Οι αόρατοι χειμώνες στα νησιά

Μαρία Κατσουνάκη

την Αυγ 23, 2026 20

Πάρος κηρύχθηκε πριν από λίγες ημέρες σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης «για λόγους ασφαλείας και υγιεινής». Η πυρκαγιά που ξεκίνησε από τον ΧΥΤΑ άφησε χιλιάδες στρέμματα καμένα και ένα αίσθημα μεγάλης ανασφάλειας στους κατοίκους και επισκέπτες. Δεν ήταν το μόνο νησί που υπέφερε από φωτιές. Η Σκύρος και η Σαλαμίνα (με δύο νεκρούς) προστίθενται στον πρώτο απολογισμό του Αυγούστου. Η λίστα με τα προβλήματα της νησιωτικής Ελλάδας, όμως, δεν έχει τη διάρκεια της «σεζόν». Μπορεί να διογκώνεται καθώς ο υπερτουρισμός επιβαρύνει τις ήδη (πολύ) αδύναμες υποδομές, όμως όταν έρχεται ο χειμώνας και οι προβολείς μετακινούνται σε άλλα θέματα, τα προβλήματα δεν αποσύρονται. Παραμένουν, επιβαρύνοντας τη ζωή των κατοίκων.

Στη Σκύρο, σκληρά εργαζόμενη νέα γυναίκα με δύο μικρά παιδιά, αναρωτιόταν πώς θα βγει και αυτός ο χειμώνας χωρίς παιδίατρο. Και δεν είναι, προφανώς, το μόνο νησί που αντιμετωπίζει ελλείψεις στον τομέα της υγείας. Θα βοηθήσει άραγε η εξαγγελθείσα, φθινοπωρινή, διπλή επιστροφή ενοικίου για περίπου 50.000 εκπαιδευτικούς, γιατρούς, νοσηλευτές και άλλους υγειονομικούς που υπηρετούν στην Περιφέρεια και αναγκάζονται να ενοικιάζουν σπίτι μακριά από τον τόπο μόνιμης κατοικίας τους; Εάν η ανεπάρκεια προσωπικού οφείλεται στην εύρεση κατοικίας, μπορεί και να βοηθήσει. Δεν αποτελεί, όμως, στέρεη λύση. Εκτός κι αν από το ταχυδακτυλουργικό καπέλο της ΔΕΘ προκύψουν κι άλλα μέτρα στήριξης. Μονιμότερα.

Η άλλη όψη των νησιών, χωρίς τα lifestyle δημοσιεύματα και τις ινσταγκραμικές πόζες, είναι σκληρή, γιατί ακόμη και η πιο αναμενόμενη δυσχέρεια μπορεί να έχει απρόβλεπτη εξέλιξη. Οι ανεξέλεγκτες χωματερές, η ανυδρία, τα ιατρικά περιστατικά που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν, επιδεινώνονται τους καλοκαιρινούς μήνες, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι εξαφανίζονται μόλις κοπάσει η τουριστική επέλαση. Προστίθενται δε και άλλα κρίσιμα ζητήματα (όπως αν θα υπάρχει πληρότητα στους εκπαιδευτικούς) που επειδή δεν αφορούν ξένους επισκέπτες, δεν κινδυνεύουν να «διασύρουν τη χώρα» και έτσι συρρικνώνονται και κατατάσσονται στα «συνήθη».

Οι πυρκαγιές είναι καλοκαιρινός εφιάλτης που οξύνεται χρόνο με τον χρόνο. Οι φωτιές και οι συνοδές απώλειες είναι «εκτυφλωτικά» ορατές. Μονοπωλούν τα δελτία ειδήσεων και γεμίζουν θλίψη και φόβο. Τι γίνεται, όμως, τους αόρατους χειμώνες, όταν όλα υποστέλλονται εκτός από τα προβλήματα; Υπάρχει ζωή με άπνοια;

Πηγή Καθημερινή