ΟΜΙΛΙΑ ΕΛΕΝΗΣ ΧΑΡΟΥ ΣΤΑ 50ΧΡΟΝΑ ΤΟΥ ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟΥ

Με μεγάλη συγκίνηση συμμετέχομε στις εκδηλώσεις για την 50ετηρίδα του αεροδρομίου μας. Αναμφισβήτητα τα κορυφαία γεγονότα του 20ού αι. στα Κύθηρα είναι με χρονολογική σειρά η ίδρυση του Γυμνασίου μας, που φέτος συμπληρώνει 100 χρόνια, η ίδρυση του νοσοκομείου μας πριν από 60 χρόνια περίπου, η ίδρυση του αεροδρομίου μας πριν 50 χρόνια και το λιμάνι αργότερα.

           Όλοι εμείς οι παλαιότεροι θυμόμαστε το μεγάλο αγώνα κάποιων συμπατριωτών μας για την επιλογή της πλέον ενδεδειγμένης τοποθεσίας για το σωστό προσανατολισμό του διαδρόμου, τις ατέλειωτες μετεωρολογικές παρατηρήσεις που γίνονταν στην περιοχή πρωί βράδυ κάθε μέρα για δύο χρόνια κι ακόμα θυμόμαστε αυτό που είπαν κάποιοι Ευρωπαίοι εμπειρογνώμονες όταν είδαν αυτήν εδώ την τοποθεσία (μα εδώ θα μπορούσε να γίνει ένα ΟRLY!)

Advertisement

       Και πώς ξεκίνησε τη λειτουργία του αυτό το απίστευτο θαύμα για τα Κύθηρα; Με ένα μικρό σπιτάκι με δύο γραφειάκια, ένα για τον αεροσταθμάρχη, ένα για τον αερολιμενάρχη. Μέσα εκεί στοιβάζονταν και οι επιβάτες και οι αποσκευές, ένα χωματόδρομο για  διάδρομο προσγείωσης, όπου τροχιοδρομούσε ένα μικρούλι 5θέσιο αεροπλανάκι με μεγάλους τριγμούς και φυσικά με ένα πιλότο. Ο συγκυβερνήτης ήρθε πολύ αργότερα.

       Ποιος από μας μπορεί να ξεχάσει τον αγώνα της Επιτροπής της Εγχωρίου Περιουσίας με πρόεδρο τότε το μακαριστό Μητροπολίτη Μελέτιο Γαλανόπουλο, που συσπείρωσε όλους εκείνους  που είχαν αμπέλια και αγροκτήματα στην περιοχή και τα θυσίασαν παραχωρώντας τα για να αλλάξει η ζωή στον τόπο μας; Ποιος μπορεί να ξεχάσει τη συστράτευση των αποδήμων Κυθηρίων εσωτερικού και εξωτερικού που πρόσφεραν και από το υστέρημά τους και από το περίσσευμά τους για το αεροδρόμιο, όπως ακριβώς έκαναν και για το Γυμνάσιο και για το νοσοκομείο μας; Ποιος μπορεί να ξεχάσει το νεαρό τότε Αλέξανδρο Ωνάση, δ/ντήτης Ολυμπιακής Αεροπλοΐας που επέτρεψε να γίνονται οι πτήσεις στα Κύθηρα με ένα μικρό χωμάτινο διάδρομο;

      Αιώνια η ευγνωμοσύνη μας σε όλους αυτούς τους πρωτεργάτες Κυθήριους και μη Κυθήριους, σε όλους αυτούς που στήριξαν υλικά και ηθικά αυτό το έργο που έσωσε ζωές και βελτίωσε την ποιότητα ζωής των Κυθηρίων. Κι ακόμα οφείλομε ένα πολύ μεγάλο ευχαριστώ στους ακάματους εργάτες που υπηρετούν σήμερα με τόση αγάπη τον αεροσταθμόμας, τον φροντίζουν, τον εξοπλίζουν, τον βελτιώνουν, τον ανακαινίζουν τον αναδεικνύουν και οργανώνουν όλες αυτές τις πρωτόγνωρες για τα Κύθηρα εκδηλώσεις αεραθλητισμού, με τις οποίες μας κυριολεκτικά μας απογείωσαν επί πτερύγων ανέμων, στο δρόμο που χάραξε ο Ίκαρος, που πάντα γοήτευε και γοητεύει τους ανθρώπους.