Λάθος μηνύματα, τραγικές ιστορίες

Ηταν πάλι στα Χανιά, καλοκαίρι του 2017, όταν δύο νέα παιδιά, ο 19χρονος Γιάννης και η 20χρονη Στέλλα, φοιτήτρια αρχιτεκτονικής στο νησί, έκαναν βόλτα έξω από το Πολυτεχνείο Κρήτης μαζί με το σκυλάκι τους. Ξαφνικά εμφανίστηκε ένα αυτοκίνητο με τρελή ταχύτητα, 170 χλμ./ώρα, σε δρόμο με όριο τα 40 χλμ./ώρα και τους πέταξε δεκάδες μέτρα μακριά.

Παρά τις υπεράνθρωπες προσπάθειες των γιατρών, υπέκυψαν στα βαρύτατα τραύματά τους. Πέρασαν έξι χρόνια για να τελεσιδικήσει η υπόθεση στο Εφετείο Χανίων. Το δικαστήριο αναγνώρισε πλήρη ευθύνη στον 26χρονο οδηγό και του επέβαλε ποινή 6 ετών και 9 μηνών, εξαγοράσιμη. Ο δράστης, ο οποίος ήταν από την πρώτη στιγμή ελεύθερος, έπρεπε να καταβάλει στο κράτος –σε δόσεις– συνολικά 25.515 ευρώ, δωδεκάμισι χιλιάδες ευρώ για τη ζωή κάθε παιδιού.

Advertisement

Οταν επιβάλλεις εξαγοράσιμες ποινές επιλέγοντας στο τέλος το χαμηλότερο ποσό εξαγοράς, στέλνεις μήνυμα ατιμωρησίας.

Οι δυο νέοι στα Χανιά, ο 22χρονος που έχασε τη ζωή του πριν από λίγες ημέρες από μεθυσμένο οδηγό, πάλι στην Κρήτη, και εκατοντάδες άλλα θύματα ενός ακήρυχτου πολέμου καταγράφονται κάθε χρόνο στους ελληνικούς δρόμους – περίπου 620, σύμφωνα με τα στοιχεία. Οι ευθύνες αποδίδονται φυσικά στους ασυνείδητους οδηγούς, σε όσους δεν υπολογίζουν όρια ταχύτητας ή πιάνουν το τιμόνι έχοντας καταναλώσει άφθονο αλκοόλ, αποδίδονται όμως και στην πολιτεία, που συχνά στέλνει μηνύματα αντιφατικά και ασαφή, είτε στα δικαστήρια είτε νομοθετώντας.

Οταν επιβάλλεις εξαγοράσιμες ποινές επιλέγοντας στο τέλος το χαμηλότερο ποσό εξαγοράς, στέλνεις μήνυμα ατιμωρησίας. Οταν αυστηροποιείς νόμους και δεν τους εφαρμόζεις, στέλνεις μήνυμα αναξιοπιστίας. Οταν η αστυνομία ακολουθεί την «πάγια τακτική» της μη σύλληψης οδηγών υπό την επήρεια αλκοόλ, «για να μπορεί να παραμένει λειτουργική η υπηρεσία και να πραγματοποιεί ελέγχους σε μια περιοχή με έντονη παραβατικότητα, διαδεδομένη χρήση αλκοόλ και πολύ τουρισμό», όπως λένε στελέχη της στην «Κ», στέλνει μήνυμα ανεπάρκειας. Και όταν στον νέο ΚΟΚ αφήνεις παραθυράκια στη μείωση του ορίου ταχύτητας από 50 χλμ./ώρα σε 30 χλμ./ώρα, στο κέντρο της πόλης και στις πυκνοκατοικημένες γειτονιές, στέλνεις μήνυμα αναποφασιστικότητας. Λίγοι οδηγοί συνειδητοποιούν την ευθύνη που έχει το τιμόνι, γι’ αυτό είναι τόσο πολλές οι παραβάσεις στους ελληνικούς δρόμους, από την ομιλία στο κινητό τηλέφωνο και το ποτό μέχρι την παραβίαση ΛΕΑ, ορίου ταχύτητας και ερυθρού σηματοδότη. Η αλήθεια είναι ότι είμαστε ακόμη πολύ πίσω σε παιδεία οδικής ασφάλειας. Οσοι έχουν αντίθετη άποψη ας ρίξουν μια ματιά στα στοιχεία για τα τροχαία. Και ας σκεφτούν μετά ότι κάθε άδικος χαμός στην άσφαλτο αφήνει πίσω του διαλυμένες οικογένειες. Κάθε θανατηφόρο τροχαίο κρύβει μια τραγική ιστορία.