Το ταξίδι στα Κύθηρα

Πάντα στη ζωή σου έχεις κάποιους στόχους για κάποια μέρη που θέλεις να επισκεφτείς…έτσι σαν τάματα στον εαυτό σου. Χωρίς λόγο. Ίσως να σε γοητεύει το μακρινό, το απόκοσμο, ίσως να σε γοητεύει το ..υψόμετρο ή το άγριο τοπίο.

Δεν έχει σημασία το πού είναι… Σημασία έχει το Ταξίδι.

Έτσι κι εγώ ξεκίνησα το ταξίδι μου στα Κύθηρα, στη γη της Αφροδίτης, του απόλυτου πλατωνικού έρωτα, σαν το γέρο ηθοποιό, τον Μάνο Κατράκη, στην ταινία του Θόδωρου Αγγελόπουλου, κυνηγώντας κι εγώ μέσα από το φανταστικό αλλά και το πραγματικό τις πανέμορφες εικόνες που είχα πλάσει στο μυαλό μου!

Και τις βρήκα!

Ένα μέρος με πολλές ομορφιές, με απόμακρες παραλίες, γυμνό από βλάστηση στο ένα μέρος και κατάφυτο στο άλλο. Με σπηλιές, με απότομους βράχους, με νερά, με πλατάνια, με νερόμυλους, αλλά και με μοναστήρια να γαληνέψει η ψυχή του ταξιδευτή.

Τα Κύθηρα χαρακτηρίζονται και σαν νησί της ουτοπίας. Από γεωγραφικής απόψεως στο άκρο της Πελοποννήσου, που ανηκουν στον Δήμο Πειραιά, μορφολογικά μοιάζει με κυκλάδες αλλά είναι Επτάνησα.

Με έντονη ιστορία και πολλούς κατακτητές στο πέρασμα των αιώνων λόγω της στρατηγικής τους θέσης, Αθηναίοι, Σπαρτιάτες, Ενετοί, Βυζαντινοί, Τούρκοι, Ρώσοι αλλά και Άγγλοι. Όλοι άφησαν απο κάτι, άλλοι λίγα και άλλοι πολλά στοιχεία στο πέρασμά τους.

Ιστορικές αναφορές μιλούν για την κατοίκηση των Κυθήρων ακόμη και από την νεολιθική εποχή

Πολλές φορές έκλεινα τα μάτια μου και νόμιζα ότι βρισκόμουν σε χωριά της Κρήτης με τα πέτρινα σπίτια, τις καμαρόπορτες με τα πέτρινα πελέκια στα πορτοπαράθυρα, αλλά ήμουν στα Κύθηρα. Έντονο το Ενετικό στοιχείο.

Αυτά είναι τα Κύθηρα, με τα Ενετικά Κάστρα του αλλά και με τα ψαροχώρια του.

Το γύρισα από άκρη, σ’ άκρη 270χλμ κάναμε, το ξεσκονίσαμε όλο.

Και όταν ήρθε η ώρα δεν …έχασα το πλοίο της γραμμής και θα τα ξαναδώ….