Τα σουξέ του καλοκαιριού, 50 χρόνια πριν
Το θερινό σάουντρακ του 1976 περιλάμβανε από το «Ρεσιτάλ» των Χατζή-Μαρινέλλας έως τους δημοφιλείς τότε Πάριο και Μητροπάνο, αλλά και τον Νίκο Ξυλούρη στην ερμηνεία του «Ερωτόκριτου»
Ήταν το καλοκαίρι του «Βυθίσατε το Χόρα» το οποίο φώναξε ο Ανδρέας Παπανδρέου μετά την παραβίαση της ελληνικής υφαλοκρηπίδας από το τουρκικό σκάφος γεωλογικών ερευνών «Σισμίκ 1» ή «Χόρα», όπως έμεινε στην ιστορία. Αλλά και το καλοκαίρι που η Νάντια Κομανέτσι εκ Ρουμανίας πέτυχε το απόλυτο «10» στην ενόργανη γυμναστική στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μόντρεαλ.
Ήταν, όμως, και το καλοκαίρι που το «Ρεσιτάλ» των Χατζή – Μαρινέλλας έμπαινε σε πολλά σπίτια φτάνοντας τις επόμενες χρονιές τα 500.000 αντίτυπα. Δεν ήταν το μόνο «σουξέ» της εποχής. Πενήντα χρόνια πριν ορισμένα τραγούδια προορίζονταν να γίνουν επιτυχίες φτάνοντας να τραγουδιούνται ως τις μέρες μας.
«Ο Γιάννης ο φονιάς»

Ο Νίκος Γκάτσος καταφέρνει να αποτυπώσει το δράμα της μεταπολεμικής Ελλάδας σε τρεις στροφές αποδίδοντας την ιστορία του Γιάννη, «παιδιού μιας Πατρινιάς κι ενός Μεσολογγίτη», σαν θεατρικό μονόπρακτο με αρχή, μέση και τέλος. Ο Μάνος Χατζιδάκις δίνει στον Μανώλη Μητσιά ένα διαχρονικό «παράσημο» από την «Αθανασία», άλμπουμ απ’ το οποίο δεν μπορείς να πετάξεις τίποτε («Αθανασία», «Μεθυσμένο καράβι», «Τσάμικο», εκτός άλλων). Μαζί του και η Δήμητρα Γαλάνη, η οποία τραγούδησε πάνω στους δικούς του τόνους.
«Τα θλιβερά μαντάτα»

Ήταν όνειρο ζωής του Νίκου Ξυλούρη να περάσει μια ολοκληρωμένη πρόταση για το έπος του Βιτσέντζου Κορνάρου στη δισκογραφία και το ταλέντο του Χριστόδουλου Χάλαρη τού έδωσε την ευκαιρία. Με το που ακούγονται οι στίχοι «Ήκουσες Αρετούσα μου τα θλιβερά μαντάτα/ ο κύρης σου μ’ εξόρισε στην ξενιτειά στη στράτα» γίνεται χαλασμός -και όχι μόνο στην Κρήτη. Το κομμάτι αυτονομείται κατά κάποιον τρόπο και περνάει στα προγράμματα πολλών «έντεχνων» τραγουδοποιών. Ακόμη και στις μέρες μας.
«Καλοκαίρια και χειμώνες»

Είναι ένα από τα τέσσερα τραγούδια που ακούστηκαν πολύ όταν κυκλοφόρησε ο δίσκος «Λαϊκά ‘76» με τη σφραγίδα των Τάκη Μουσαφίρη και Σπύρου Παπαβασιλείου απογειώνοντας την ερμηνευτική στόφα του Δημήτρη Μητροπάνου. Μαζί με τα τραγούδια «Κάνε κάτι να χάσω το τρένο», «Σε μια στοίβα καλαμιές» και το ποτ πουρί «Δυο νύχτες – Αλίμονο – Θέλω απόψε να σου γράψω» ο ερμηνευτής ερχόταν για να μείνει ως ένας από τους δημοφιλέστερους της εποχής.
«Πριν χαθεί το όνειρό μας»

