Άγιος Δημήτριος: Ένας νέος που δεν συμβιβάστηκε με την εποχή του

Κάθε χρόνο, στις 26 Οκτωβρίου, η Θεσσαλονίκη γιορτάζει τον πολιούχο της, τον Άγιο Δημήτριο. Πίσω όμως από τις πανηγυρικές εκδηλώσεις, τις καμπάνες και την ιστορική μνήμη, βρίσκεται μια προσωπικότητα που έχει κάτι ουσιαστικό να πει στους νέους ανθρώπους του σήμερα. Γιατί ο Δημήτριος δεν ήταν ένας άνθρωπος απομακρυσμένος από τη ζωή. Ήταν ένας νέος με όνειρα, δυνατότητες, κοινωνική θέση και προοπτικές. Και κυρίως, ένας νέος που τόλμησε να επιλέξει.

Σε μια εποχή όπου η εξουσία απαιτούσε υποταγή, εκείνος επέλεξε την ελευθερία της συνείδησης. Ενώ μπορούσε να εξασφαλίσει μια άνετη ζωή, προτίμησε να παραμείνει πιστός στις αξίες του. Δεν αναζήτησε την εύκολη αποδοχή ούτε θυσίασε την αλήθεια του για την προσωπική του ανέλιξη. Γιατί η ελευθερία δεν είναι απλώς να κάνεις ό,τι θέλεις, αλλά να μπορείς να υπερασπίζεσαι το «Πιστεύω» σου, ακόμη κι όταν αυτό έχει κόστος.

Advertisement

Σήμερα, που πολλοί νέοι και νέες αναζητούν τον δρόμο τους μέσα στην αβεβαιότητα, την πίεση της επιτυχίας, τις οικονομικές δυσκολίες και την αγωνία για το αύριο, το παράδειγμά του Αγίου Δημητρίου αποκτά ιδιαίτερη σημασία

Ο Άγιος Δημήτριος όμως δεν υπήρξε μόνο θαρραλέος. Υπήρξε άνθρωπος της σχέσης και της προσφοράς. Δεν κράτησε την πίστη του ως ατομικό προνόμιο. Τη μοιράστηκε, ενθάρρυνε άλλους, στάθηκε δίπλα τους. Η σχέση του με τον νεαρό Νέστορα φανερώνει ακριβώς αυτή τη διάσταση: ένας νέος έγινε στήριγμα για έναν άλλον νέο. 

Και σήμερα, που πολλοί νέοι και νέες αναζητούν τον δρόμο τους μέσα στην αβεβαιότητα, την πίεση της επιτυχίας, τις οικονομικές δυσκολίες και την αγωνία για το αύριο, το παράδειγμα του Αγίου Δημητρίου αποκτά ιδιαίτερη σημασία. Σ’ αυτόν τον αγώνα για ένα καλύτερο μέλλον, κανένας άνθρωπος δεν πρέπει να αισθάνεται μόνος. Γιατί η αξιοπρέπεια δεν είναι πολυτέλεια, η δικαιοσύνη δεν είναι ουτοπία και η αλληλεγγύη δεν είναι αδυναμία. Άλλωστε, ο Άγιος Δημήτριος δεν καλεί τους νέους και τις νέες να αποδεχθούν παθητικά τον κόσμο όπως είναι. Τους εμπνέει να αγωνιστούν για να τον αλλάξουν, χωρίς όμως ποτέ να χάσουν την ανθρωπιά τους.

Αυτές τις μέρες που θα περάσουμε έξω από τον Ναό του πολιούχου μας, ας κάνουμε τον σταυρό μας. Κι αν θέλουμε, ας μπούμε μέσα να προσκυνήσουμε τα Λείψανά του τα τίμια και ν’ ανάψουμε ένα κερί, λέγοντας δυο λόγια προσευχής. Και ας αγωνιστούμε όλοι μαζί, με πρωτοπόρους τους νέους και τις νέες μας, να κρατήσουμε ζωντανό το θάρρος, την ελευθερία, την πίστη και την αγάπη του Αγίου μας. Γιατί η αγιότητα δεν σημαίνει φυγή από τη ζωή. Σημαίνει να έχεις το θάρρος να τη ζεις με αλήθεια, να αγωνίζεσαι με αξιοπρέπεια και να μη σταματάς να ελπίζεις.