Τα Λενταρακιάνικα είναι ένας συνοικισμός των Φρατσίων που κάποτε έσφυζε από ζωή. Παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον για τη μελέτη της λαϊκής αρχιτεκτονικής στα Κύθηρα και του παραδοσιακού τρόπου ζωής εν γένει, στοιχεία τα οποία μπορεί να μελετήσει κανείς στα σωζόμενα κτίσματα, στις διηγήσεις παλαιών ανθρώπων και στις σωζόμενες αρχειακές μαρτυρίες.
Το 18ο αι. είχε δύο ενορίες, του αγίου Γεωργίου και του αγίου Ιωάννου με 60 άτομα περίπου, οι πλείστοι με το επώνυμο Λενταράκης και Λενταράκης-Μαρέντης.
Εδώ μπαινόβγαιναν προκομμένες κυράδες ανασκουμπωμένες και πλένανε και ζυμώνανε και φουρνίζανε και υφαίνανε και γνέθανε και δεν σταματούσαν τα χέρια τους λεπτό. Οι αφράτες, ροδοκόκκινες κοπέλες του χωριού περίπου 20 τον αριθμό, μαζεύονταν στο πηγάδι του άη Γιώργη για τα ριζικά και αντηχούσε το χωριό από τα γέλια.
Η εσωτερική και εξωτερική μετανάστευση άδειασε το χωριό, όπως και όλα τα χωριά των Κυθήρων. Σήμερα μένουν 8 άτομα, όμως τα σωζόμενα οικήματα είναι αδιάψευστοι μάρτυρες της αλλοτινής ακμής αυτού του γραφικού συνοικισμού.