Μήπως έχετε εσείς κάνα “σχέδιο”;

Το έχουμε πει πολλές φορές, το επαναλαμβάνω για να το εμπεδώσετε. Σ΄αυτή τη χώρα, εάν έχεις εξασφαλίσει ένα σχετικά ικανοποιητικό ετήσιο εισόδημα π.χ. να είσαι δημόσιος υπάλληλος ή να εισπράττεις ενοίκια από ακίνητα που σου άφησε ο μπαμπάς σου και παράλληλα δεν τη έχεις κάνει λαχείο για να σώσεις την Ελλάδα και τον κόσμο, ταυτόχρονα δε να έχεις και το στοιχειώδες χιούμορ, τότε βρίσκεσαι στη γη της επαγγελίας.

Καθημερινά λέγονται, γράφονται, ακούγονται, εκτοξεύονται τόσες μπούρδες, τέτοια παλαβά, τόσα κουφά που επειδή δεν  προλαβαίνεις να τα επεξεργαστείς, χρειάζεσαι ένα μεγάλο καλάθι, το οποίο προσωπικά αποκαλώ ” το καλάθι του γέλωτα” όπου τα πετάς όλα μέσα και ησυχάζεις. Νομίζεις βέβαια, διότι την επόμενη ώρα ξεπετάγονται καινούργια, άντε πάλι στο καλάθι κ.ο.κ.

Το τελευταίο κουλό που κυκλοφορεί στην πολιτικά επικαιρότητα και με έχει εκνευρίσει τα μάλα, είναι, για ό,τι στραβό εμφανίζεται ή γίνεται φταίει ότι “δεν υπάρχει σχέδιο” ή επί το λαϊκότερον “σκέδιο” (με προφορά “σκέδιο” μιά κι΄ έξω , αντί του σκέδ-ι-ο). Ας είναι.

Περνάει ο Ιανός και τα κάνει όλα γης μαδιάμ. Βρέχει 3 ώρες όσο θα έβρεχε σε 3 μήνες, πλημμυρίζουν τα πάντα, πέφτουν βουνά, γέφυρες, σπίτια, πνίγονται άνθρωποι, ζώα, κόβεται το ρεύμα, το νερό, συμβαίνουν δηλαδή όλα όσα περίπου γνωρίζουμε τόσα χρόνια, με πολύ χειρότερο όμως τρόπο. Τρέχουν τα Υπουργεία, η πυροσβεστική, τα σώματα ασφαλείας, οι περιφέρειες, οι δήμοι και κάνουν ό,τι μπορούν ή τουλάχιστον φαίνεται ότι τρέχουν. Ταυτόχρονα είναι γνωστό (όχι σε όλους δυστυχώς) ότι υπάρχουν

πάντοτε σχέδια έκτακτης ανάγκης. Όλα όμως τα σχέδια έχουν κάποιες παραδοχές, οι οποίες πολλές φορές είναι αδύνατον να προβλέψουν την έκταση και τις ιδιομορφίες μιας θεομηνίας.

Παράδειγμα. Ο τελευταίος φάρος που υπηρετούσα ήταν χτισμένος 15 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Είχε υπολογισθεί ότι, σύμφωνα με τα στατιστικά δεδομένα που τηρούσε η υπηρεσία φάρων, το μέγιστο ύψος των κυμάτων στην περιοχή είχε φτάσει τα 11 μέτρα, πριν 49 χρόνια. Αν όμως δημιουργείτο ένας τυφώνας (πράγμα πολύ σπάνιο στην περιοχή) και το κύμα έφτανε τα 16 μέτρα και καταστρεφόταν  ο φάρος, τι θα λέγαμε; Σε όλο τον κόσμο θα έλεγαν ότι ήταν κάτι παντελώς έξω από τις προβλέψεις των ειδικών και στην Ελλάδα, είμαι σίγουρος, ότι θα λέγαμε “δεν υπήρχε σχέδιο”.

