Σαν χθες, στις 8 Μαρτίου του 415 μ.Χ., πεθαίνει με μαρτυρικό τρόπο η Ελληνίδα νεοπλατωνική φιλόσοφος, μαθηματικός και αστρονόμος Υπατία
Η Υπατία ήταν φιλόσοφος (370-415), διαπρεπής μαθηματικός και αστρονόμος, επεδίδετο δε και στη Μηχανική. Εφηύρε διάφορα επιστημονικά όργανα, όπως έναν αστρολάβο, μια συσκευή για την απόσταξη του νερού και μια άλλη για τη μέτρηση της στάθμης και του ειδικού του βάρους. Είχε διάσημους μαθητές, εθνικούς και χριστιανούς, όπως ο Ησύχιος, ο Ερκουλιανός, ο Αμμώνιος Σακκάς, ο Συνέσιος Κυρήνης, μετέπειτα Μητροπολίτης Πτολεμαϊδος κ.ά.
Επειδή οι μαθηματικοί, οι μη καλώς μεταχειρίζοντες τα τέσσερα είδη της Μαθηματικής, τα κυριότερα: Αριθμητική, Γεωμετρία, Μουσική και Αστρονομία και τους φυσικούς λόγους αυτών εξετάζοντες, δηλ. εκείνοι όπου «τερατεύονται» (τα Μαθηματικά) θεωρούντο μάγοι (ξα΄ κανόνας Πενθέκτης Οικουμενικής), η δε μαθηματική επιστήμη και η γεωμετρία (οι κακώς μεταχειριζόμενες) κατακρίνονται, διότι οδηγούν στην αστρολογία (λς΄ κανόνας της συνόδου της Λαοδίκειας του 364) και οι τοιούτοι οι ασκούντες την επιστήμη αυτήν αφορίζονται από την Εκκλησία, για τούτο και η Υπατία ως μαθηματικός θεωρήθηκε μάγος και έπρεπε να τιμωρηθεί.
Φανατικοί μοναχοί, οπαδοί του Αρχιεπισκόπου Αλεξανδρείας Κυρίλλου, με πρωτοστατούντα τον Αναγνώστη Πέτρο, λυντσάρισαν τη φιλόσοφο Υπατία, την γύμνωσαν και την κατακρεούργησαν με σπασμένα κεραμίδια μέσα στο Ναό του αγίου Μιχαήλ, βάφοντας με το αίμα της το δάπεδο και τους τοίχους του ναού και ακολούθως μετέφεραν το διαμελισμένο σώμα της και το έκαψαν στον Κυναρίωνα μαζί με τα πολύτιμα επιστημονικά και φιλοσοφικά της συγγράμματα: «Αποδύσαντές τε την εσθήτα οστράκοις ανείλον και μεληδόν διασπάσαντες επί τον Κυναρίωνα τα μέλη συνάραντες πυρί κατηνάλωσαν» (Σωκρ. Εκκλ. Ιστ. Βιβλ. 7. Κεφ. 15).
Από πολλούς κατηγορήθηκε ο Κύριλλος, για την άγρια δολοφονία της Υπατίας, από μαινόμενο όχλο, καθοδηγούμενο από τον Αναγνώστη Πέτρο. Λέγεται, ότι κατά την ημέρα της δολοφονίας της Υπατίας, ο Κύριλλος απουσίαζε από την Αλεξάνδρεια, πάντως δεν αναφέρεται εκκλησιαστική τιμωρία του Αναγνώστη, ούτε και κανενός από το πλήθος.
