Νοσταλγικοί, ενθουσιώδεις εντυπωσιασμοί πρωτοετούς της ΑΣΟΕΕ περασμένων δεκαετιών

H Ελλάδα, σύμφωνα τη Eurostat, είχε το 2022 το υψηλότερο ποσοστό αυτοαπασχολούμενων, 27,3%, έναντι 13,2%, που ήταν ο μέσος όρος στην Ε.Ε. Το ποσοστό αγγίζει το 31%, κατά τον Διεθνή Οργανισμό Εργασίας. Επίσης, οι πολύ μικρές επιχειρήσεις αντιπροσωπεύουν το 99,8% του συνόλου στην Ελλάδα, έναντι 93,6% στην Ε.Ε.

Αυτό εξηγεί την, χρονίως, καταγραφόμενη φοροδιαφυγή των εν λόγω κλάδων. Και τούτο γιατί αυτοί, λογιστικά, λειτουργούν «με μία τσέπη». «Μπακαλίστικα», όπως αναφέρει σε κείμενό του ο Πάσχος Μανδραβέλης: «Ό,τι αφήνει η επιχειρηματική δραστηριότητα χρησιμοποιείται και για το μαγαζί και για το σπίτι».

Advertisement

Αγνοώντας τη διάκριση, μεταξύ του νομικού προσώπου, που είναι η επιχείρηση και του φυσικού προσώπου που είναι ο μέτοχός της, ήταν φυσικό, οι πρωτοετείς φοιτητές της ΑΣΟΕΕ της δεκαετίας του ’60, να μην είχαμε απάντηση στην ερώτηση, γιατί το «Κεφάλαιο» -ένα καθόλα θετικό μέγεθος -, ως λογιστικό στοιχείο, εμφανίζεται στο Παθητικό των εταιρειών! Εκεί, όπου καταχωρούνται οι υποχρεώσεις μιας εταιρείας.

Χρειάστηκε ώρα ο καθηγητής Λογιστικής, Ιωάννης Χρυσοκέρης, για να μας εξηγήσει ότι, το κεφάλαιο είναι μια οφειλή της εταιρείας προς τους μετόχους της, μια εισφορά για την ακρίβεια, των τελευταίων, απαραίτητη για τη λειτουργία της.

Ως απόφοιτος της ΑΣΟΕΕ και αναπολώντας εκείνες τις εποχές, ας μου επιτραπεί να αναφέρω ότι, αυτή η «αποκάλυψη» ήταν για εμένα το πρώτο καθησυχαστικό μήνυμα ότι η εισαγωγή μου στην ΑΣΟΕΕ, δεν ήταν μια άσχημη επιλογή.

Το ίδιο και η ερεθιστική  ερώτηση του  καθηγητή Ιδιωτικής Οικονομικής, Μάριου Μεϊμάρογλου, ο οποίος, προϊδεάζοντάς μας περί της μετοχικής σύνθεσης του κεφαλαίου, έκανε την ερώτηση, «γιατί οι Ανώνυμες Εταιρείες, παρόλο που έχουν όνομα, καλούνται ανώνυμες;».

Χρειαζόμουν περισσότερα για να πεισθώ ότι είχα εισαχθεί στην…πιο ενδιαφέρουσα σχολή των τότε εξετάσεων εισαγωγής στα ΑΕΙ της χώρας;