Το κομμάτι που αποτέλεσε διαχρονικό σουξέ από τον δίσκο «Σμυρναίικα και λαϊκά» τον οποίο μοιράζονταν και στιχουργικά ο Βασίλης Βασιλειάδης με τον ερμηνευτή Τόλη Βοσκόπουλο -στα σιγόντα φυσικά η Μαρινέλλα.
«Η γκαρσόνα»

Τον Απρίλιο του 1976 κυκλοφορεί το άλμπουμ «Χάρις Αλεξίου/2», όπου η δημοφιλής ερμηνεύτρια τραγουδάει από μπαλάντες («Κίτρινη πόλη» των Γιάννη Σπανού – Λευτέρη Παπαδόπουλου) έως επανεκτελέσεις παλαιότερων δεκαετιών. Μία από αυτές ήταν η «Γκαρσόνα» που με τον τρόπο της επιδίωκε να επαναλάβει το σουξέ της «Δημητρούλας». Και το κατάφερε.
«Την αγαπούσα, το παραδέχομαι»

Τον Απρίλιο του 1976 ο Γιάννης Πάριος κυκλοφορεί το άλμπουμ «Τώρα πια» και οι πωλήσεις ξεπερνούν τα 240.000 αντίτυπα. Το πρωτότυπο του ομότιτλου τραγουδιού είναι το πασίγνωστο γαλλικό «Tut en vas» του Allain Barrier, το οποίο είχε κάνει μεγάλη επιτυχία εκείνη την εποχή και τους ελληνικούς στίχους ανέλαβε ο πάντα ευρηματικός Πυθαγόρας. Εκτός από αυτό, όμως, ξεχώρισαν το «Συμβιβασμούς δεν κάνω» και, κυρίως, το «Την αγαπούσα παραδέχομαι» του Ζακ Ιακωβίδη. Σημειωτέον ότι την ίδια χρονιά, το «Tut en vas» ερμήνευσε στα ελληνικά με δικούς του στίχους και τίτλο «Μια ζωή» ο Φίλιππος Νικολάου σε δίσκο 45 στροφών με τη Μαίρη Αλεξοπούλου (αργότερα, μοναχή…).
«Γέλα, κυρία μου»

Δεν είναι τραγούδι του 1976, αλλά της προηγούμενης χρονιάς. Η δυναμική του, ωστόσο, ήταν τέτοια ώστε να μπει στα compilations και της επόμενης. Στη μεγάλη απήχησή του συνέβαλε το γεγονός ότι ο ηθοποιός Κώστας Καφάσης εμφανιζόταν στο δημοφιλέστατο τηλεοπτικό σίριαλ της εποχής «Η γειτονιά μας», γραμμένο από τον Κώστα Πρετεντέρη και σκηνοθετημένο από τον Πέτρο Λεωκράτη.
«Σύνορα η αγάπη δεν γνωρίζει»

Η αλήθεια είναι ότι λίγα τραγούδια από το «Ρεσιτάλ» θα έμεναν…ατραγούδιστα εκείνο το καλοκαίρι, καθώς η απρόσμενη συνεργασία του Κώστα Χατζή και της Μαρινέλλας (με κινητήρια δύναμη τον παραγωγό Φίλιππο Παπαθεοδώρου) απέδωσε 300.000 αντίτυπα με την πρώτη έκδοση. Εκτός από το τραγούδι του τίτλου πολλά πέρασαν στις κοινές και σόλο εμφανίσεις των δύο καλλιτεχνών ανήκοντας για τις επόμενες δεκαετίες στα διαχρονικά τους στάνταρ: «Δεν ειμ’ εγώ», «Σπουδαίοι άνθρωποι αλλά», «Σ’ αγαπώ» (όπως η μάνα το παιδί), «Η αγάπη όλα τα υπομένει», «Πάρε με μαζί σου τσιγγάνε», «Όλος ο κόσμος είσαι συ», «Γλυκό της νιότης μου πουλί», «Τρελός ή παλικάρι» κ.ά.