Advertisement

«Σας ορκίζομαι, δεν τηλεφωνώ στην Αυστραλία»

Γίνεται να κάνεις κλήσεις στο εξωτερικό ενώ δεν έχεις σταθερό τηλέφωνο; Γίνεται να λαμβάνεις λογαριασμούς με διαπιστωμένα λανθασμένες χρεώσεις και να μην υπάρχει κανένας τρόπος να διορθωθούν; Και αλήθεια, πόσες ώρες πρέπει να μιλήσει κάποιος με τους υπαλλήλους ενός τηλεφωνικού κέντρου «εξυπηρέτησης» πελατών για να αποδείξει ότι δεν είναι τρελός; Μια ιστορία που θα μπορούσε να είναι κωμικό σκετς αν δεν ήταν τόσο εξοργιστική | Ιάσονας Καραμήτσος

Τον τελευταίο ενάμιση μήνα έχω βρει δύο καινούργιους φίλους. Δεν είναι σταθεροί, αλλά εντάξει, οι αριθμοί που καλώ είναι οι ίδιοι: η εξυπηρέτηση πελατών και η τεχνική υποστήριξη μεγάλου και σχετικά νέου παρόχου τηλεφωνίας.

Θα τα πάρω από την αρχή: πριν από ενάμιση μήνα έλαβα έναν λογαριασμό στον οποίο είχαν καταγραφεί τρεις δικές μου κλήσεις στο εξωτερικό. Μικρή λεπτομέρεια: δεν έχω, ούτε είχα ποτέ σταθερό τηλέφωνο. Τηλεφώνησα στον πάροχό μου ξανά και ξανά. Δεν έλαβα καμία απάντηση, λογικά με περνούσαν για τρελό. «Θα σας συνδέσουμε με την τεχνική υποστήριξη», «πηγαίντε στο σταθερό σας τηλέφωνο (!!) να ελέγξουμε κάτι», «δεν βρέθηκε λάθος στον λογαριασμό σας». Απόγνωση. Ζητήσαμε να γίνει φραγή εξερχόμενων κλήσεων. Κάποια στιγμή, μας είπαν ότι η φραγή πραγματοποιήθηκε επιτυχώς.

Advertisement

Μετά από αρκετές μέρες ήρθε νέος λογαριασμός. Μαντέψτε: και πάλι «φουσκωμένος» από δικές μας κλήσεις στο εξωτερικό, έψαξα το ένα νούμερο και αντιστοιχούσε σε μια υπηρεσία στην Αυστραλία. Ξανά τηλέφωνο στον πάροχο, αυτοματοποιημένο σύστημα, «θέλω να μιλήσω με εκπρόσωπο», τραγουδάκι, αναμονή και ξανά αναμονή. Καμία απάντηση. Διψήφιος αριθμός τηλεφωνημάτων μέσα στις επόμενες ημέρες, είχα μάθει απ’ έξω τι να λέω όπως τα ποιηματάκια που μαθαίνουν τα παιδιά στις σχολικές γιορτές. Κάποια στιγμή μας είπαν ότι για να γίνει φραγή στη γραμμή του σταθερού (που δεν έχουμε) πρέπει να αγοράσουμε σταθερή συσκευή, να τη συνδέσουμε και να κάνουμε φραγή χειροκίνητα. Λατρεμένος εταιρικός σουρεαλισμός. Το έκανα και αυτό ένα βράδυ Δευτέρας, ενώ ο Μέσι έβαζε δύο γκολ στην Αυστρία.

Και μετά ο εξυπηρετικός υπάλληλος που εργάζεται σε ένα τμήμα που θα έκανε το ελληνικό Δημόσιο του ’80 να μοιάζει με την SpaceX, είχε μια τρομερή ιδέα. Να καταγράψει τους αριθμούς που δήθεν καλούσα και τις ώρες που γίνονταν οι κλήσεις. Μία ημέρα μετά, ένας άλλος υπάλληλος της εταιρείας μας ενημέρωσε ότι το λάθος βρέθηκε και, όχι, δεν ήμουν τρελός. «Είχε γίνει λάθος στην παραμετροποίηση του ρούτερ σας. Κάποιος άλλος πελάτης καλούσε με VoIP και χρεωνόσασταν εσείς. Δεν μου έχει ξανασυμβεί».

