«Ηρεμα νερά»… γιοκ

Η ανακήρυξη από την Τουρκία δύο θαλάσσιων πάρκων στο Βόρειο Αιγαίο και στην ευρύτερη περιοχή του Καστελλόριζου, με τμήματα τους μάλιστα εντός ελληνικής υφαλοκρηπίδας, διαμορφώνει μία συνθήκη πολλαπλών δοκιμασιών.

Κατ’ αρχάς αφαιρεί κάθε νόημα και περιεχόμενο από αυτό που τα τελευταία χρόνια ονομάστηκε «ήρεμα νερά» στις σχέσεις μεταξύ Αθήνας και Αγκυρας. Ο όρος πλέον δεν μπορεί να χρησιμοποιείται, τα νερά στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο είναι ταραγμένα –σε ποιο βαθμό και με ποια ένταση θα φανεί αργά ή γρήγορα.

Advertisement

Σε ένα διαφορετικό επίπεδο, θέτει σε δοκιμασία την επιλογή να ασκηθεί πολιτική με την μέθοδο των θαλάσσιων πάρκων και ενώ παραμένει σε εκκρεμότητα η ανακήρυξη ΑΟΖ στην περιοχή. Για την Αθήνα ήταν μία στρατηγικού χαρακτήρα απόφαση, με την σχετική πρωτοβουλία να εκδηλώνεται πριν από έναν χρόνο και έπειτα από μία περίοδο εξαγγελιών των σχετικών προθέσεων.

Σήμερα η Τουρκία απαντά με το ίδιο νόμισμα, με την διαφορά ότι τα δικά της πάρκα δεν είναι ακριβώς δικά της, περιλαμβάνουν και δικές μας περιοχές.

Οι απαντήσεις του υπουργείου Εξωτερικών περιγράφονται ως «αυστηρές», μπορεί κάποιος όμως να είναι βέβαιος ότι δεν πτοούν την Τουρκία.

Κεντρικός άξονας των ελληνικών ανακοινώσεων είναι ότι η κίνηση της Αγκυρας δεν παράγει έννομα αποτελέσματα, ούτε και τετελεσμένα.

Αυτά όμως είναι οι κρίσιμες λεπτομέρειες των προσεχών εβδομάδων.Το αν παράγονται τετελεσμένα θα φανεί επί του πεδίου.

Σε ένα πρώτο επίπεδο, είναι καθοριστικής σημασίας στοιχείο το αν στις επίμαχες περιοχές, είτε στα διεθνή ύδατα, είτε εντός ελληνικής υφαλοκρηπίδας, θα κινηθούν για παράδειγμα ελληνικά αλιευτικά σκάφη ή θα υπάρξει μία… διακριτική αποφυγή πλεύσης ελληνικών σκαφών.

Σε ένα δεύτερο και πολύ πιο σημαντικό επίπεδο, σημασία θα έχει η τουρκική στάση σε περίπτωση που ελληνικά σκάφη, αλιευτικά ή άλλα, πλεύσουν στις περιοχές που η Τουρκία έχει περιλάβει στα θαλάσσια πάρκα που ανακήρυξε μία ημέρα μετά από τον Δεκαπενταύγουστο.

Με άλλα λόγια, ο άτυπος ισχυρισμός ότι (περίπου) «δεν έγινε και τίποτε», δεν ισχύει – κάθε άλλο.

Η Αγκυρα αναβαθμίζει την διεκδίκησή της στις περιοχές που την ενδιαφέρουν και η συνέχεια παρουσιάζει μία μεγάλη κρισιμότητα.

Επιπλέον, παρατηρητές εφιστούν την προσοχή στον ρόλο της Αιγύπτου και στον αν η αποκατάσταση της σχέσης Αγκυρας – Καΐρου είναι πιθανόν και δυνατόν να σημάνει κάτι για τις θαλάσσιες ζώνες στην Ανατολική Μεσόγειο, με τρόπο επιζήμιο για τα ελληνικά συμφέροντα.

Υπό αυτές τις συνθήκες, η κίνηση της Αγκυρας, όσο και αν χαρακτηρίζεται παράνομη, παράγει αποτελέσματα εκ των πραγμάτων. Ενα από αυτά είναι σίγουρα η αναστάτωση, σε μία περίοδο γενικότερης γεωπολιτικής έντασης και – στην περίπτωσή μας – πολιτικής κρισιμότητας.