Advertisement
Κάθε καλοκαίρι, τα Κύθηρα αλλάζουν ρυθμό. Οι δρόμοι γεμίζουν ζωή, τα εστιατόρια, τα καφέ και τα μπαρ πλημμυρίζουν με φωνές και γέλια, και πίσω από κάθε χαμόγελο εξυπηρέτησης κρύβεται ένας νέος άνθρωπος που ήρθε στο νησί για να δουλέψει, να μάθει, να ζήσει. Είναι οι σεζονίστες — η προσωρινή αλλά πολύτιμη «καρδιά» της φιλοξενίας μας.
Έρχονται από κάθε γωνιά της Ελλάδας, αλλά και από το εξωτερικό. Ανάμεσά τους είναι και τα δικά μας παιδιά — νέοι που μεγάλωσαν στα Κύθηρα ή παιδιά Κυθηρίων που ζουν σε μεγάλες πόλεις και επιστρέφουν το καλοκαίρι για να δουλέψουν στον τόπο τους. Κάποιοι είναι φοιτητές που θέλουν να αποκτήσουν εμπειρία, άλλοι επαγγελματίες της εστίασης και του τουρισμού. Για αρκετούς, είναι η πρώτη φορά που βρίσκονται μακριά από το σπίτι τους ή η πρώτη επαφή με τον κόσμο της δουλειάς.
Advertisement
Από την πρώτη μέρα, καλούνται να ανταποκριθούν σε έντονους ρυθμούς: παραγγελίες που πέφτουν βροχή, γεμάτα τραπέζια, ζεστά απογεύματα στην υποδοχή ξενοδοχείων και βάρδιες που τελειώνουν αργά.
Πίσω από αυτήν τη ζωντάνια, όμως, κρύβονται και δυσκολίες που δεν φαίνονται στον επισκέπτη. Η εύρεση αξιοπρεπούς διαμονής π.χ. είναι συχνά ένας «πονοκέφαλος»· τα διαθέσιμα σπίτια είναι λίγα και ακριβά. Πολλοί μοιράζονται μικρά δωμάτια με άλλους συναδέλφους, με περιορισμένους χώρους και η …ιδιωτικότητα είναι πολυτέλεια. Οι μισθοί, αν και απαραίτητοι για την επιβίωση, δεν αντικατοπτρίζουν πάντα ούτε τον κόπο και τις ώρες εργασίας, ούτε τις ανάγκες τους. Και κάπου εκεί, ανάμεσα στην κούραση και την πίεση, υπάρχει και η μοναξιά της απόστασης από οικογένεια και φίλους.
Κι όμως, αυτοί οι νέοι δεν αφήνουν τις δυσκολίες να «σβήσει» το χαμόγελό τους. Είναι οι πρώτοι που θα υποδεχτούν τον επισκέπτη με ευγένεια, θα τον περιποιηθούν, οι πρώτοι που θα του προσφέρουν μια ευχάριστη κουβέντα ή θα του προτείνουν την αγαπημένη τους παραλία. Στην ουσία, είναι οι πρεσβευτές του νησιού — εκείνοι που συχνά διαμορφώνουν την πρώτη και την τελευταία εντύπωση του επισκέπτη.
Αυτός είναι και ο λόγος που οφείλουμε, ως τοπική κοινωνία, να τους αντιμετωπίζουμε με σεβασμό. Πολλή κατανόηση, όταν οι ρυθμοί είναι αγχωτικοί, μια καλή κουβέντα, ακόμα και μια απλή ερώτηση για το πώς περνούν, μπορεί να τους δώσει δύναμη και την αίσθηση ότι ανήκουν σε μια κοινότητα. Η φιλοξενία δεν απευθύνεται μόνο στους επισκέπτες, ξεκινά και από τους ανθρώπους που κρατούν όρθιο τον τουρισμό μας.
Παρά την κούραση, οι σεζονίστες συνήθως βρίσκουν και χρόνο να το ζήσουν το νησί. Μετά ή πριν τις βάρδιες, θα τους δεις να μαζεύονται σε καφέ, να κάνουν βουτιές στις παραλίες, να γελούν μέχρι αργά τη νύχτα. Μέσα σε λίγους μήνες μπορεί να δημιουργήσουν και φιλίες που συχνά κρατούν μια ζωή.
Η εμπειρία της σεζόν είναι ένα σχολείο ζωής. Μαθαίνουν υπευθυνότητα, αντοχή και αυτονομία. Και όταν φύγουν στο τέλος του καλοκαιριού, θα πάρουν μαζί τους στιγμές που θα κουβαλούν για πάντα. Πολλοί από αυτούς θα επιστρέψουν ως επισκέπτες, κάποιοι ίσως αποφασίσουν να ριζώσουν εδώ.
Ας τους δείξουμε την αληθινή φιλοξενία των Κυθήρων· όχι μόνο γιατί το αξίζουν, αλλά γιατί η φήμη του νησιού μας χτίζεται και μέσα από τις δικές τους ιστορίες. Σήμερα σερβίρουν καφέδες, υποδέχονται επισκέπτες και καθαρίζουν δωμάτια. Αύριο, μπορεί να είναι εκείνοι που θα επιστρέψουν με τα παιδιά τους, θα περπατήσουν στα ίδια σοκάκια και θα μοιραστούν μαζί μας αναμνήσεις και χαμόγελα.
Κάθε «καλό καλοκαίρι» που τους λέμε, κάθε κουβέντα κατανόησης στις δύσκολες μέρες, τους δένει με το νησί.
Γιατί η φιλοξενία, πέρα από επαγγελματική υποχρέωση· είναι και ο τρόπος που λέμε σε κάποιον «σε βλέπω, σε εκτιμώ, είσαι κομμάτι της κοινότητάς μας». Κι αυτή η αίσθηση του «ανήκειν» είναι ίσως το πιο πολύτιμο αναμνηστικό που μπορεί να πάρει κάποιος μαζί του στο τέλος της σεζόν.
Καλό καλοκαίρι και καλή σεζόν σε όλους!
* Σεζονίστες: οι εποχικά εργαζόμενοι, ιδίως στον τουρισμό και την εστίαση, που εργάζονται κατά τη διάρκεια της τουριστικής σεζόν
