Το πρόβλημα των αλιέων

Τον περασμένο Φεβρουάριο το ναυτιλιακό πετρέλαιο, με το οποίο κινούνται τα ψαροκάικα της χώρας, τιμολογείτο σε 0,55 ευρώ/λίτρο. Στα τέλη Μαρτίου ανέβηκε στο 1,10 ευρώ/λίτρο και τις τελευταίες ημέρες ξεπέρασε το 1,40 ευρώ/λίτρο. Αυτή είναι η κατάσταση που βιώνουν οι ιδιοκτήτες αλιευτικών σκαφών της χώρας, περιγράφοντας ένα αληθινό πρόβλημα. Δεν χρειάζεται πολλή σκέψη για να το καταλάβει οποιοσδήποτε. Οταν το βασικό έξοδο μιας δουλειάς ανεβαίνει κατά 155% μέσα σε έξι-επτά μήνες, τότε καμία επιχείρηση, ούτε οι πολύ μεγάλες, δεν μπορεί να το αντιμετωπίσει.

Αυτό το πρόβλημα τους οδήγησε σε κινητοποιήσεις. Η ελληνική κυβέρνηση σχεδόν άμεσα είχε σπεύσει την άνοιξη και τους επιδότησε με 16 λεπτά το λίτρο. Οι αλιείς ζήτησαν η επιδότηση να αυξηθεί στα 50 λεπτά του ευρώ και όταν αυτό προσέκρουσε στους δημοσιονομικούς περιορισμούς που επικαλέστηκε η κυβέρνηση, ζήτησαν να γίνει χρήση των κονδυλίων του κοινοτικού προγράμματος αλιείας. Και κάπου εδώ αρχίζουν τα προβλήματα.

Advertisement

Η Ε.Ε. έχει θεσπίσει ένα προσωρινό πλαίσιο κρατικών ενισχύσεων για να μπορούν τα κράτη-μέλη να στηρίξουν τις αλιευτικές επιχειρήσεις που επιβαρύνθηκαν από την αύξηση των καυσίμων. Το πλαίσιο επιτρέπει ενίσχυση, πράγματι, έως και 70% του πρόσθετου κόστους. Στην περίπτωση της Ελλάδας θα μπορούσε να φτάσει στα 50 λεπτά του ευρώ, όσο λένε οι αλιείς. Υπό μία προϋπόθεση: να υπάρχουν τα χρήματα στον προϋπολογισμό. Και μία ακόμη: να «συμφωνήσουν» οι φορολογούμενοι ότι ειδικά σε αυτόν τον κλάδο θα υπάρξει ενίσχυση που θα εξαφανίζει το πρόβλημα. Καμία χώρα δεν έχει δώσει το 70% της επιβάρυνσης.

Η Ισπανία δίνει 0,20 ευρώ/λίτρο, η Γαλλία 0,25 ευρώ/λίτρο και η Ιρλανδία 40 ευρώ/λίτρο. Η ελληνική κυβέρνηση αποφάνθηκε πρόσφατα ότι μπορεί ο προϋπολογισμός να ανεβάσει την επιδότηση σε 0,32 ευρώ/λίτρο. Προφανώς το περιθώριο υπήρχε στον προϋπολογισμό. Δεν ξέρω αν έχει χρήματα και για άλλους κλάδους που επίσης ζημιώνονται αυτό το διάστημα. Αλλά για τους αλιείς βρήκε και από ό,τι φαίνεται θα βρεθούν κι άλλα.

Στην προσπάθειά τους να πείσουν ότι δεν θα επιβαρύνουν, οι εκπρόσωποί τους επικαλέστηκαν ότι υπάρχουν χρήματα σε ένα πρόγραμμα, αυτό της αλιείας ύψους 500 εκατ. ευρώ. Κοινοτικά χρήματα, δηλαδή. Δεν ξέρω πόσα χρόνια θα περάσουν εντός της Ε.Ε. για να καταλάβουμε στην Ελλάδα ότι ένα κοινοτικό πρόγραμμα δεν μπορεί να είναι άμεση κοινοτική ενίσχυση, όχι μόνο για τους αλιείς αλλά για κανέναν. Επαναλαμβάνω, το πρόβλημα είναι πραγματικό, αλλά το ίδιο βιώνουν οι αγρότες, οι ιδιοκτήτες ταξί, τα αρτοποιεία. Ολοι επιβαρύνονται και όλοι δικαιούνται να διεκδικήσουν ενισχύσεις. Μέχρι ενός σημείου, όμως. Μετά υπάρχει και το ιδιωτικό επιχειρηματικό ρίσκο.