Advertisement
Με την εξαίρετη πρωτοβουλία του Κ.Ι.Π.Α. να δημιουργήσει τράπεζα σπόρων στα Κύθηρα και την ελπίδα να σωθούν σπόροι παραδοσιακών καλλιεργειών στο νησί, θα θέλαμε να συμβάλουμε με ένα είδος αγκινάρας, το οποίο το καλλιεργούσαν παλαιότερα στις άκρες των χωραφιών, καθώς το υπόλοιπο χωράφι ήταν κατάλληλο για άλλες καλλιέργειες, όπως σιτηρά.
Τις αγκινάρες, είτε τις φύτευαν σε μικρά κηπάρια, είτε στις άκρες και κατά προτίμησιν κοντά στα σπίτια για να έχουν τον έλεγχο, καθώς ήταν είδος που συμπαθούσαν ιδιαίτερα οι κλέφτες, που αλώνιζαν παλιά, αν και σήμερα δεν κάνουν αλλιώς…
Advertisement
Στα Κύθηρα καλλιεργούσαν κυρίως το γνωστό είδος με ανοιχτή την καρδιά (δηλαδή εκεί που αργότερα βγαίνει το μωβ άνθος) που ήταν από τα πλέον νόστιμα και ανθεκτικά είδη. Παράλληλα είχαν και δύο είδη με αγκάθια, τις «αγκελωπίες ή αγκαθωτές, που εξυπηρετούσαν αρκετούς σκοπούς εκτός από τη νοστιμιά τους. Η αγκινάρα ήταν πρώτης τάξεως έδεσμα για μερικά ζώα, όπως ο γάιδαρος, αλλά και άλλα, τα οποία όμως δεν πλησίαζαν αυτές με αγκάθια. Παρόμοια έκαναν και οι κλέφτες, που τις απέφευγαν για να μην χάνουν χρόνο στις «επιχειρήσεις» τους.
Πριν λίγα χρόνια εντοπίσαμε ένα από τα σπανιότερα είδη αγκαθωτής αγκινάρας στο νησί και προσπαθήσαμε να την πολλαπλασιάσουμε, φέτος δε ελπίζουμε να το καταφέρουμε. Το χαρακτηριστικό της, εκτός από τα αγκάθια, που είναι πολύ επικίνδυνα, είναι ότι είναι εξαιρετικά τρυφερή και με ανοιχτόχρωμο «κήπο». Ψάχνοντας στο διαδίκτυο διαπιστώσαμε ότι ένα ακριβώς ίδιο φυτό βρίσκεται ακόμη στη Μάνη με την ονομασία άγρια αγκινάρα Μικρομάνης (φωτογραφία). Την άνοιξη θα επιχειρήσουμε να φωτογραφήσουμε και μία δική μας και να σας αναφέρουμε αν επέζησε κάποιο από τα 3-4 φυτά που βάλαμε το χειμώνα, μήπως και σωθεί και αυτό το είδος, που τείνει να χαθεί, όπως πολλά άλλα.
Δημοσιεύθηκε στην έντυπη έκδοση της εφημερίδας ΚΥΘΗΡΑΪΚΑ στο φύλλο Μαρτίου 2026
