Και με το φαγητό που περισσεύει, τι κάνετε;

Η θέα ήταν ειδυλλιακή. Μια γωνιά για να αγναντεύεις το Αιγαίο.

Ενας οικισμός παλιός, που κρατά ακόμα την αρχιτεκτονική και τον χαρακτήρα του. Το ταβερνάκι στην άκρη πρόσφερε προνομιακή θέση και μια από τις καλύτερες κουζίνες του νησιού.

Advertisement

Μαγειρευτά στο τσουκάλι, πρώτες ύλες τοπικές, γεύσεις περιζήτητες. Τα λαχταριστά πιάτα έρχονταν το ένα πίσω από το άλλο. Οι ταξιδιώτες από τη Σουηδία τα υποδέχονταν με επιφωνήματα θαυμασμού.

Ηταν πραγματικά το ιδανικό σκηνικό. Μια αψεγάδιαστη εμπειρία, χάρη στη φροντίδα των ανθρώπων του μαγειρείου σε κείνη την υπέροχη κορυφή. Μια μεριά που ακόμα διατηρεί τη γνησιότητά της. Εκεί που η φύση πρωταγωνιστεί και σε θεραπεύει.

Τι ομορφότερο θα μπορούσε να βιώσει ένας ταξιδιώτης; Ο ενθουσιασμός ακτινοβολούσε στα μάτια τους. Η συζήτηση με τους οικοδεσπότες ήταν ζωντανή, ευχάριστη.

«Με το φαγητό που περισσεύει, τι κάνετε;», ρώτησε ο σουηδός επισκέπτης, καθώς ο σερβιτόρος άρχισε να αποσύρει τα μισογεμάτα πιάτα.

Σιωπή. Μειδίαμα.

«Στη Σουηδία, χρησιμοποιούμε βιοαέριο που παράγεται τοπικά από υπολείμματα τροφίμων και οργανικά απόβλητα για την τροφοδοσία του στόλου των δημόσιων λεωφορείων», συμπλήρωσε.

Πράγματι. Οι μεγάλες πόλεις της Σουηδίας χρησιμοποιούν βιομεθάνιο που παράγεται από οικιακά απόβλητα και εγκαταστάσεις επεξεργασίας λυμάτων για να λειτουργούν μεγάλους στόλους αστικών λεωφορείων, απορριμματοφόρων και ταξί.

Σιωπή. Μειδίαμα.

Κι εμείς στην Ελλάδα έχουμε τοποθετήσει καφέ κάδους κομποστοποίησης στους δρόμους.

Το τι έχουν μέσα, συνήθως είναι άλλη ιστορία.

Ομως όταν ένας ξένος επισκέπτης, ο οποίος βρίσκεται σε ένα ειδυλλιακό μέρος, απολαμβάνει ένα από τα πιο ανέγγιχτα τοπία που υπάρχουν ακόμα στη χώρα και γεύεται τις πιο αγνές γεύσεις της, κάνει αυτή την ερώτηση, σημαίνει κάτι. Σημαίνει ότι θέλει να μάθει τι συμβαίνει, πίσω από την ωραία βιτρίνα.

Σημαίνει ότι θέλει να καταλάβει αν κι εσύ που ζεις, εργάζεσαι, διοικείς, αυτή τη χώρα, εκτιμάς την αξία της και φροντίζεις για αυτήν. Οπως κάνει ο ίδιος στη χώρα του, η οποία μπορεί να μη διαθέτει αυτά τα μοναδικά χαρίσματα, όπως η Ελλάδα, την οποία επιλέγει και πληρώνει (ουκ ολίγα) για τις μέρες αναψυχής του.

Ουσιαστικά ο σουηδός ταξιδιώτης έκανε ένα «τεστ βιωσιμότητας» επί του πεδίου. Και εισέπραξε σιωπή και μειδίαμα. Α, και γλυκό του κουταλιού καρυδάκι.

Γιατί, τι να του απαντήσει ο τοπικός επαγγελματίας; Εδώ διαπιστώνεται το χάσμα μεταξύ δύο κοινωνιών. Οι οποίες, ας δεχθούμε ότι ανήκουν στην αναπτυγμένη μεριά του κόσμου.

Η μία κοινωνία όμως θεωρεί την κομποστοποίηση μια καθημερινή και αυτονόητη πρακτική ενώ η άλλη, ως κάτι που λέγεται, αλλά δεν μας αφορά, δεν το ξέρουμε ή δεν το χρειαζόμαστε..

Τα ανανεώσιμα αέρια, συμπεριλαμβανομένου του βιοαερίου και του βιομεθανίου, μπορούν να παίξουν καθοριστικό ρόλο στην επίτευξη του στόχου κλιματικής ουδετερότητας της ΕΕ έως το 2050 και να συμβάλουν σημαντικά στην απεξάρτηση από τον εξωτερικό εφοδιασμό ενέργειας, σημειώνει ο Ελληνικός Σύνδεσμος Παραγωγών Βιοαερίου. Το βιοαέριο παράγεται από την αποσύνθεση βιομάζας ή οργανικών υπολειμμάτων και αποβλήτων.

Και μπορεί η Ελλάδα να τοποθετεί καφέ κάδους για τη συλλογή βιοαποβλήτων, με την εφαρμογή να εξαρτάται από τον κάθε Δήμο. Μπορεί ακόμα οι μεγάλες ξενοδοχειακές αλυσίδες να ηγούνται αυτής της προσπάθειας. Εξάλλου οι τελευταίες είναι στην πρώτη γραμμή της εξωστρέφειας, έχοντας αντιληφθεί τη σημασία της μείωσης του περιβαλλοντικού αποτυπώματος και υιοθετώντας την κομποστοποίηση στα πλαίσια του ESG.

Τι γίνεται όμως με τα τοπικά και μικρά καταστήματα; Τι γίνεται με τα σπίτια, βραχυχρόνιας μίσθωσης και μη; Πότε θα μάθουμε, επιτέλους, να λειτουργούμε συνειδητά ως προς τη βιωσιμότητα; Πώς θα μας γίνει αυτονόητη πρακτική;

Ψιλά γράμματα, θα πει κανείς.

Πόσο εμπεδωμένη είναι αυτή η αντίληψη στα δημοφιλή και απόμερα νησιά, στις κωμοπόλεις, στην ηπειρωτική Ελλάδα;

Η μικρή Τήλος θα κρατά τη σημαία τού Zero Waste.

Εδώ μια βόλτα να κάνεις σε μια οργανωμένη παραλία της περιφέρειας, βλέπεις τα πλαστικά κύπελλα του καφέ να πετιούνται σε (ενιαίους) κάδους μαζί με το μισοτελειωμένο περιεχόμενό τους. Πόσω μάλλον οι συσκευασίες delivery. Αυτά, όπως είναι, θα περάσουν τα οχήματα του Δήμου και θα τα συλλέξουν, σαν να μη συμβαίνει τίποτα; Για να τα πετάξουν πού; Ολα μαζί στη χωματερή ή στον ΧΥΤΑ;

Τα ποσοστά αξιοποίησης των οργανικών αποβλήτων στην Ελλάδα παραμένουν χαμηλά (κάτω από 5%) σε σχέση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.

Η κομποστοποίηση στη χώρα φαντάζει τόσο μακριά και ανεξερεύνητη, όσο ο έναστρος ουρανός.

Οπότε, όταν ένας ξένος ταξιδιώτης ρωτήσει ξανά σε ένα εστιατόριο «τι κάνετε με τα φαγητά που μένουν;», ποια θα είναι η απάντηση;

Αν θέλει γλυκό;