Πώς αμείβονται οι ευεργέτες; (Και μία πρόταση)
Στο φύλλο μας του Φεβρουαρίου είχαμε αναφερθεί στα έργα που κάνουν στον τόπο μας οι ρέκτες των καλών, που ευτυχώς σπάνια λείπουν από την Ελλάδα. Αυτή όμως είναι η μία πλευρά των πραγμάτων. Η άλλη, όπως αναφερθήκαμε στην περίπτωση του Νικ. Κασάπη, είναι τι κάναμε εμείς γι’ αυτούς τους ανθρώπους; Όσο ήταν εν ζωή τίποτα σχεδόν. Μία παράξενη σιωπή καλύπτει συνήθως την προσφορά, όμως έχουμε και πολλές φωτεινές εξαιρέσεις. Για να μην επανερχόμαστε συνεχώς θα κάνουμε σήμερα μία γενική τοποθέτηση και σε όσους αναφερθούμε θα είναι υπό τύπον παραδείγματος και μόνον, καθώς ποτέ δεν χωράνε όλοι σε ένα άρθρο και σπάνια μπορούμε κι εμείς να τους θυμηθούμε όλους.
Ας ξεκινήσουμε με κάτι στο οποίο δεν έχουμε δώσει τη δέουσα προσοχή όλα αυτά τα χρόνια. Μιλάμε, τιμάμε και κάνουμε εκδηλώσεις και αναφορές σε όσους έχουν προσφέρει πολλά στον τόπο, όπως π.χ. το Γηροκομείο, η πτέρυγα κατακοίτων σε αυτό, σχολεία, γήπεδα, ναοί, δρόμοι και πολλά άλλα έργα ευποιΐας στον τόπο. Και σωστά δίνουμε έμφαση σε αυτά, γιατί αφορούν πάντα το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού και από αυτά ωφελούνται περισσότεροι. Υπάρχουν όμως και άλλοι που χρήζουν μνείας και αποτελούν φωτεινό παράδειγμα σε ένα τόπο. Μεγάλος ευεργέτης ασφαλώς ο Δηλαβέρης κι ο Πατρίκιος που έχτιζαν σχολεία για να μαθαίνουν γράμματα τα παιδιά ή η Στάη που θέσπισε τις υποτροφίες, όμως είναι λιγότερο σημαντική η προσφορά ενός Αττίκ στο όνομα του νησιού, ή ενός Πάνου Φύλλη, τον οποίο ελάχιστοι νεότεροι γνωρίζουν; Αυτοί δεν δικαιούνται κάποιας τιμής; Και δεν εννοούμε να στήσουμε σε όλους ανδριάντες, που δεν είναι κακή ιδέα, αλλά θα έχουν «πεδίο βολής» να ασκούν τη σκοποβολή τους με κοτρώνες μερικά καλόπαιδα ή να τους μουτζουρώνουν με μπογιές ως απόδειξη της αγραμματοσύνης τους κάποια άλλα. Είναι αλήθεια ότι το όνομα ενός τόπου το δημιουργεί μία σύνθεση πολλών παραγόντων. Αν όμως δεν είναι εύκολο να κάνουμε τα παραπάνω μπορούμε να προχωρήσουμε σε κάτι απλούστερο. Όπως η πρόταση που είχε γίνει να ονομαστεί το λιμάνι ή το αεροδρόμιο «Γρηγ. Κασιμάτης» από το όνομα του οραματιστή τους. Για τον Π. Κορωναίο (Πουλάκη) υπάρχει μία αναμνηστική πλάκα στην Αγία Πελαγία.
Δεν δικαιούται ένα δρόμο π.χ. ένας μεγάλος οραματιστής, που έφυγε σχετικά πρόσφατα και άφησε χρυσή παρακαταθήκη τη Φιλαρμονική; Για το Στρατή Θεοδωρακάκη ο λόγος. Οι ονομασίες των δρόμων είναι από μόνες τους μία ιστορία για ένα τόπο. (Ας το έχουν υπ’ όψιν τους οι δημοτικοί μας άρχοντες όταν έρθει η ώρα του δρόμου προς το χώρο στάθμευσης στον Ποταμό. Έχουν έτοιμη πρόταση…). Στη Χώρα νομίζουμε υπάρχει οδός Νικ. Κασάπη, στο Λειβάδι οδός Κλέωνος Τριανταφύλλου-Αττίκ και μερικοί ακόμη που έχουν τιμηθεί κανονικά με αυτό τον τρόπο. Όμως οι άνθρωποι που προσέφεραν ποτέ δεν τελειώνουν. Ευτυχώς!
Ο Γιώργος Λευθέρης, που είναι ακόμη εν ζωή και του ευχόμαστε να ζήσει πολύ ακόμη, ήταν ο πρωτεργάτης και χρηματοδότης κατά ένα μέρος, της Συλλογής Βυζαντινών τοιχογραφιών στο Κ. Λειβάδι. Λίγα του χρωστάμε;
(ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Δυστυχώς, λίγες ημέρες μετά τη δημοσίευση του άρθρου αυτού, ο Γιώργος Λευθέρης έφυγε κι αυτός για τα Ουράνια Περιβόλια. Τώρα η οφειλή γίνεται είναι ακόμη μεγαλύτερη!)
Ο Νικ. Λεοντσίνης στο Κεραμουτό χρηματοδότησε την ανέγερση ενός εξαίρετου Πνευματικού Κέντρου στο χωριό του, αλλά ακόμη να τιμηθεί , έστω με ένα δρόμο. (Αντίθετα, πριν λίγα χρόνια είχε ακουστεί έντονα ότι θα κατέβαζαν και τη φωτογραφία του από αυτό, κάτι που, ευτυχώς, δεν έγινε). Το 2010 στον Ποταμό έδωσαν στην κάτω πλατεία το όνομα του Εμμ.Τριφύλλη-Καβάκου, διάσημου γλύπτη και ζωγράφου, ένα έργο του οποίου είχαμε στο προηγούμενο φύλλο. Αν συνεχίσουμε θα γράφουμε σελίδες κι εσείς θα επισημαίνετε παραλείψεις! (Ένα μυαλό χειμώνα-καλοκαίρι).
Για να κλείσουμε. Μία πρόταση κάνουμε. Ας στείλει ο Δήμος ένα γράμμα στους τοπικούς συμβούλους, ας βγάλει μία ανακοίνωση κι ας συγκεντρώσει το υλικό. Ένας Αντιδήμαρχος, όπως ο Γ. Κομηνός π.χ. που γνωρίζει καλά το θέμα και είχε κάνει σημαντικό έργο με τις πινακίδες, ας αναλάβει την αξιολόγηση. Και σιγά-σιγά όλα γίνονται. Σε 50-100 χρόνια ίσως κάποια Ελένη Χάρου της εποχής ή ο τότε Κοσμάς Μεγαλοκονόμος γράψουν ένα βιβλίο με τα «Κυθηραϊκά οδωνύμια». Θα είναι επιτυχία κι αυτό!
Ε.Π.Καλλίγερος
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ “ΚΥΘΗΡΑΪΚΑ” ΣΤΟ ΦΥΛΛΟ ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2021
Kythira Online