Τα «φαντάσματα του Αιγαίου»…

ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΥΜΕ: «Σωτήριον έτος 2025 και ακόμα στις ελληνικές θάλασσες κυκλοφορούν κάποια πλοία της ακτοπλοΐας που ναυπηγήθηκαν τη δεκαετία του ΄70. Μιλάμε για πράσινη μετάβαση, αλλά δεν έχουμε ακόμη αντιμετωπίσει τα στοιχειώδη. Θέλουμε νησιώτες χαρούμενους και  τουρισμό που να παράγει πλούτο σε νέους προορισμούς, αλλά τη μια μέρα δεν δουλεύει το πλοίο για τα Κύθηρα, την άλλη δεν δουλεύει το πλοίο για τη Σαμοθράκη ή τον Άγιο Ευστράτιο ή τη Τζια και πάει λέγοντας. Μικρές εταιρείες, που με το ζόρι κρατούν σε λειτουργία καράβια που εξυπηρετούν κρίσιμες γραμμές, ταλαιπωρούν χιλιάδες ταξιδιώτες. Μήπως ήρθε η ώρα η πολιτεία να εισαγάγει κίνητρα για άμεση ανανέωση του στόλου και την απόσυρση παρωχημένων ποσταλιών;». (ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 28/3/2025).

Σε τόσο λίγες γραμμές, τόσο πολλές αλήθειες. Απλά σε μας εδώ να διορθώσουμε. Σε μάς η μικρή εταιρεία (Πορφυρούσα) κρατά γερά στη γραμμή και η μεγάλη (Seajets) μάς έχει αλαλιάσει με απρόοπτα, ασυνέπειες, καθυστερήσεις και τόσα άλλα). Δεν πέρασαν, πάντως, ούτε τρεις μήνες, που ο απελθών στον πρόσφατο ανασχηματισμό υπουργός, τον οποίο δεν είδαμε, αλήθεια, να προσφέρει κάτι διαφορετικό από τους προκατόχους του ή να λαμβάνει ρηξικέλευθα μέτρα για τα νησιά, έκανε τη μοναδική κίνηση της θητείας του με κάποιο περιεχόμενο. Λέμε για την πρότασή του για μακροχρόνιες μισθώσεις των αγόνων γραμμών και την αναζήτηση κοινοτικών πόρων για να προχωρήσουν οι αντικαταστάσεις πλοίων μέσω ΣΔΙΤ. Και οι δύο προς τη σωστή πορεία, αλλά είναι εντελώς άγνωστον αν ο νέος υπουργός που «διέπρεψε» σε διάφορα υπουργεία θα ακολουθήσει και τα μόνα σωστά του προκατόχου του. Εξάλλου, σπάνια γίνεται αυτό. Καθένας που έρχεται καταργεί ή βάζει στο ντουλάπι τις εργασίες των προκατόχων του χωρίς να ενδιαφέρεται αν είχαν και μερικά σωστά. Και θα επαναλάβουμε για άλλη μία φορά (όχι για να εξορκίσουμε τα αναθέματα….) όσα είχαμε υποστηρίξει εδώ και χρόνια για την ανάγκη μακροχρόνιων μισθώσεων με σαφείς και αυστηρές προϋποθέσεις στις εταιρείες, έτσι ώστε να μπορούν να επενδύσουν σε νεότευκτα και κατάλληλα πλοία και να μην επικαλούνται συνέχεια τις μικρές περιόδους ισχύος των συμβάσεων. Παράλληλα όμως έχει και το κράτος μερικές σαφείς υποχρεώσεις, τις οποίες ουδέποτε σχεδόν τήρησε. Πρώτον να πληρώνει έγκαιρα τις υποχρεώσεις του και δεύτερον να βελτιώσει τα λιμάνια, ώστε να μπορούν να προσεγγίζουν τα πλοία με ασφάλεια.  Παράλληλα δε να προωθήσει, αν οι μελέτες δείχνουν ότι αυτό μπορεί να περπατήσει, τις συμβάσεις ΣΔΙΤ, ώστε να στερήσει κάθε πρόσχημα ή δικαιολογία από τις εταιρείες να προχωρήσουν στην ανανέωση του στόλου τους, αντί να αγοράζουν η μία από την άλλη ό,τι ερείπιο κυκλοφορεί στην αγορά και να προσπαθούν σε λίγο διάστημα να γεμίσουν τα ταμεία με «ξένα κόλλυβα»  δηλ. τις επιδοτήσεις των αγόνων.

Advertisement

Φυσικά, να το αναφέρουμε κι αυτό, το διαδίκτυο είναι γεμάτο από σκληρές κριτικές (πάντα για τους «άλλους») από σωρεία προτάσεων, συνήθως γραμμένων απλά για να διαβάσει κάποιος το όνομα του προτείνοντος και άφθονα φαιδρά, όπως π.χ. να αγοράσει πλοίο η …Εγχώριος (λες και γίνεται), να ξεκινήσουμε δική μας προσπάθεια (λες και ξεχάσαμε τι έγινε όταν κάποιοι το ξεκίνησαν και κάποιοι άλλοι λοιδορούσαν και έριχναν δηλητήριο, αλλά τότε, ευτυχώς, δεν είχαμε Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης)  και άλλα πολλά, που θα άξιζε να αναφερθούν μόνον ως παραδείγματα ανευθυνότητος, προχειρότητος και αστείας προσέγγισης). Μέχρι τώρα δεν έχει εμφανιστεί τίποτε κοστολογημένο και με σοβαρή τεκμηρίωση για όποια επιχειρηματική προσπάθεια ή καινοτομία και υποχρεωτικά το βάρος πέφτει εκεί ακριβώς που πρέπει. Στο κράτος! Αν σοβαρευτεί κι αυτό ίσως κάτι να γίνει. Αλλιώς θα παρακαλούμε άλλους να «βγάλουν το φίδι από την τρύπα» κι εμείς να σχολιάζουμε δίκην καφενείων.

Δημοσιεύθηκε στην έντυπη έκδοση της εφημερίδας ΚΥΘΗΡΑΪΚΑ στο φύλλο Μαΐου 2025