Ζωηρές συζητήσεις για τη συγκοινωνία

Ένα από τα πρώτα «θύματα» της επιδημίας φάνηκε από την αρχή ότι θα ήταν η συγκοινωνία. Τόσο οι αεροπορικές εταιρείες, όσο και οι ακτοπλοϊκές είδαν τα έσοδά τους να πλησιάζουν στο μηδέν, με τα έξοδα να παραμένουν σχεδόν ίδια και τις προοπτικές από εξαιρετικά άσχημες έως τραγικές. Μεγάλοι κολοσσοί στις αεροπορικές συγκοινωνίες κατέρρευσαν και πολλές ζήτησαν και έλαβαν γενναίες οικονομικές ενισχύσεις από τα κράτη για να μην καταρρεύσουν εντελώς. Άλλες δεν άντεξαν και ήδη «κατέβασαν ρολά», ενώ δεν είναι λίγες και αυτές που είναι έτοιμες και απλά «ψυχορραγούν» ελπίζοντας σε ένα θαύμα.

Όσον αφορά τη χώρα μας, η κύρια αεροπορική εταιρεία μας (Aegean-Ολυμπιακή) έχει μείνει με ελάχιστο ποσοστό των πτήσεών της κάτι που δεν δίνει μεγάλες ελπίδες ότι δεν θα καταφύγει κάποια στιγμή και αυτή στο κράτος. Το οποίο, ευρισκόμενο εμπρός από μία αναπάντεχη καταιγίδα και προσπαθώντας ακόμη να βγει έστω κουτσά-στραβά από τη δεκαετή κρίση, ασφαλώς δεν είναι σε θέση να κάνει και πολλά πράγματα τη στιγμή που όλα τα χέρια είναι απλωμένα ζητώντας σωτηρία. ( Για να δούμε μόνο ένα εφιαλτικό ποσοστό: η κίνηση στο Ελ. Βενιζέλος έπεσε κατά 99%. Τι άλλο να δούμε;).

Advertisement

Στην ακτοπλοΐα τα πράγματα δεν είναι καλλίτερα, καθώς στο διάστημα αυτό που έχουμε τα έκτακτα μέτρα έχουν ανασταλεί πάνω από το 60%  των δρομολογίων. Στα Κύθηρα την κατάσταση έσωσε (;) η επιδότηση των αγόνων, με το πλοίο του Πειραιά να εκτελεί κανονικά τα δρομολόγια, αλλά χωρίς επιβάτες, κάτι που, αν συνεχισθεί θα θέσει υπό αμφισβήτηση και την ίδια την βιωσιμότητα της γραμμής. Τα πράγματα είναι ακόμη χειρότερα στην τοπική γραμμή στη Νεάπολη, καθώς εδώ το πλοίο είναι χωρίς επιδότηση με μόνο επιδοτούμενο κομμάτι τα δύο δρομολόγια στα Αντικύθηρα, τα οποία, χωρίς τη γραμμή των Κυθήρων είναι ζημιογόνα. Έτσι ζητήθηκε, όπως έγινε και σε άλλες περιπτώσεις, η προσωρινή ενίσχυση της γραμμής για να εκτελούνται 3 δρομολόγια εβδομαδιαία μέχρι να ομαλοποιηθούν τα πράγματα.

Στο αίτημα αυτό συνηγόρησε ο Δήμος και το υπουργείο δέχτηκε να δώσει έκτακτη επιδότηση για τρία δρομολόγια/ εβδομάδα με αποτέλεσμα να μην υπάρχει κανένα δρομολόγιο από Νεάπολη τις ημέρες Τρίτη-Τετάρτη-Σάββατο-Κυριακή.  Εδώ ακριβώς ήταν που άρχισαν οι διαμαρτυρίες με πρώτη καταγεγραμμένη του επικεφαλής της ελάσσονος αντιπολίτευσης στο Δ.Σ. κ. Κοντολέοντα, τις απόψεις του οποίου και την κριτική που άσκησε σε αναρτήσεις στο διαδίκτυο έδειξαν να υιοθετούν και πολλοί ακόμη, με μία άλλη ισχυρή ομάδα να αναφέρει ότι δεν είναι ο καιρός για αντιπαραθέσεις και απολογισμούς.

