Ο ευλίμενος Αυλαίμονας είναι γνωστός εδώ και 700 χρόνια. Είναι από τα παλαιότερα τοπωνύμια των Κυθήρων και αναφέρεται στο Καταλανικό επεισόδιο το 1329. Φαίνεται ότι κατοίκηση έστω και περιορισμένη υπάρχει από τότε. Κατά το 19ο αι. η οικογένεια Καβαλίνι από τη Γένοβα εγκαταστάθηκε στα Κύθηρα, μέλη της οποίας δραστηριοποιήθηκαν ως υποπρόξενοι της Αυστροουγγαρίας και ναυτικοί πράκτορες των Αυστριακών καραβιών, τα οποία συνέδεαν την Τεργέστη με τη Σμύρνη και την Πόλη και προσεγγίζανε και στα Κύθηρα 6 μήνες στον Αυλαίμονα και 6 μήνες στο Καψάλι, όπου οι Καβαλίνι έχτισαν ωραία σπίτια, στα οποία λειτουργούσαν και το προξενικό πρακτορείο. Ακόμα έχει μείνει η φράση στα Κύθηρα «ultimo viazzo siniore Cavallini». Eίναι η φράση που έλεγε ο Ιταλός καπετάνιος στον πράκτορα Καβαλλίνι, όταν επρόκειτο να διακόψει προσωρινά τα δρομολόγια, τα οποία σημειωτέον συνεχίστηκαν μέχρι τον 20ό αι.
Στην απογραφή του 1849 ο Αυλαίμονας αριθμεί 43 άτομα, 19 άνδρες και 24 γυναίκες. Οι παρόντες είναι 37 και οι απόντες 6. Τα επώνυμα των κατοίκων είναι Μαυρομάτης, Κοντολέων-Τζιντιλόμος, Καφεντζάκης, Πετρόχειλος, Φατσέας, Μιχαλίτσης, Θεοδωρακάκης, οι οποίοι είναι θαλασσινοί, γεωργοί, κτίστες, ξυλουργοί και σκυτοτόμοι. Αξιοσημείωτο είναι ότι 20 άτομα είναι κάτω από 20 ετών, ενώ μόνο 3 άτομα είναι πάνω από 70 ετών.
ΠΗΓΗ: ΓΑΚ Τοπικό Αρχείο Κυθήρων
Εμμ. Καλλίγερου: Κυθηραϊκά τοπωνύμια. (Έκδοση Εταιρείας Κυθηραϊκών Μελετών. 2011)
Εμμ. Καλλίγερου:Κυθηραϊκά επώνυμα (Έκδοση Εταιρείας Κυθηραϊκών Μελετών. 2016)
Δημοσιεύθηκε στην έντυπη έκδοση της εφημερίδας ΚΥΘΗΡΑΪΚΑ στο φύλλο Ιανουαρίου 2025






Kythira Online

































































