‘Ετσι και εδώ. Το επόμενο της θεομηνίας πρωί, σύσσωμη η αντιπολίτευση καταγγέλλει την κυβέρνηση ότι ” δεν είχε σχέδιο”. Τώρα τι σχέδιο έπρεπε να έχει η εκάστοτε κυβέρνηση πέραν αυτών που προαναφέρθηκαν, είναι άγνωστο. Ταυτόχρονα δε, με την έλλειψη σχεδίου, κολλάνε και μερικές λέξεις οι οποίες χρησιμοποιούνται από όλες τις αντιπολιτεύσεις και οι οποίες είναι τόσο γνωστές για το θέμα, όσο και αυτές των μνημοσύνων.

Ανίκανοι, ανάλγητοι, απάνθρωποι, αναίσθητοι, α,α,α, πάμε στο βήτα. Βλαμμένοι, βόδια, βρωμιάρηδες β,β,β, πάμε στο γάμα. Γάγγραινα, γαιδούρια, γύφτοι, γ.γ.γ. πάμε στο δέλτα και συνεχίζουμε.

Ακούς λοιπόν όλα τα παραπάνω ωραία και αναρωτιέσαι. Έστω ότι καλά τα λένε αυτοί που δεν έχουν κυβερνήσει ποτέ, οπότε μπορούν να λένε ό,τι τους κατέβει. Να λένε όμως αυτοί οι οποίοι έχουν ασκήσει εξουσία και έχουν αντιμετωπίσει ίδιες ή ολιγώτερο επώδυνες καταστάσεις με πολύ χειρότερο τρόπο, ε, τι να πεις. Ή εκφωνείς μια ωραία βρισιά ή αν μπορείς να έχεις τρόπο πρόσβασης, ρωτάς τον μαινόμενο τύπο. ” Ωραία τα λες, μήπως μπορείς να μας παρουσιάσεις το σχεδιάκι σου για να δούμε πώς το έχεις σκεφτεί; “. Εάν δεν μπορείς να κάνεις το παραπάνω ερώτημα, ρίχνεις τη βρισιά σου, στη συνέχεια για να καλμάρεις πίνεις δυό τσιπουράκια και πας για ύπνο ευχαριστώντας το θεό που σε έχει εγκαταστήσει στην πιο απίθανη χώρα του κόσμου.

Και μετά ήρθαν οι μέλισσες. Δηλαδή ο κορωνοϊός. Έρχεται όμως ταυτόχρονα και ο άκρατος λαϊκισμός. Όλες οι πλευρές της αντιπολίτευσης κραυγάζουν και ωρύονται διότι διαπίστωσαν ότι ” δεν υπάρχει σχέδιο αντιμετώπισης του κορωνοϊού”. Σωωώπα, αλήθεια;

Κι  εγώ λέω, πράγματι, δεν υπήρχε ( και πώς να υπήρχε άλλωστε). Θα έλεγα όμως ως κυβέρνηση. “Συγγνώμη, δεν έχουμε σχέδιο και επειδή η κατάσταση είναι πρωτόγνωρη μήπως μπορείτε να μας δανείσετε το δικό σας, μέχρι να φτιάξουμε το δικό μας;”

