Η κλινική-ναός

Υπάρχουν φωτογραφίες που τις κοιτάς και χρειάζεσαι μερικά δευτερόλεπτα για να καταλάβεις τι ακριβώς βλέπεις. Αυτό έχουμε πάθει αντικρίζοντας το εσωτερικό του ιατρείου στο Κολωνάκι όπου ο Γιώργος Μαζωνάκης υπέστη την ανακοπή. Οι φωτογραφίες που εδώ και λίγες ώρες κυκλοφορούν στο διαδίκτυο σε αφήνουν με το στόμα ανοιχτό. Αν κάποιος δεν σου έλεγε «αυτό είναι ένα ιατρείο», θα υπέθετες ότι πρόκειται για έναν μικρό ναό της Ορθοδοξίας με μια στολή Σαμουράι κάπου ανάμεσα στις δεκάδες εικόνες, τα κομποσκοίνια και τους αγίους.

Εδώ μιλάμε για μια συσσώρευση που γίνεται δήλωση. Σαν να θέλει ο χώρος να σου πει κάτι πριν προλάβει να σου μιλήσει ο ιδιοκτήτης του, και το μήνυμα μοιάζει σαφές: μην ανησυχείς, είσαι περικυκλωμένος από προστασία.

Advertisement

Πώς θα αισθανόσασταν αν μπαίνατε σε ένα τέτοιο ιατρείο; Θα μένατε; Κάποιοι είπαν ότι θα έκαναν μεταβολή και θα έφευγαν μ’ ελαφρά. Για να είμαστε όμως ειλικρινείς, αυτό που σε έναν άνθρωπο θα προκαλούσε αμηχανία, ή ακόμη και φόβο, σε κάποιον άλλον μπορεί να προκαλούσε ακριβώς το αντίθετο. Μπορεί να τον καθησύχαζε. Να έβλεπε την Παναγία, τον άγιο, το κομποσκοίνι και να σκεφτόταν «εδώ είναι ένας καλός άνθρωπος, ένας ενάρετος επαγγελματίας».

Κακά τα ψέματα, υπάρχουν πολλοί ανάμεσά μας που αυτή την υπερβολή θα τη θεωρούσαν απόδειξη αρετής και θα υπέθεταν ότι ένας άνθρωπος που έχει γεμίσει τον χώρο του με τόσα θρησκευτικά σύμβολα αποκλείεται να θέλει το κακό τους, αποκλείεται να κινείται παράνομα, αποκλείεται να παρατυπεί επικίνδυνα. Το overdose θρησκευτικής πίστης θα ήταν γι’ αυτούς και πιστοποιητικό αξιοπιστίας.

Σαφέστατα η θρησκευτική πίστη μπορεί να αποτελέσει πηγή παρηγοριάς, δύναμης και νοήματος για έναν άνθρωπο που ασθενεί. Το πρόβλημα αρχίζει όταν η πίστη γίνεται υποκατάστατο της κρίσης μας, και η Ελλάδα είναι κάπως ειδική σε τέτοιου είδους μπερδέματα. Θέλουμε να έχουμε το τελευταίο μηχάνημα και την πιο εξελιγμένη θεραπεία, αλλά ταυτόχρονα θέλουμε και έναν άγιο να κάθεται κάπου εκεί γύρω, καλού κακού. Δεν ξέρεις ποτέ. Επιστήμη από τη μία, θαύμα από την άλλη. Ιατρική και κάπου ανάμεσα η Παναγία να μας φυλάει. Ασφάλεια από όλες τις πλευρές.

Ισως γι’ αυτό οι συγκεκριμένες φωτογραφίες μάς φαίνονται τόσο παράξενες και ταυτόχρονα τόσο οικείες. Γιατί (κάποιοι) βλέπουμε ένα αλλόκοτο ιατρείο, ένα σουρεαλιστικό σκηνικό που μας απωθεί, αλλά βλέπουμε και μια πολύ ελληνική εικόνα, μέσα από την οποία σκιαγραφείται το ψυχικό μας οικοσύστημα και οι συνήθειες μας, η ανάγκη μας να τα έχουμε όλα. Είμαστε λαός που δεν έχει αποφασίσει αν εμπιστεύεται περισσότερο την επιστήμη ή το υπερφυσικό. Κάνουμε τη θεραπεία και ανάβουμε κι ένα κερί, πάμε στον γιατρό αλλά προσευχόμαστε και στον άγιο. Φτάνουμε στα επείγοντα σχεδόν πεθαμένοι και όταν οι γιατροί, τα μηχανήματα, τα φάρμακα και η επιστημονική γνώση μας σώσουν, γυρνάμε και λέμε «από θαύμα σώθηκα».

Είναι ειρωνικό που ένα ιατρείο το οποίο έχει επιστρατεύσει ολόκληρο το μεταφυσικό οπλοστάσιο για να ξορκίσει τον φόβο βρέθηκε στο επίκεντρο μιας τραγωδίας. Αλλά αυτά συμβαίνουν όταν μπερδεύουμε την αίσθηση ασφάλειας με την πραγματική ασφάλεια. Και να που στη συγκεκριμένη περίπτωση αρχίζει να ξεδιπλώνεται ένα κουβάρι που σε κάνει να ανατριχιάζεις. Μια κλινική-ναός και μια ιατρός που όσο το μικροσκόπιο πέφτει επάνω της τόσο περισσότερα σκοτεινά σημεία φωτίζει.

Ομοιοπαθητική, βελονισμός, σωματική ψυχοθεραπεία, μικροσκόπηση ζωντανού αίματος, νευροθεραπεία, σαμανική ιατρική, κβαντική ιατρική, quantum biofeedback, οζονοθεραπεία, υδροθεραπεία παχέος εντέρου, ενδοφλέβιες θεραπείες, πεπτίδια και θεραπείες με βλαστοκύτταρα. Τα διαβάζεις όλα αυτά στις υπηρεσίες της κλινικής και ξαφνικά καταλαβαίνεις λίγο καλύτερα και το ντεκόρ της.

Σαν να είναι ένα concept store όπου κάποιος αποφάσισε να χωρέσει μέσα ό,τι υπόσχεται πως μπορεί να μας κάνει καλύτερους, νεότερους, καθαρότερους, πιο ισορροπημένους και, ει δυνατόν, αθάνατους. Και ανάμεσα στις βελόνες, τα πεπτίδια, τα βλαστοκύτταρα και την κβαντική ενέργεια, ένας άγιος εις τη νιοστή στον διάκοσμο προσπαθεί να λειτουργήσει ως ενισχυτικό εμπιστοσύνης στον άνθρωπο που ούτως ή άλλως έχει την προδιάθεση αυτή, επειδή έχει και ο ίδιος την τάση να συγχέει ανόμοια πράγματα.

Οι ναοί κάνουν καλά τη δουλειά τους σε αυτή τη χώρα, όπου και αν τους τοποθετήσεις. Οι άγιοι καθησυχάζουν, η λευκή μπλούζα προσδίδει κύρος, οι μεγάλες υποσχέσεις γεννούν ελπίδα και κάπου ανάμεσα σε όλα αυτά η επιστήμη γίνεται διακοσμητική λεπτομέρεια. Πόσοι και πόσοι πέφτουν σε αυτή την παγίδα, πόσοι και πόσοι την παθαίνουν.

Βοήθειά μας.