Εγώ που λέτε πατριώτες μου προ αμνημονεύτων χρόνων είχα κάνει στην Ελβετία. Ωραία χρόνια! Όπως είναι πάντα τα φοιτητικά χρόνια. Εκεί λοιπόν που λέτε, γνώρισα κόσμο και κοσμάκη κι’ έκανα πολλούς φίλους από διάφορα κράτη του κόσμου που βρισκόντουσαν εκεί για τον ίδιο σκοπό που ήμουνα κι’ εγώ. Ένας τέτοιος φίλος ήτανε και ο Μαγκντί από την Αίγυπτο, πολύ καλό παιδί, είχε μόρφωση και πολλές γνώσεις αυτό όμως που τον συγκινούσε ιδιαίτερα ήταν οι ξένες γλώσσες. Γνώριζε ήδη καλά όλες τις κύριες γλώσσες αλλά όπως μου έλεγε ήθελε να μάθει πολλές ακόμη και μια από αυτές ήταν και η Ελληνική.
Να δεις, μου έλεγε, που μετά από χρόνια θα ‘ρθω να σε ‘βρω στην Ελλάδα και θα μιλώ τέλεια Ελληνικά! Εγώ δεν του έφερνα αντίρρηση αλλά από μέσα μου έλεγα: Μη λες μεγάλη κουβέντα.
Πράγματι λοιπόν μετά από χρόνια μού έστειλε ένα γράμμα σε ολόσωστα Ελληνικά και μου έλεγε ότι σύντομα θα με επισκεφτεί. Η χαρά μου ήτανε μεγάλη και δεν έβλεπα την ώρα να τον υποδεχτώ.
Έφτασε λοιπόν η ώρα που ο Μαγκντί (οπωσδήποτε αλλαγμένος αλλά πάντα καλοστεκούμενος) έφτασε στο Τσιρίγο. Τι ωραία Ελληνικά ήτανε αυτά!! Ούτε ένα λάθος! Μπράβο ρε θηρίο του λέω! Το ’πες και το ‘κανες, τα ‘μαθες τα Ελληνικά! Όχι απλώς τα ‘μαθα, μού απαντάει αλλά τέλεια όπως σου είχα ‘πει. Ε, όσο γι’ αυτό του λέω άσε με να έχω ορισμένες αμφιβολίες.
Δημοσιεύθηκε στην έντυπη έκδοση Φ. 177, Ιανουάριος 2004.