Εξιλέωση (;). Αλήθεια, νόμιζα ότι το μαρτύριο τελείωσε εκεί. Πίστευα πραγματικά ότι θα διόρθωναν τους λογαριασμούς και θα με αποζημίωναν με κάποιον τρόπο για την απίστευτη ταλαιπωρία. Πόσο αθώος ήμουν…

Οι ημέρες περνούσαν και δεν είχα λάβει κανέναν διορθωμένο λογαριασμό, καμία εξήγηση για το τι θα γίνει από εδώ και πέρα. Τηλέφωνο ξανά, αυτοματοποιημένο σύστημα, «θέλω να μιλήσω με εκπρόσωπο», τραγουδάκι, αναμονή και ξανά αναμονή. Η κυρία από την εξυπηρέτηση πελατών μού λέει ότι το ζήτημα «έχει κλείσει» από την τεχνική υποστήριξη και η ίδια δεν μπορεί να κάνει κάτι. «Πρέπει να μιλήσετε μαζί τους για να το ανοίξουν και πάλι σαν τεχνικό ζήτημα και να μπορέσω μετά να κάνω αίτημα να αλλάξουν οι λογαριασμοί σας».

Προφανώς υπάρχει κάποια κόντρα στην εταιρεία, η μία υπηρεσία αρνείται πεισματικά να μιλήσει με την άλλη για ένα τόσο απλό ζήτημα. Ο πελάτης λοιπόν καλείται να μεσολαβήσει, να κάνει τον σασμό για να τα βρούνε τα σόγια. «Αρα, αν δεν βγάλω άκρη, να πληρώσω έναν λογαριασμό που μου είπατε ότι έχει λάθος χρεώσεις;». Καμία απάντηση. «Σας συνδέω με την τεχνική υποστήριξη». Ξανά τραγουδάκι, ξανά αναμονή. Από την τεχνική υποστήριξη, μία άλλη κυρία ακούει την χιλιοειπωμένη ιστορία μου και επαναλαμβάνει ότι ούτε εκείνοι είναι αρμόδιοι για τους λογαριασμούς. «Από την εξυπηρέτηση πελατών πρέπει να σας εξυπηρετήσουν».

Κάπου εκεί βρισκόμαστε με δύο λογαριασμούς που έχουν λάθος χρεώσεις αλλά δεν διορθώνονται, με ένα διαπιστωμένο πλέον λάθος του παρόχου, που όμως δεν σημαίνει και τίποτα μωρέ, με καθημερινά μηνύματα στο κινητό για «ανεξόφλητο ποσό» που αντιστοιχεί στα τηλέφωνα κάποιου άγνωστου φίλου στην Αυστραλία ένα πρωί Τρίτης.

Μπορεί να έχω σπαταλήσει και 10 ώρες στα τηλέφωνα με εκπροσώπους αυτής της φοβερής εταιρείας. Πλέον νομίζω ότι τους γνωρίζω όλους με το μικρό τους όνομα. Είναι στην πλειοψηφία τους καλά παιδιά, ώρες ώρες με κάνουν έξαλλο, αλλά κατά βάθος τους λυπάμαι. Ξέρω ότι αν υπάρχει επόμενη ζωή, θα βρεθούμε όλοι μαζί μονιασμένοι: εγώ, αυτοί, η εξυπηρέτηση πελατών, η τεχνική υποστήριξη και ο άγνωστος φίλος με τα πρωινά τηλεφωνήματα στην Αυστραλία.

 

 

 

Πηγή Protagon
Μπορεί επίσης να σας αρέσει