Η Υπατία ήταν ένας από τους τελευταίους μεγάλους στοχαστές της αρχαίας Αλεξάνδρειας, του Ελληνιστικού κόσμου και μια από τις πρώτες γυναίκες που σπούδασαν και δίδαξαν μαθηματικά, αστρονομία και φιλοσοφία. Η Υπατία προσέφερε πολλά στις Επιστήμες της Φιλοσοφίας, των Μαθηματικών και της Αστρονομίας. Προς τιμήν της,◊ ο πολύ μεγάλος σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος 8,18 που ανακαλύφθηκε το 1884 από τον Ρώσο αστρονόμο Βίκτορ Κνόρε (Виктор Карлович Кнорре) γερμανικής καταγωγής, πήρε το όνομά του από την ιστορική μορφή της Υπατίας της Αλεξανδρινής και ονομάζεται «238 Υπατία» (Hypatia). Με βάση το φάσμα, ταξινομείται ως αστεροειδής τύπου C και πιθανότατα αποτελείται από πρωτόγονο ανθρακούχο υλικό. Όπως πολλοί αστεροειδείς αυτού του τύπου, η επιφάνειά του έχει πολύ σκούρο χρώμα.
*Συνέσιος ο Κυρηναίος (+416), μαθητής και θαυμαστής της Υπατίας, Χριστιανός Επίσκοπος, μέσα από την αλληλογραφία του με την Υπατία άφησε την πληροφορία ότι η νεοπλατωνική φιλόσοφος είχε εκφράσει την επιθυμία της να γίνει Χριστιανή: “ποθώ γαρ Χριστιανή αποθανείν”.
Ο Συνέσιος, εκτός των άλλων (PG 66, 1321) αλλά και ένας από τους σχετικά συγχρόνους ερευνητές ο Β. Μυρσιλίδης (βιογραφία της φιλοσόφου Ελληνίδος Υπατίας, Αθήναι 1926) ταυτίζουν την αγία Αικατερίνη με τη φιλόσοφο Υπατία. Ο Μυρσιλίδης μάλιστα στηρίζει τη γνώμη του, στο ότι μέχρι τη Μικρασιατική καταστροφή οι κάτοικοι της περιοχής Λαοδίκειας διέσωζαν παλαιά παράδοση, σύμφωνα με την οποία στο χωριό Δενισλή (υπηρέτησε εκεί ως Διευθυντής της Σχολής της Ελληνικής Κοινότητας περί το 1897) είχαν εορτή στις 25 Νοεμβρίου «εις τιμήν και μνήμην Υπατίας της φιλοσόφου και μάρτυρος», στην οποίαν έλαβε μέρος και ο ίδιος. Συμπληρώνει μάλιστα ότι ο εκεί ναός, κατά τη σχετική επιγραφή, οικοδομήθηκε «εκ βάθρων εις τιμήν και μνήμην Υπατίας (φιλοσόφου και μάρτυρος)» και ότι «πανηγυρίζει την 25ην Νοεμβρίου, εορτήν της παρθενομάρτυρος του Χριστού Αικατερίνης, υπό το όνομα της οποίας τα πλήθη των πέριξ οικούντων πιστών εορτάζουν την σοφήν ρήτορα κόρην Υπατίαν» (Β. Μυρσιλίδη, Βιογραφία ………. και περιοδικό «Κιβωτός», Νοε-Δεκ. 1953).
Φωτό)Θεωρείται από πολλούς το απόλυτο αριστούργημα του Ραφαήλ. Η σχολή των Αθηνών, στην Αίθουσα της Υπογραφής (Η πρώτη από τις Αίθουσες του Βατικανού , η Αίθουσα της Υποδοχής), αποτελεί ένα από τα σπουδαιότερα δείγματα της αναγεννησιακής κουλτούρας και τέχνης. Απεικονίζει την αναζήτηση του αληθινού, στο επίπεδο της ανθρώπινης λογικής.
Εμφανίζονται φιλόσοφοι, επιστήμονες και καλλιτέχνες της αρχαιότητας. Είναι αξιοσημείωτο ότι ο Ραφαήλ επέλεξε να κατανείμει τα πρόσωπα σε ομάδες αφοσιωμένες στη συζήτηση ζητημάτων φιλοσοφικού χαρακτήρα .Επίσης απεικονίζονται πρόσωπα της εποχής του Ραφαήλ με τη μορφή σοφών της αρχαιότητας. Ο Μιχαήλ Άγγελος, ο Ευκλείδης, ο
Πτολεμαίος, ο Πλάτωνας και ο Αριστοτέλης.
Αριστερά όρθια και μπροστά είναι η Υπατία.
Kythira Online