Έτσι ανταμείβουμε τους ευεργέτες;

ΜΠΟΡΕΙ οι νεότεροι να μην τον γνωρίζουν ούτε από το όνομα ή οι παλαιότεροι να τον έχουνε ξεχάσει, όμως εμείς εδώ του έχουμε κάνει δύο αφιερώματα με πιο πρόσφατο αυτό για την κυκλοφορία του βιβλίου με τα βιογραφικά του στοιχεία.

Για το γιατρό Νικόλαο Κασάπη πρόκειται, που έφθασε σχεδόν διωγμένος στα Κύθηρα και υπηρέτησε με αυταπάρνηση σε ένα κατ’  όνομα νοσοκομείο στη Χώρα χειρουργώντας ασθενείς που κινδύνευαν χωρίς αναισθησία και σώζοντας ζωές.

Advertisement

Ο άνθρωπος αυτός, όταν πέθανε η γυναίκα του, πούλησε το σπίτι του και με προσωπική εργασία και δικά του έξοδα έφτιαξε τη δεκαετία του 1960 τρία περίπτερα για τους πεζοπόρους στο δρόμο από τη Χώρα στο Καψάλι, τα οποία υπάρχουν και σήμερα.

Στα δύο έδωσε το όνομα Καλλιθέα και Τερψιθέα αν δεν απατόμεθα, ενώ στο τρίτο το όνομα «Φραντζέσκα» στη μνήμη της γυναίκας του.

Πρόσφατα, ένας παλιός και αειθαλής Χωραΐτης, ο Μανώλης Δαπόντες μας θύμισε κάτι. Τη δεκαετία του 1980 η τότε Κοινότητα Κυθήρων αποφάσισε να νοικιάσει το τελευταίο περίπτερο έναντι ευτελούς ποσού για να γίνει ένα μπαράκι.

Ως εδώ καλά, ας πούμε, παρ’  όλο ότι και γι’  αυτό το «καλά» υπήρχαν πολλές ενστάσεις και τότε και αργότερα. Το μπαρ το ονόμασαν «Κούκος» και έχει αλλάξει ενοικιαστές από τότε. Εκείνο όμως που δεν άλλαξε είναι ότι τότε που υλοποιήθηκε η ιδέα της ενοικίασης δεν είπαν στον ενοικιαστή να αφήσει το όνομα αυτό, όπως ήταν σε σεβασμό στην προσφορά αυτού που το έκτισε. Μάλιστα αυτό έχει επισημανθεί πολλές φορές από τότε, αλλά σιγά μην αντιδράσει κανείς. Εδώ δεν αντιδρούν για πολύ χειρότερα.

Ασφαλώς τώρα μπορεί να είναι αργά να αλλάξει το όνομα και να επανέλθει το παλιό, μπορεί όμως ο Δήμος, με μηδαμινό κόστος, να παραγγείλει μία μικρή πινακίδα, την οποία να εντοιχίσει εκεί αναφέροντας το όνομα του δωρητή και αυτό που είχε δώσει στο χώρο εις ένδειξιν τιμής στη μνήμη του. Είναι το ελάχιστο που μπορεί να γίνει και απορούμε πως και δεν έχει γίνει μέχρι τώρα.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ ΚΥΘΗΡΑΪΚΑ ΣΤΟ ΤΕΥΧΟΣ ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2020