Οι Χούθι στο βενζινάδικο της Νέας Σμύρνης

Στέκεσαι μπροστά στην αντλία ενός βενζινάδικου στη Νέα Σμύρνη, βλέπεις το νούμερο στον μετρητή να ανεβαίνει με ρυθμό χρηματιστηρίου και αναρωτιέσαι: «Ποιος φταίει πάλι;». Η κυβέρνηση; Οι πετρελαιάδες; Οι κερδοσκόποι; Οχι απαραίτητα. Μπορεί να φταίει ένας γενειοφόρος αντάρτης, σκαρφαλωμένος σε κάποιο βουνό της βόρειας Υεμένης, που ως χθες δεν ήξερες καν ότι υπάρχει. Ούτε ότι η Υεμένη ήξερες ότι υπάρχει και κατά πού πέφτει, εδώ που τα λέμε, αλλά ας είναι…

Οι περισσότεροι Ελληνες αγνοούσαμε παντελώς την ύπαρξη των Χούθι. Δικαίως. Πριν από δύο χρόνια δεν θα ξεχωρίζαμε αν είναι ποδοσφαιρική ομάδα, αφρικανική φυλή ή καινούργιο κορεατικό αυτοκίνητο. Και όμως, αυτοί οι σχεδόν άγνωστοι αντάρτες που μετά την Αραβική Ανοιξη έγιναν κράτος, απέκτησαν την εξουσία να καθορίζουν την τιμή των μακαρονιών στο σούπερ μάρκετ ή πόσο θα πληρώσουμε κάθε γαλόνι που ρίχνουμε στο ρεζερβουάρ μας.

Advertisement

Οι Χούθι είναι ένα ένοπλο θρησκευτικοπολιτικό κίνημα της βόρειας Υεμένης. Ανήκουν στους Ζαϊδίτες, έναν ιδιαίτερο κλάδο του σιιτικού Ισλάμ, και εδώ αρχίζουν τα δύσκολα για τον μέσο Ευρωπαίο. Διότι για να καταλάβει κανείς ποιοι είναι, πρέπει να βουτήξει σε μια ιστορία που ξεκινά τον 7ο αιώνα, όταν οι μουσουλμάνοι διαφώνησαν για το ποιος έπρεπε να διαδεχθεί τον Προφήτη Μωάμεθ. Ο πεθερός του Αμπού Μπάκρ ή ο γαμπρός του Αλί ιμπν Αμπί Τάλιμπ; Εδώ σε θέλω.

Από εκείνη την αρχική διαφωνία γεννήθηκαν διαφορετικά θρησκευτικά ρεύματα που βαστάνε ως σήμερα. Οι Σουνίτες που ακολούθησαν τον πεθερό (σήμερα το 80%-85% του ισλαμικού κόσμου) και οι Σιίτες που ακολούθησαν τον γαμπρό (σήμερα το 10-15%). Σουνίτες είναι οι Σαουδάραβες, οι Αιγύπτιοι, οι Τούρκοι, οι Μαροκινοί, οι Τυνήσιοι, οι Πακιστανοί, οι Μπαγκλαντεσιανοί, οι Ινδονήσιοι, τα ΗΑΕ, οι Σύριοι. Σιίτες είναι οι Ιρανοί, οι μισοί Ιρακινοί και Λιβανέζοι καθώς και Αζερμπαϊτζάνοι.

Κάθε ρεύμα με το πέρασμα των αιώνων απέκτησε δική του θεολογία, δικές του παραδόσεις, αλλά και τις δικές τους αντιπαλότητες. Οι Σιίτες μισούν τους Σουνίτες και τανάπαλιν, χειρότερο απ’ όσο οι δικοί μας Ορθόδοξοι μισούν τους Καθολικούς, οι Καθολικοί τους Διαμαρτυρόμενους και οι Διαμαρτυρόμενοι τους Ορθόδοξους. Ουκ ολίγες φορές έχουν σκάσει βόμβες σε τεμένη που δεν προέρχονται από «αλλόθρησκους» αλλά από θρησκευτικούς ομοϊδεάτες.