Είναι αλήθεια ότι με την ευκαιρία αυτήν αναφέρθηκαν αρκετά πράγματα από αυτά που συζητούνταν αρκετές φορές τα τελευταία χρόνια και είχαν λάβει και δημοσιότητα σε αρκετές περιπτώσεις. Π.χ. τον ακριβό ναύλο για τα αυτοκίνητα στη διαδρομή Νεάπολη-Κύθηρα, τις ώρες άφιξης που δεν διευκόλυναν τη μετεπιβίβαση στο λεωφορείο για Αθήνα, τη χαμηλή ταχύτητα και αρκετά ακόμη. Από την άλλη πλευρά, υπήρχαν και τα πολλά θετικά, τα οποία τόνισαν άλλοι, όπως, η συνέπεια στα δρομολόγια, η άμεση ανταπόκριση στην αντιμετώπιση εκτάκτων αναγκών, όπως πυρκαγιές και μεταφορά ασθενών, αλλά και η σημαντική του συμβολή με τη σύνδεση με Πελοπόννησο από την οποία έφθανε στα Κύθηρα πάνω από το 60% των επισκεπτών, καθώς και πολλά ακόμη. Ένα από τα πιο συχνά αναφερόμενα θέματα ήταν και η παλιότερη «κόντρα» για δεύτερο δρομολόγιο από το Γύθειο. Θέμα που δεν είχε τεθεί τα τελευταία 2 χρόνια, καθώς τα δύο πλοία θα ήταν ανταγωνιστικά σε ένα σημαντικό κομμάτι της πίττας.

Στην εφημερίδα μας έχουμε θίξει το θέμα της συγκοινωνίας περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο θέμα και είχαμε ταχθεί εξαρχής με την άποψη ότι δεν πρέπει να αποκοπεί το νησί από τον Πειραιά για σειρά λόγων, τουλάχιστον μέχρι να έχουμε ένα αξιοπρεπές οδικό δίκτυο στην Πελοπόννησο.

Σήμερα, για να επανέλθουμε ξεκινώντας από αυτό, ο κλειστός αυτοκινητόδρομος μέχρι τη Σπάρτη και η παράκαμψή της, δίνουν μία άριστη επιλογή, ενώ η πρόσφατη απόφαση της Περιφέρειας Πελοποννήσου για τη χρηματοδότηση της βελτίωσης με μερική επαναχάραξη και του δρόμου Σπάρτη-Γύθειο ανοίγει νέες προοπτικές για τη γραμμή αυτήν, υπό την προϋπόθεση ότι θα υπάρξουν εκεί ταχύτερα πλοία, ώστε ο χρόνος να μην ξεπερνά τις 2 ώρες.

Ταυτόχρονα, οι νέες βελτιώσεις του δρόμου Σπάρτη-Νεάπολη, παρά το γεγονός ότι έχουν ακόμη αρκετό δρόμο 3-4 χρόνων, δίνουν άλλες προοπτικές και στη Νεάπολη. Είναι δεδομένο, λοιπόν, ότι το σκηνικό αλλάζει και έχουμε αναδιάταξη των προτεραιοτήτων, οι οποίες όμως δεν δείχνουν ικανές να φέρουν νεότερα πλοία, αν δεν αυξηθεί ο αριθμός των μετακινουμένων, κάτι που έχει σχέση ασφαλώς και με τις τουριστικές υποδομές των Κυθήρων, ένα σημείο που πολλές φορές δεν τίθεται στη ζυγαριά. Το μόνιμο πρόβλημα έτσι παραμένει ότι τα Κύθηρα είναι ένα ανάδελφο νησί και το αιώνιο δίλημμα μοιάζει πολύ με την κότα  και το αυγό. Αν έχουμε κίνηση θα έρθουν οι πλοιοκτήτες με καλλίτερα πλοία, αλλά για να έχουμε κίνηση χρειαζόμαστε καλλίτερα πλοία! (Ξεχνώντας, θα το λέμε πάντα, ότι μία αύξηση των επισκεπτών θα είχε από μόνη της αρκετά προβλήματα. Π.χ. ας πούμε ότι κατά μαγικό τρόπο αύριο είχαμε 100% αύξηση των αφίξεων τους μήνες αιχμής. Τι θα γινόταν; Ας το σκεφτούμε λίγο).

