Advertisement
Ο Παν. Λευθέρης είναι ένας καλός φίλος και γνωστός στον γράφοντα από τα παιδικά του χρόνια, καθώς μεγάλωσε στην ίδια γειτονιά. Άξιο τέκνο, ενός υπέροχου πατέρα, ενός από αυτούς που άνετα θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε ως τον «καλλίτερο Τσιριγώτη», του Γιώργου Λευθέρη-Κατελούζου, ο οποίος, μαζί με τη σύζυγό του Άννα, δημιούργησαν μία εξαίρετη οικογένεια.
Ο Παναγιώτης, εκτός από το επώνυμο και το παρωνύμιο, σίγουρα έχει κληρονομήσει πολλά από τα χαρίσματα του πατέρα του, όμως η τάση του στην καλλιέργεια της Μουσικής Παιδείας φαίνεται να έρχεται από πολύ μακριά. Αυτό όμως ελάχιστη σημασία έχει, καθώς αυτή την τάση είχε την πρόνοια να καλλιεργήσει με καλές σπουδές στην Ευρώπη. Γυρνώντας στην Ελλάδα έμεινε στο νησί μας, και δεν φαίνεται να τον απασχόλησε καθόλου μία καριέρα στην Αθήνα, στην οποία σίγουρα θα διέπρεπε με τα προσόντα που διέθετε. Έτσι εγκαταστάθηκε στο νησί και γρήγορα ασχολήθηκε με αυτό που ήταν η αγάπη του και έγινε επίλεκτο μέλος ενός λαμπρού σωματείου, που ξεκίνησε από έναν άλλο μεγάλο βάρδο του νησιού μας, το Στρατή Θεοδωρακάκη-Τσαμπηρά. Κι όταν ο τελευταίος έφυγε από τη ζωή ο Παναγιώτης επιλέχτηκε να τον διαδεχθεί ως μαέστρος στην Φιλαρμονική Ποταμού, ένα σωματείο που καλλιεργεί τη μουσική παιδεία και προσφέρει τα μέγιστα σε κάθε εκδήλωση και μάλιστα χωρίς καμία διάκριση, πού και πότε γίνεται.
Advertisement
Αν προχωρήσουμε περισσότερο ίσως φέρουμε σε δύσκολη θέση τον πάντα σεμνό φίλο μας, τον Παναγιώτη, ίσως δε αδικήσουμε και όλα τα άλλα μέλη της Φιλαρμονικής, που κλέβουν πάντα λίγο από τον πολύτιμο χρόνο τους για να καλύψουν ένα μεγάλο κενό σε ένα ολιγάνθρωπο νησί, διατηρώντας παράλληλα την Επτανησιακή παράδοση και τη μουσική κληρονομιά των Ιονίων Νήσων στην γεωγραφική τους εσχατιά.
Να είσαι πάντα καλά Παναγιώτη να προσφέρεις και να χαρίζεις ευχαρίστηση στο κοινό που εκτιμά το έργο σου.
Εμμ. Καλλίγερος
Δημοσιεύθηκε στην έντυπη έκδοση της εφημερίδας ΚΥΘΗΡΑΪΚΑ στο φύλλο Ιουλίου – Αυγούστου 2026