Δηλαδή, πόσα θέλουν για να μας τρελάνουν; Έχουν πεθάνει πάνω από 1.000.000 άνθρωποι, έχει γυρίσει ο κόσμος ανάποδα, εκατοντάδες κυβερνήσεις, επιστήμονες, πολιτικοί, παπάδες, απλός κόσμος έχουν σηκώσει τα χέρια ψηλά και ψάχνονται και εδώ στη χώρα της ανεμελιάς και του ωχαδερφισμού, καταγγέλλουμε ότι για την εμφάνιση, εξάπλωση και αντιμετώπιση του κορωνοϊού “δεν υπήρχε σχέδιο”.Και το τραγικότερο. Αυτά δεν τα καταγγέλλουν μόνο διάφοροι γραφικοί, ψεκασμένοι και αλλοπρόσαλοι, αλλά και πολιτικά κόμματα!. Κατάντια. Υπάρχει βέβαια και ο “σοβαρός” αντίλογος. ” Εντάξει, δεν ήταν δυνατόν να έχει προβλεφθεί ο κορωνοϊός. Γιατί δεν φτιάχνετε τώρα ένα σχέδιο αλλά βαδίζετε “βλέποντας και κάνοντας”;  Διότι καλοί μου -τάχα- αθώοι συμπολίτες, εάν δεν ξέρεις τι σου ξημερώνει, έτσι το πας το πράγμα. Είπαμε, αυτές τις ερωτήσεις αφήστε να τις κάνουν άνθρωποι οι οποίοι δεν έχουν διοικήσει ούτε ενωμοτία προσκόπων, εσείς που κυβερνήσατε όσο μιλάτε εκτίθεστε.

Και δεν φτάνει μόνο αυτό. Εάν αποτολμήσει κάποιος να ισχυρισθεί ότι, ανάμεσα στα μέτρα που πρέπει να λαμβάνονται, καθοριστικής σημασίας είναι η ύπαρξη ατομικής ευθύνης, δέχεται πανταχόθεν επιθέσεις από διάφορους βαρεμένους , από επαναστάτες των σαλονιών και των καφενείων, από “διανοούμενους” της καρπαζιάς, οι οποίοι όλοι μαζί ( συμπεριλαμβανομένων και κάποιων κομμάτων), προσπαθούν να ανατρέψουν την κοινή λογική οδηγώντας μερικούς συμπολίτες μας σε ατραπούς ανοησίας και αφασίας.

Διότι, κατα τους παραπάνω, δεν υπάρχει ατομική ευθύνη, αλλά το κράτος οφείλει να φροντίζει να μη συμβαίνουν αυτά τα φαινόμενα, καθώς θα έχει φροντίσει να υπάρχει “σχέδιο”. Μιλάμε για το κράτος-πατερούλης το οποίο όλα τα σφάζει όλα τα μαχαιρώνει. Διαφεύγει βέβαια από το ανύπαρκτο μυαλό τους, ότι εάν στηριζόμαστε  σ αυτό το είδος της κρατικής εξουσία, τυχόν ανυπακοή σε κάποιο επιβαλλόμενο μέτρο, θα προέβλεπε και σκληρή παραδειγματική τιμωρία. Γιατί; Διότι έτσι δουλεύουν αυτά τα συστήματα. Και ο πατερούλης δεν παίζει, ούτε του αρέσουν οι αντιρρήσεις. Κατανοητό;

Ξανά στα καθ΄ημάς, όπου η λέξη ” σχέδιο” παραπέμπει σε μπλόκ ζωγραφικής ή σε οικοδομική άδεια, ή για τους πολύ μορφωμένους σε “σχέδιο νόμου”, όλα τα πολιτικά κόμματα – μηδενός εξαιρουμένου- καταγγέλλουν  το ένα το άλλο ότι στην πολιτική τους δεν υπάρχει “σχέδιο” – γενικώς. Προσωπικά διαφωνώ, διότι κάθε κόμμα που σέβεται τον εαυτό του, διαθέτει οπωσδήποτε δύο “σχέδια”. Ένα για το πώς θα καταλάβουμε την εξουσία και ένα για το πώς θα κατσικωθούμε στην εξουσία. Όλα τα άλλα είναι φληναφήματα τ άχουν για να ταΐζουν το πόπολο . Και συνήθως το πόπολο τα καταπίνει αμάσητα και στο τέλος είναι και χορτάτο και ευτυχισμένο.

Τελικά’ μήπως έχετε εσείς κάνα “σχέδιο” μήπως σώσουμε τη χώρα;

Υ.Γ. Προς άρση κάθε υποψίας, σας δηλώνω κατηγορηματικά, ότι τα ίδια θα έγραφα, εάν κυβερνούσε διαφορετικό κόμμα από το σημερινό.