Ζιγκ ζαγκ στην άσφαλτο

Κάθε φορά που οδηγώ το σαραβαλάκι μου στους δρόμους της Αττικής έρχεται στο μυαλό μου το βιβλίο «Ζιγκ Ζαγκ στις Νεραντζιές» της Ερσης Σωτηροπούλου. Ηταν περίεργο και δεν μπορούσα να καταλάβω ποιος μυστήριος συνειρμός λειτουργούσε και συνέδεε το βιβλίο με την οδήγηση.

Το μυστήριο λύθηκε προχθές, όταν, οδηγώντας στη λεωφόρο Μεσογείων, που στη συνέχεια γίνεται Μαραθώνος, είδα κάποιον (ή κάποια) να οδηγεί σαν τρελός κάνοντας ζιγκ ζαγκ στη μεσαία λωρίδα. Απόρησα και σκέφτηκα ότι ήταν μεθυσμένος ή κάτι έπαθε το τιμόνι του.

Advertisement

Εκείνη ακριβώς τη στιγμή ακούω ένα «ντουκ» και νιώθω να πέφτω σε μια λακκούβα. Η απορία λύθηκε· ο μπροστά από μένα οδηγός προσπαθούσε να αποφύγει τις λακκούβες. Το ίδιο κάνουν πολλοί οδηγοί, θέτοντας σε κίνδυνο τον εαυτό τους και τους άλλους οδηγούς.

Οι λακκούβες αυτές δημιουργούνται από τη διαφορά του ύψους της ασφάλτου και του μεταλλικού καπακιού κάποιας εταιρείας. Σε πολλές περιπτώσεις η διαφορά ύψους είναι τόσο μεγάλη που τραντάζεται το αυτοκίνητο και, φυσικά, ο οδηγός.

Κάποιος αναγνώστης μπορεί να νομίζει ότι αυτό δεν είναι σοβαρό ζήτημα. Αντίθετα, νομίζω ότι είναι, για δύο λόγους. Πρώτον, είναι επικίνδυνο για τους οδηγούς και καταστροφικό για το όχημα. Δεύτερον, αποκαλύπτει μια ακόμη πλευρά της διαφθοράς στον δημόσιο τομέα.

Οι λακκούβες στην άσφαλτο δεν είναι αποτέλεσμα άγνοιας ή κάποια τυχαία κακοτεχνία. Το πού ακριβώς οφείλονται δεν το γνωρίζω. Η λογική λέει ότι τόσο πολλές και χοντρές κακοτεχνίες δεν μπορεί να είναι τυχαίες. Πρέπει να υπάρχει κάποιος συστηματικός λόγος.

Η σκέψη πάει στο κακό. Οι εργολάβοι των δημοσίων και κοινοτικών έργων τα βρίσκουν με τους υπεύθυνους που παραλαμβάνουν το έργο και δεν νοιάζονται ιδιαίτερα για την ποιότητά του. Αντί να τηρήσουν τις προδιαγραφές, που κοστίζει, συμφέρει να λαδώσουν τον υπάλληλο ή την επιτροπή που θα παραλάβει το έργο.

Είναι προφανές ότι είμαι καχύποπτος, αλλά πώς μπορεί κάποιος να μην είναι καχύποπτος έπειτα από όσα αποκαλύπτονται τελευταία για τη διαφθορά στις υπηρεσίες του Δημοσίου; Τείνει να γίνει αδιάψευστος κανόνας ότι όπου ρέει δημόσιο χρήμα είναι παρούσα και η διαφθορά.

Θα ήταν ενδιαφέρον να ερευνηθεί, έστω δειγματοληπτικά, από τα αρχεία των δήμων, πώς δημιουργούνται οι λακκούβες στους ασφαλτοστρωμένους δρόμους.

Πάντως επείγει να διορθωθούν οι κακοτεχνίες. Από το ζιγκ ζαγκ στην άσφαλτο κινδυνεύουν ζωές.

Ο Θεόδωρος Π. Λιανός είναι ομότιμος καθηγητής του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών