Μικρές εικόνες από τον όμορφο τόπο μας. Αρκόβατος.

Όπως έλεγαν οι παλαιότεροι σοφοί ουδείς δύναται να εκτιμήσει αγαθόν κατ’  αξίαν ή απαξίαν εκτός αν το απωλέσει. Θα προσθέταμε σήμερα και, εάν  μπορεί να το δει!

Υπάρχουν όμορφες γωνιές σε κάθε τόπο, τις οποίες σπάνια προσέχουμε, καθώς για να τις δούμε πρέπει να ανοίξουμε και τα μάτια της ψυχής μας. Ασήμαντα, ταπεινά, άγνωστα και ίσως πολύ κοινά για να τα προσέξουμε, περνούν απαρατήρητα και χάνονται μέσα σε όσα προσπερνά το μάτι μας και αγνοεί το μυαλό μας. Εικόνες από αυτά, την αξία των οποίων ίσως μπορούμε να εκτιμήσουμε αν τα χάσουμε, όπως ένα λουλούδι, ένα σπάνιο φυτό, ένας ανθισμένος λόφος, ένα περίτεχνο παράθυρο σε ένα σπίτι που είχε την τύχη να το δουλέψει με αγάπη ένας μάστορας που αγαπούσε τη δουλειά του και τόσα πράγματα που προσπερνούμε καθημερινά, εκτιμούμε ελάχιστα και πρέπει να τα προσέξουν κάποια ευαίσθητα μάτια ενός καλλιτέχνη, ενός φωτογράφου, ενός ποιητή, που βλέπουν καλλίτερα γύρω τους.

Advertisement

Σήμερα, στη σειρά που θα παρουσιάσουμε, όποτε τα δικά μας μάτια βλέπουν κάτι σαν τα παραπάνω, (αν κάτι βλέπουν και τα δικά σας θα είναι ευπρόσδεκτη η συμβολή σας στη δική μας προσπάθεια) ένα αδικημένο φυτό. Ένα ζιζάνιο, στο οποίο όλοι μας σχεδόν έχουμε ρίξει μπόλικα δηλητήρια για να το εξολοθρεύσουμε, καθώς κάνει μεγάλη ζημιά στα χωράφια μας και ειδικά στα περιβόλια μας. Πρόκειται για τον αδικημένο βάτο και μάλιστα το είδος που αποκαλούμε  αρκόβατο (άλλως σμίλαξ, αρκουδόβατος, σμιλάγκι κλπ). Οι φωτογραφίες μας εδώ είναι από ένα τεράστιο φυτό, που έχει ξεφύγει από τις φωτιές και το καθάρισμα στα χωράφια, κοντά στον οικισμό στα Σταθιάνικα. Ευτυχώς δεν το έχει προσέξει κανείς και ίσως για το λόγο αυτόν έχει γλυτώσει από τα …χέρια μας και τα δηλητήρια. Το φυτό βρίσκεται πάνω σε άλλα είδη (σε ένα σκίνο και μία αγριαχλαδιά ή γκορτσιά) και ο φακός μας το «συνέλαβε» στην καλλίτερη στιγμή του, το Νοέμβριο μήνα, μετά την καρποδεσία του και το θέαμα είναι εντυπωσιακό. Φυσικά για όσους μπορούν να το δουν!