Advertisement
Δεν γνωρίζω αν και πόσοι διάβασαν σε εφημερίδες και περιοδικά, τα τελευταία νέα από τον σάλο που έχει ξεσπάσει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα θέματα του ανταγωνισμού των προϊόντων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Κίνας.
Αυτό βέβαια, είναι ένα γενικότερο πρόβλημα γνωστό από αρκετά χρόνια.
Advertisement
Τώρα όμως, έχει προκύψει ένα σοβαρό αλλά και μακάβριο μείζον θέμα, με την εισαγωγή φθηνών … φερέτρων από την Κίνα!!!
Αυτά λοιπόν τα κινέζικα φέρετρα κοστίζουν το 1/3 (ένα τρίτο) σε σύγκριση με το αντίστοιχο προϊόν στην Ιταλία, ακόμα και αν έχει χρησιμοποιηθεί το ίδιο είδος ξύλου. Αποτέλεσμα, το 1/4 (ένα τέταρτο) των Ευρωπαίων κατασκευαστών, να έχει βάλει λουκέτο. Και σε αριθμούς. Υπήρχαν πριν λίγα χρόνια περίπου 120 κατασκευαστές και τώρα έχουν απομείνει 90. Δηλαδή να πεθαίνεις όμορφα και ωραία και να σε παραχώνουνε σε Κινέζικο φέρετρο. Έ, όχι. Είπαμε, ελεύθερο εμπόριο , παγκοσμιοποίηση, αδελφοσύνη και άλλα οικουμενικά, αλλά το παρακάναμε.
Τώρα, γιατί είναι πιο φθηνά τα Κινέζικα , όλοι λίγο-πολύ το καταλαβαίνουμε. Εξαγωγικές επιδοτήσεις (εν κρυπτώ), χαμηλότοκα δάνεια στους κατασκευαστές, χαμηλά μεροκάματα (αυτό πού το πας..), απέραντη χώρα με τεράστιες εκτάσεις δασών, εφευρετικότητα. Επίσης, μερικοί μπαγαπόντηδες επιχειρηματίες έχουν σκεφτεί και προωθούν τα φέρετρα, να μην φορτώνονται ως έτοιμο προϊόν -οπότε δασμολογείται με κάποιο ποσό- αλλά το στέλνουν ως κομμάτια-σανίδες, τα οποία συναρμολογούνται όταν εκτελωνιστούν (κάτι σαν ΙΚΕΑ , ας πούμε, και φυσικά με μικρότερη δασμολογική επιβάρυνση (αφού είναι σανίδες). Από προδιαγραφές E.C. κάτι θα έχουν ακούσει, αλλά μερικές φορές δεν ακούνε καλά.
Εγώ, από ό,τι γνωρίζω προβλέπεται μήκος (φερέτρου) τουλάχιστον 20 εκ. από το κεφάλι και 10 εκ. από τα πόδια, φάρδος 20 εκ. εκατέρωθεν , ειδική επίστρωση με βερνίκι μεγάλης αντοχής, χρώματα ουδέτερα-σεμνά, θέση στην προθήκη για φωτογραφία του θανόντος/ούσης, εσωτερική θήκη για τα μετρητά στον βαρκάρη. Τα ελάχιστα προβλεπόμενα.
Αυτά διαβάζω και ανατριχιάζω, δεν θέλω να πεθάνω με τον φόβο μήπως μπω σε Κινέζικο φέρετρο.
Εγώ, εδώ γεννήθηκα, μεγάλωσα, είμαι προς αναχώρηση, αλλά θέλω ένα Ελληνικό φέρετρο, φτιαγμένο από Ελληνικά χέρια και από Ελληνική οξυά. Και ευρύχωρο, διότι υποψιάζομαι ότι τα Κινέζικα φέρετρα θα είναι στενά και πιθανότατα κοντά και θα με στριμώξουν άγρια. Μπορεί να είναι σαν τις Κινέζικες κάλτσες, όπου αναγράφουν μέγεθος π.χ. 42-45 και είναι με το ζόρι 40 και με μικρή φτέρνα.
Μπορεί επίσης, να μην κλείνουν καλά και να γεμίζει χώματα το εσωτερικό τους. Μπορεί το ξύλο να μην είναι της προκοπής και με μια νεροποντή να βρέχεται και να σαπίσει μια ώρα αρχύτερα. Μπορεί, ίσως να είναι και μια προειδοποίηση για τους Ευρωπαίους του τύπου “Προσέξτε τις σχέσεις μας. Εμείς θα είμαστε η επόμενη υπερδύναμη του πλανήτη (το πιο πιθανό σενάριο) και δείτε τι όμορφα φέρετρα κατασκευάζουμε και σας περιμένουν…”.
Από προχθές που διάβασα την είδηση δεν έχω ησυχάσει. Σκέφτομαι επίσης, ότι όταν επέλθει το μοιραίο, ίσως τα παιδιά μου, προτιμήσουν το Κινέζικο ως πιο οικονομική λύση και τρομάζω. Αλλά αποφάσισα. Εφεξής, από τη μηνιαία σύνταξή μου , ένα ποσό θα πηγαίνει σε πίστωση ειδικού λογαριασμού που θα ανοίξω με ένδειξη “casa”. Και αρχίζω από το τέλος Νοεμβρίου όπου θα πιστωθεί με το επίδομα των 400 ΕΥΡΩ που θα δώσει ο Μητσοτάκης, μπας και ξαναβγεί. Τι άλλο να κάνω ο δύσμοιρος;;
Κλείνω με την επική ατάκα των boomers (τάχα αναρχικών), ” δεν θα πεθάνουμε ποτέ κουφάλα νεκροθάφτη”.