Για να καταλήξουμε. Πράγματι εκφράζονται πολλές ενδιαφέρουσες απόψεις από πολλούς επιχειρηματίες ή άλλους που μπορούν να εκφράσουν νηφάλια μία σοβαρή άποψη. Εκείνο που χρειάζεται σήμερα περισσότερο από άλλη φορά, εν όψει και όσων είχαμε φέτος, είναι η διατύπωση μίας συγκεκριμένης στρατηγικής, πάνω στην οποία θα αρθρώνονται όλες οι κινήσεις και οι δράσεις των τοπικών παραγόντων και θα εκφράζονται οι απαιτήσεις από την πολιτεία.

Κάτι τέτοιο είχε προαναγγελθεί στα πλαίσια μελέτης από τη Δήμο και είμαστε εν αναμονή των σχετικών μελετών, οι οποίες αναμένονταν το Μάιο, αλλά λόγω της επιδημίας πήγαν όλα πίσω και τώρα νέος χρόνος παράδοσης, όπως μάθαμε, είναι το Φθινόπωρο. Εκεί θα ενταχθούν όλοι οι άξονες δράσεων και καλά είναι, να δούμε μία ενιαία στρατηγική και για τη συγκοινωνία.

Ασφαλώς πολλά οφείλουμε στη δράση αρκετών τοπικών επιχειρηματιών που δραστηριοποιήθηκαν στον τομέα της τοπικής (και όχι μόνο) συγκοινωνίας. Οι περισσότεροι έφυγαν απογοητευμένοι και όχι μόνο από τα μεγέθη της αγοράς, ενώ άλλοι ίσως …ετοιμάζονται. Αν αυτό οφειλόταν μόνο στη λειτουργία του κράτους ή και στη στάση όλων ημών, που έχουμε συνηθίσει, εκτός από την παράθεση προτάσεων και σε μηδενιστικές προσεγγίσεις ή και σε όλα αυτά, είναι κάτι που δεν γνωρίζουμε, ούτε θα μπορέσει να μας πει καμία δημοσκόπηση. Αυτό εδώ το άρθρο δεν έχει σκοπό να προσθέσει αριθμούς, να αναλύσει μεγέθη, να εκφράσει παράπονα, να «αφορίσει» τον ένα ή τον άλλο. Ένα μόνο σκοπό έχει. Να προβληματίσει μήπως και όλες οι συζητήσεις, ειδικά αυτών των ημερών, είναι σε λάθος δρόμο και μπορεί να εκτρέψουν τον κόσμο από μία νηφάλια αντιμετώπιση. Την οποία δεν κάνουμε όταν είναι τα πράγματα ανεκτά, αλλά μόλις αρχίσουν τα ….μπουμπουνητά. και τώρα, η επιδημία,  έφερε τόσα μπουμπουνητά σε όλη τη χώρα, τα οποία σύντομα θα δημιουργήσουν ασφυκτικές καταστάσεις και στον τόπο μας και θα φέρουν άγνωστης έντασης καταιγίδα, την οποία μάλιστα δεν είμαστε σε θέση να αντιμετωπίσουμε μόνοι, ούτε ασφαλώς να την προβλέπαμε.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ ΣΤΟ Φ. ΙΟΥΝΙΟΥ 2020 ΤΗΣ ΕΝΤΥΠΗΣ ΕΚΔΟΣΗΣ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ «ΚΥΘΗΡΑΪΚΑ»