«Ο Τραμπ σε πανικό»

«Πλέον είναι πανικόβλητος. Για πρώτη φορά βρίσκεται αντιμέτωπος με μια σοβαρή κρίση, με μια κατάσταση που δεν ελέγχει καθόλου. Μπροστά του δεν υπάρχουν τραπεζίτες που μπορεί να τους βάζει στη σειρά και να τους επιπλήττει, άνθρωποι στους οποίους μπορεί να δίνει διαταγές, ουρλιάζοντας. Ολες οι επιλογές που έχει στη διάθεσή του είναι αρνητικές για αυτόν. Και δεν έχει πλάνο, αυτοσχεδιάζει. Απειλεί με χάος αλλά μετά παρατείνει την ανακωχή. Αμφιταλαντεύεται, ακολουθεί τα ένστικτά του – και επειδή γύρω του δεν έχει πια ανθρώπους να τον συμβουλεύουν, να τον συνδράμουν ή να τον συγκρατούν, όπως συνέβαινε κατά την πρώτη του θητεία».

Αυτά είπε, συνομιλώντας με τον Μάσιμο Γκάτζι της Corriere della Sera, ο Τομ Νίκολς, μια από τις πιο γερές πένες του προοδευτικού και ρητώς αντιτραμπικού The Atlantic, ενός από τα πιο έγκριτα έντυπα των Ηνωμένων Πολιτειών.

Advertisement

Σύμφωνα με τον διακεκριμένο αμερικανό σχολιαστή και πρώην ακαδημαϊκό με ειδίκευση στις διεθνείς υποθέσεις, ο αμερικανός πρόεδρος βρίσκεται με την πλάτη στον τοίχο, καθώς παρατείνεται ο αποκλεισμός των Στενών του Ορμούζ. Αυτό σημαίνει, φυσικά, πως η διεθνής κρίση επιδεινώνεται ενώ και στο εσωτερικό των ΗΠΑ το μέλλον δεν διαγράφεται ευοίωνο για τον Ντόναλντ Τραμπ. Προφανώς οι δύο καταστάσεις είναι στενά συνυφασμένες.

«Τι μπορεί να επιχειρήσει ο Τραμπ για να αποφύγει μια παταγώδη ήττα (στις ενδιάμεσες εκλογές του ερχόμενου Νοεμβρίου);», τον ρώτησε ο ιταλός δημοσιογράφος.

«Μπορεί να κάνει ό,τι θέλει: δεν θα έχει αποτέλεσμα», απάντησε ο Νίκολς. «Αυτοπαγιδεύτηκε. Εάν ο Μπάιντεν, που στον καιρό του είχε ζημιωθεί από την εκτίναξη των τιμών, μπορούσε να ισχυριστεί ότι ο πληθωρισμός ήταν απότοκος της πανδημίας και της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία -δύο παράγοντες που δεν μπορούσε να ελέγξει- σήμερα η αύξηση του κόστους ζωής είναι η συνέπεια ενός απερίσκεπτου πολέμου, μοναδικός υπεύθυνος του οποίου είναι ο Τραμπ (…) Οπως προείπα, μόνος του παγιδεύτηκε, εναντίον ενός καθεστώτος που δεν έχει πλέον τίποτα να χάσει και κρατάει και το χαρτί του Ορμούζ».

Οσο για το ενδεχόμενο να αποπειραθεί η κυβέρνηση Τραμπ να επηρεάσει το εκλογικό αποτέλεσμα, «πριν από έναν χρόνο φοβόμουν τον Τραμπ πολύ περισσότερο από όσο τον φοβάμαι σήμερα. Είχε τοποθετήσει παντού δικούς του ανθρώπους που φαίνονταν ικανοί να αλλάξουν ριζικά το κράτος προς το αυταρχικότερο ενώ εκείνος φαινόταν πιο πειθαρχημένος σε σχέση με την πρώτη του θητεία. Στην πραγματικότητα η ομάδα του αποδείχθηκε ασυνεπής και, σε κάθε περίπτωση, ανίκανη να περιορίζει τους ολέθριους αυτοσχεδιασμούς του. Οσο για τις εκλογές, εκείνος μπορεί να απειλεί αλλά δεν μπορεί να κάνει πολλά. Στην Αμερική το εκλογικό σύστημα το κρατούν σταθερά στα χέρια τους οι πολιτείες, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση δεν έχει εξουσίες. Τι μπορεί να κάνει; Να στείλει την Υπηρεσία Μετανάστευσης (ICE) έξω από τα εκλογικά τμήματα; Οι καταχρήσεις των πρακτόρων της έχουν ήδη εξοργίσει αρκετά την Αμερική», σημείωσε ο δημοσιογράφος του The Atlantic.

Παραμένει πιθανή μια χερσαία επιχείρηση με στόχο το άνοιγμα των Στενών, δεδομένων των φόβων πολλών, περιλαμβανομένου και του υπουργού Ενέργειας του Τραμπ, Κρις Ράιτ, ότι οι τιμές των καυσίμων ενδεχομένως να μην αρχίσουν να μειώνονται πριν από το 2027; «Δεν θα διατάξει αποβάσεις: θα πέθαιναν πολλοί Αμερικανοί στρατιώτες και οι πολιτικές συνέπειες θα ήταν βαρύτατες για τον ίδιο και το κόμμα του», απάντησε ο Τομ Νίκολς.

Ερωτηθείς για τις απειλές περί αφανισμού ενός ολόκληρου πολιτισμού, ο αμερικανός ειδικός δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο ο Τραμπ να ήλπιζε όντως πως οι Ιρανοί θα τρόμαζαν και θα υπέκυπταν στις αξιώσεις του. Μπορεί επίσης να επρόκειτο απλώς για «παρανοϊκές βραδινές αναρτήσεις».

Ομως το συμπέρασμα είναι το ίδιο: «ένας ηγέτης εκτός ελέγχου χωρίς μπουσούλα, συνηθισμένος να δίνει διαταγές και να εκτοξεύει ακραίες απειλές εναντίον όσων του αντιστέκονται. Τώρα ανακαλύπτει ότι αυτό δεν λειτουργεί. Οι Ιρανοί δεν υποχωρούν και οι σύμμαχοι δεν εμπιστεύονται πια την Αμερική. Επιπλέον, έχοντας εμμονή με τις αγορές, ταλαντεύεται ανάμεσα σε απειλές και ανακοινώσεις συμφωνιών που μειώνουν προσωρινά την τιμή του πετρελαίου, αλλά διαψεύδονται αμέσως από την Τεχεράνη. Θα συνεχίσουμε για καιρό με αυτό το πάρε-δώσε».

Μέσα, όμως, σε αυτό το χάος που δημιούργησε ο Τραμπ, υπάρχουν κάποιοι που ωφελούνται πολλαπλώς: «οι Κινέζοι δεν μπορούν να το πιστέψουν: η αξιοπιστία του παγκόσμιου αντιπάλου της, των ΗΠΑ, κλονίζεται στα μάτια του κόσμου χωρίς οι ίδιοι να κουνήσουν το δάχτυλό τους. Το Πεκίνο καθίσταται σταθερό σημείο αναφοράς ακόμα και για τις χώρες του Κόλπου. Και με τη διακίνηση του αργού πετρελαίου να βρίσκεται σε κίνδυνο, ενισχύεται η στροφή προς τις εναλλακτικές πηγές ενέργειας, έναν τομέα στον οποίο η Κίνα υπερέχει τεχνολογικά», σημείωσε ο Τομ Νίκολς.