Ψάχνοντας για εργάτες στα Κύθηρα…

Εδώ και μήνες είχαμε επισημάνει το πρόβλημα, το οποίο φαίνεται να οξύνεται συνεχώς. Στην αρχή όλοι είχαν την εντύπωση ότι η απότομη άνοδος στην οικοδομική δραστηριότητα μετά σχεδόν δέκα χρόνια μεγάλης στασιμότητος και απραξίας ήταν ο λόγος της «εξαφάνισης» των εργατικών χεριών στο νησί. Είναι αλήθεια ότι οι ικανοί και ευπροσάρμοστοι  Αλβανοί μετανάστες οι περισσότεροι των οποίων ήταν νόμιμοι, μόλις είδαν την απότομη πτώση των εργασιών γύρω στο 2010, άρχισαν να αναζητούν άλλες αγορές εργασίας στις Ευρωπαϊκές χώρες, πολλές από τις οποίες όμως ήταν κορεσμένες από τις χιλιάδες παράνομους μετανάστες και πρόσφυγες που συνέρρεαν σε αυτές. Έτσι στην αρχή η κατάσταση ήταν διαχειρίσιμη. Όμως,  σταδιακά, τα 4 τελευταία χρόνια ο αριθμός των Αλβανών στα Κύθηρα έβαινε σταθερά μειούμενος, καθώς είχαμε συνεχείς εκροές χωρίς αντίστοιχες εισροές.

Το πρόβλημα φάνηκε ιδιαίτερα το 2020 με τις μεγάλες ανάγκες για τη  συλλογή ελιών λόγω της βεντέμας. Τότε αναζήτησαν εργάτες όπου εύρισκαν και έφθασαν στο νησί κυρίως Πακιστανοί, αλλά και από άλλες χώρες της Ασίας ακόμη και από την Αφρική. Επειδή οι περισσότεροι από αυτούς ήταν παράνομοι στη χώρα «χάθηκαν» λίγο αργότερα, ενώ οι εργοδότες στην οικοδομή δεν τους χρησιμοποίησαν κυρίως λόγω χαμηλής αποδοτικότητος και δεξιοτήτων.

Advertisement

Φέτος τα πράγματα έγιναν πολύ χειρότερα, γιατί είχαμε νέο κύμα φυγής Αλβανών, που τώρα οφειλόταν, κυρίως, στη μεγάλη ζήτηση από τη Γερμανία, αλλά και άλλες χώρες της Ευρώπης. Είναι άγνωστο αυτή τη στιγμή πόσοι έχουν μείνει στο νησί, συντηρητικές εκτιμήσεις όμως δεν ανεβάζουν τον αριθμό τους πολύ πάνω από 500 άτομα, χωρίς όμως κανείς να τους έχει μετρήσει!

Σήμερα η οικοδομή, που γνωρίζει μέρες μεγάλης ανάκαμψης, αναζητά εναγωνίως καλούς εργάτες, τα ημερομίσθια έχουν εκτοξευθεί γύρω από τα €60 για τους καλούς εργάτες (πριν δύο χρόνια ήταν 40) ενώ ακούστηκαν και μεγαλύτερα ποσά. Πριν κλείσουμε όμως αυτό το θέμα πρέπει να αναφέρουμε και την ευθύνη της αθάνατης γραφειοκρατίας στη χώρα μας, που απογοητεύει και όσους κινούνται στα νόμιμα πλαίσια. Στη Γερμανία χρειάζονται λίγους μήνες για «χαρτιά» και στην Ελλάδα λίγα …χρόνια και αν! Τώρα, στο κράτος δείχνουν να ξύπνησαν μετά το φετινό εφιαλτικό πρόβλημα στη συλλογή αγροτικών προϊόντων και προχωρούν σε διακρατικές συμφωνίες με Αίγυπτο, Μπαγκλαντές και Ινδία, να δούμε όμως πως θα προχωρήσουν και αυτές, αφού εδώ έχουμε συνηθίσει στα λόγια, υστερούμε όμως στην πράξη.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ ΣΤΟ ΦΥΛΛΟ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2022 ΤΗΣ ΕΝΤΥΠΗΣ ΕΚΔΟΣΗΣ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ «ΚΥΘΗΡΑΪΚΑ»