Οι Χούθι είναι Σιίτες μεν, αλλά όχι ορθόδοξοι. «Ορθόδοξοι» είναι οι Ιρανοί και λέγονται «Δωδεκαδικοί» Σιίτες. Ενώ οι Χούθι είναι Ζαϊδίτες Σιίτες. Μην ψάχνετε τις λεπτεπίλεπτες δογματικές διαφορές τους, θα τρελαθείτε. Για παράδειγμα, οι Ζαϊδίτες δεν αυτομαστιγώνονται όπως οι υπόλοιποι Σιίτες την ημέρα της Ασούρα, που αφορά μια σφαγή Σιιτών από Σουνίτες το 680 π.Χ. Τέλος πάντων, οι Χούθι είναι ένα παρακλάδι των Σιιτών, αλλά πάντα στο πλευρό τους. Κοντολογίς, είναι με το Ιράν.

Πάντως πριν από λίγα χρόνια κατέλαβαν τη Βόρεια Υεμένη, έφτιαξαν κράτος (ο Θεός να το κάνει) κι εκεί που ο μέσος Ελληνας δυσκολεύεται να θυμηθεί ποια ομάδα ανέβηκε φέτος από τη Β’ Εθνική, καλείται ξαφνικά να παρακολουθήσει πώς η θρησκευτικο-γεωπολιτική εξίσωση στην Υεμένη συμπαρασύρει την τιμή της αμόλυβδης στα Κάτω Πετράλωνα.

Οι Χούθι, με τη στήριξη του Ιράν, άρχισαν να επιτίθενται σε εμπορικά πλοία που περνούν από την Ερυθρά Θάλασσα. Οι Αμερικανοί και οι Ισραηλινοί τους ψάχνουν να τους βομβαρδίσουν, αλλά άντε να τους βρουν μέσα στα σπηλιάρια των βουνών τους όπου κρύβονται, παρέα με τα εύχρηστα και φτηνά Ιρανικά πυραυλάκια τους.

Στο μεταξύ οι ναυτιλιακές, για να αποφύγουν τους πυραύλους και τα drones, στέλνουν τα πλοία να κάνουν τον γύρο της Αφρικής. Το ταξίδι γίνεται μεγαλύτερο, τα καύσιμα περισσότερα, τα ασφάλιστρα ακριβότερα, οι μεταφορές ακριβότερες και, στο τέλος της αλυσίδας, ο πρατηριούχος της γειτονιάς σου αλλάζει τον αριθμό στον φωτεινό πίνακα.

Να λοιπόν πώς λειτουργεί ο σύγχρονος κόσμος. Ενας τουρμπανοφόρος στην Υεμένη εκτοξεύει ένα drone, ένας εφοπλιστής στην Κοπεγχάγη αλλάζει ρότα, ένας έμπορος στην Ολλανδία πληρώνει ακριβότερα μεταφορικά και ένας οδηγός στη Νέα Σμύρνη βάζει το χέρι βαθύτερα στην τσέπη.

Η παγκοσμιοποίηση δεν σημαίνει μόνο ότι μπορούμε να παραγγείλουμε ένα κινητό από την Κίνα και να το έχουμε σε τρεις μέρες. Σημαίνει και ότι μια σύγκρουση που ξεκίνησε χίλια και πλέον χρόνια πριν ως διαφωνία για τη διαδοχή του Προφήτη μπορεί, μέσω της γεωπολιτικής του 21ου αιώνα, να καταλήγει στον λογαριασμό του βενζινάδικου της γειτονιάς μας.

Δεν χρειάζεται να καταλαβαίνεις όλες τις αποχρώσεις των θρησκευτικών και πολιτικών αντιπαραθέσεων της Μέσης Ανατολής για να νιώσεις τις συνέπειές τους. Αρκεί να κοιτάξεις την αντλία την ώρα που γεμίζει το ρεζερβουάρ. Εκεί, κάθε λίτρο είναι μια υπενθύμιση ότι ο κόσμος είναι πολύ μικρότερος από όσο νομίζαμε.