Τα Τέμπη, ο κόσμος και ο φασισμός

Σε μια εποχή που χαρακτηρίζεται από τεράστια γεγονότα και μεταβολές που θα επηρεάσουν τον πλανήτη τα επόμενα 50, ίσως κι 100, χρόνια στην πατρίδα μας συνεχίζουμε απτόητοι τις μάχες του Γράμμου -Βίτσι.

Φυσικά, με νέα όπλα, όπως τα fake news, το δίκτυο, την εξαλλοσύνη και την διαστρέβλωση της πραγματικότητας. Αυτό γίνεται συνειδητά και συστηματικά.

Η υπόθεση των Τεμπών αποτελεί ένα κλασσικό παράδειγμα. Τι συνέβη στα Τέμπη; Ένα τραγικό ατύχημα. Χάθηκαν 57 ζωές συνανθρώπων μας, όπως συνέβη σε δεκάδες άλλα σιδηροδρομικά δυστυχήματα ανά τον κόσμο τα τελευταία χρόνια.

Το γεγονός λυπηρό και για τους οικείους των θανόντων ο πόνος αβάσταχτος. Κατανοητό. Αλλά ως εκεί. Το θέμα των ευθυνών το διαχειρίζεται η δικαιοσύνη κι αναμένουμε τα πορίσματά της και την τελική θέση της.

Τι συμβαίνει σήμερα; Επιχειρεί μια πολιτική μειοψηφία να χρησιμοποιήσει το θυμικό ενός λαού μετατρέποντας τα θύματα ενός δυστυχήματος σε λαϊκούς “ήρωες”.

Στ’ όνομα των νεκρών, που κανείς τους δεν μπορεί να αμφισβητήσει έμπρακτα, οργανώνουν διαδηλώσεις, συναυλίες, πορείες και στήνουν μνημεία, αντίστοιχα των νεκρών ηρώων του ’21, του ’40 της Εθνικής Αντίστασης ή του Αντιδικτατορικού αγώνα.

Φτιάχνουν πλακάτ υβριστικά, για τους πολιτικούς αντιπάλους τους και γονείς που πονούν, συμβαδίζουν μαζί τους με αιτήματα θολά και κάποτε ακατανόητα, απέναντι σε μια κυβέρνηση που επιτρέπει το παράλογο να μετατρέπεται σε λογικό.

Ακούμε πως δάσκαλοι και καθηγητές μιλούν για το ατύχημα σε μαθητές, δηλαδή σε ανήλικους, κατονομάζοντας το ατύχημα σαν “έγκλημα” κι ο αρμόδιος υπουργός Παιδείας κ. Πιερρακάκης δεν ασκεί διώξεις και παύσεις, εν ονόματι της … δημοκρατίας. Με τον τρόπο αυτό, παγιώνεται σε μεγάλο μέρος της νεολαίας ο μύθος ενός “νέου Πολυτεχνείου” για τον οποίο καλούνται να αγωνιστούν σε πλατείες και δρόμους.

Δήμαρχοι, ασχέτως πολιτικών φρονημάτων συμμετέχουν σ’ “εκδηλώσεις Μνήμης”. Για ποιο ζήτημα εθνικού χαρακτήρα όταν οι ίδιοι αυτοί “άρχοντες” είχαν βγάλει, στη συντριπτική πλειοψηφία τους, τον σκασμό, για τους νεκρούς των Ιμίων, της Κύπρου, κ.ά. αντί να τους τιμούν αδιάλειπτα. Αλλά όπως λέει μια λαϊκή έκφραση… “τα ψηφαλάκια”.

Είναι γεγονός πως η δεύτερη τετραετία της ΝΔ, δεν βρίσκεται στο ύψος των περιστάσεων αλλά με βεβαιότητα είναι η πιο αποτελεσματική κυβέρνηση της χώρας στη διάρκεια της μεταπολίτευσης, με μόνη αντίπαλο τον εαυτό της, της προηγούμενης τετραετίας. Σ αυτό σημαντικό μερίδιο ευθύνης φέρει ο Κυρ. Μητσοτάκης. Στο όνομα μιας λανθασμένης κεντρώας πολιτικής, επέτρεψε να συρθεί από την αντιπολίτευση και τον φασίζοντα λόγο της, στη μετατροπή της χώρας σ ένα διαρκές πεδίο αντιπαράθεσης σε ζητήματα άνευ αξίας.

Το “πολιτικό κέντρο” ορίζεται με γνώμονα το σεβασμό αλλά και την προστασία της Δημοκρατίας και την κοινωνική ισότητα. Ο πρωθυπουργός σεβάστηκε τη Δημοκρατία, αλλά δεν την προστατεύει αρκούντως. Κι η κοινωνική ισότητα δεν βρήκε ακόμη το δρόμο της.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, καλούμαστε σαν χώρα να υπερασπιστούμε στα επόμενα, μάλλον δύσκολα, χρόνια το μέλλον. Όχι αυτό που αναφέρεται σε ό,τι Ελληνικό αλλά στα πιο απλά όπως το μέλλον των νεότερων γενιών και πέρα.

Για να γίνει αυτό, δυστυχώς, απαιτείται ενότητα, που δεν είναι και το πιο ισχυρό μας χαρτί. Απαιτείται όχι απλά εκσυγχρονισμός αλλά υπερηχητικές ταχύτητες σε Παιδεία, Έρευνα, Καινοτομία και Παραγωγή. Σε όλα υστερούμε. Σημαντικό ρόλο στην καθυστέρηση αυτή, φέρνουν τα αποδεδειγμένα αναποτελεσματικά φασιστικά πρότυπα της Αριστεράς και της φασιστικής δεξιάς, που συμπίπτουν σε γλώσσα κι έργα προκειμένου να διατηρήσουν τα μαγαζάκια τους.

“Στάλιν και Μουσολίνι, έχασαν το παιχνίδι”. Κάποιοι όμως πολιτικοί εγκληματίες επιμένουν, με την κυβερνητική ανοχή, να το συνεχίζουν.

Το μεγάλο ερώτημα είναι, όχι αν θα επιβιώσει η κυβέρνηση από τις δήθεν απειλητικές πολιτικές κινήσεις της όποιας αντιπολίτευσης αλλά αν θ’ αποφασίσει “να σπάσει αυγά κάνοντας ομελέτα”.

Αν θα προχωρήσει δυναμικά και ουσιαστικά σε Συνταγματικές μεταβολές και σε μεταβολές του Εκλογικού Νόμου, προκειμένου να εκσυγχρονίσει και να θωρακίσει το μέλλον της χώρας απέναντι στους φασίζοντες εσωτερικούς εχθρούς της Δημοκρατίας και σε όσους την επιβουλεύονται εξωτερικά.

​​​​​​​​ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