Ματίνα Ανδρονίκου: άριστα με τόνο!

Τα τελευταία χρόνια προσπαθούμε εδώ στις στήλες μας να αποκαταστήσουμε μία αδικία, για την οποία όλοι μας έχουμε ευθύνη. Εμείς στις εφημερίδες, αλλά, κύρια, στον ηλεκτρονικό τύπο και ειδικά στα περιώνυμα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, επικεντρώναμε το βάρος στην κριτική και στα κακώς κείμενα και δίναμε λιγότερη σημασία στις κοινωνικές προσφορές και δράσεις των ανθρώπων που έδιναν χώρο μέσα στη σημερινή κοινωνία και στα έργα ευποιΐας, αρωγής και αλληλεγγύης, τα οποία ευτυχώς δεν έλειψαν ποτέ από τον τόπο μας. Στον τομέα αυτόν αδικούμε πάντα όσους ανθρώπους προσφέρουν ο καθένας στον τομέα του ή βοηθούν τους συνανθρώπους τους πέραν από τις υποχρεώσεις που επιβάλλουν η εργασία ή η θέση ενός εκάστου.

Σήμερα θα αποκαταστήσουμε μία παράλειψη, καθώς έχουμε μερικά άτομα, τα οποία εργάζονται σε ένα πραγματικά δύσκολο έργο, στην περιποίηση και φροντίδα των γερόντων μέσα στον Οίκο Ευγηρίας Κυθήρων. Ασφαλώς δεν προσφέρουν δωρεάν, αλλά εργασίες, όπως αυτή ποτέ δεν πληρώνονται όσο μισθό κι αν λαμβάνουν. Μόνον όσοι επισκέπτονται το ίδρυμα αυτό, είτε για να δουν τους δικούς τους, είτε για να προσφέρουν κάτι στο πλαίσιο της κοινωνικής αλληλεγγύης, μπορούν να εκτιμήσουν τα παραπάνω.

Advertisement

Ευκαιρία για το σημερινό δημοσίευμα έδωσε μία έκθεση από αιφνιδιαστικό έλεγχο στο Γηροκομείο, που έγινε από την αρμόδια υπηρεσία υγείας της Περιφέρειας Αττικής στις 4 Δεκεμβρίου 2024. Δεν θα αναφέρουμε εδώ, καίτοι εξαιρετικά ενδιαφέρον, το περιεχόμενο της έκθεσης για την κατάσταση του Γηροκομείου, τις προσφερόμενες υπηρεσίες, την καθαριότητα, τη θέρμανση, την ενδιαίτηση, το φαγητό κλπ Θα μείνουμε σε ένα περιστατικό που είναι χαρακτηριστικό του όλου κλίματος και διακρίνει την προσφορά, πέραν των συνήθων υποχρεώσεων, της Διευθύντριας του Γηροκομείου κυρίας Ματίνας Ανδρονίκου. Κατά την επίσκεψη σε ένα θάλαμο και στη συζήτηση που ακολούθησε με τους τροφίμους σε αυτόν, μία τρόφιμος, μόλις είδε την κυρία Ματίνα φώναξε: -«Καλώς την αδελφούλα μου…..». Λίγο αργότερα, η κυρία που έκανε την επιθεώρηση ρώτησε αν φιλοξενείται στο Ίδρυμα η αδελφή της Διευθύντριας! Και μία υπάλληλος έσπευσε να διευκρινήσει ότι η τρόφιμος δεν ήταν αδελφή της, αλλά σύζυγος ενός αποθανόντος Κυθηρίου από τον Ποταμό, που βρέθηκε εκεί, καθώς δεν είχε τη δυνατότητα αυτοσυντήρησης και διαβίωσης μόνη. Την αποκάλεσε δε «αδελφούλα» λόγω της προσήνειας που την αντιμετώπιζε, όπως κάνει γενικά με όλους τους τροφίμους και τη φροντίδα και υπομονή που δείχνει με αυτούς, η πλειοψηφία των οποίων είναι με ελαφρά ή βαριά μορφή άνοιας ή άλλα προβλήματα, που δημιουργούνται από την ηλικία και τη μοναξιά. Τη σύντομη αυτή ιστορία περιέγραψε δακρύζοντας στο Δ.Σ. του Τριφυλλείου Ιδρύματος ο πρόεδρος της Τοπικής Εφορίας του Γηροκομείου κ. Γ.Π.Κασιμάτης-Δρυμωνιάτης.

Τι να προσθέσουμε εδώ; Πολλά είπαμε παραπάνω, αλλά μένουν πολλά ακόμη. Δεν έφθαναν οι σελίδες με τις ενδιαφέρουσες θετικές παρατηρήσεις, πολλές από τις οποίες οφείλονται και στον τρόπο διεύθυνσης της μονάδας από την κυρία Ανδρονίκου, με τη βοήθεια, ασφαλώς και τον επαγγελματισμό του προσωπικού, αλλά σημαντικό ρόλο πάντα παίζουν σε κάθε υπηρεσία, ενέργεια ή κοινωνική δράση, ο επαγγελματισμός κι ο αλτρουισμός όσων έχουν ταχθεί σε αυτό το σκοπό. Κι ευτυχώς εκεί στο Γηροκομείο Κυθήρων οι άνθρωποι αυτοί που εργάζονται σε έναν από τους πλέον δύσκολους τομείς εργασίας, πλειοψηφούν συντριπτικά.

Σε ευχαριστούμε όλοι Ματίνα, όπως ευχαριστούμε και όλο το προσωπικό που είναι μαζί σου. Κάνετε τους απομάχους της ζωής εκεί μέσα να χαμογελούν και όλους εμάς περήφανους.

​​​​​​​​Εμμ. Καλλίγερος

Δημοσιεύθηκε στην έντυπη έκδοση της εφημερίδας Κυθηραϊκά στο φύλλο Απριλίου 2025