Κυθηραϊκά παρωνύμια

ΛΟΛΟΒΟΣ: Παρωνύμιο κλάδου των Σεμιτέκολων από το Κατούνι, το οποίο υπάρχει και σήμερα στο νησί και τη διασπορά του. Δεν είναι γνωστή η σημασία του, ούτε η ετυμολογική του προέλευση, πιθανολογείται όμως ότι πρόκειται περί λεκτικού ή γλωσσικού σφάλματος που οδήγησε στο παρωνύμιο.

ΛΟΛΗΣ: Όχι συνηθισμένο παρωνύμιο στα Φράτσια με αναφορές σε ένα μόνο κλάδο οικογένειας Μαρέντη στη σύγχρονη εποχή, ενώ παλαιότερα είχαμε αναφορά στη Χώρα και στα Λιανιάνικα σε κλάδο των Κασιμάτη, αλλά και των Πρινέα στα Μητάτα. Πιθανόν από υποκοριστικό του Μανώλης.

Advertisement

ΛΟΛΟΣ: Ένα αρκετά διαδεδομένο από το 17^ο αι. παρωνύμιο στη Χώρα σε κλάδο των Μασσέλων. Σήμερα δεν έχουμε αναφορές, καίτοι υπάρχει συνέχεια στο συγκεκριμένο κλάδο. Σύμφωνα με την πιθανότερη εκδοχή οφείλεται σε παρεφθαρμένο τύπο του βαφτιστικού Θεόδωρος, καθώς παρόμοιες αναφορές έχουμε στην Πελοπόννησο.

ΛΟΡΔΑ-ΜΑΡΙΑ: Σπανιότατο παρωνύμιο αναφερόμενο σε παλαιά ρίμα, που αναφέρεται για μία πάμπτωχη γυναίκα ονόματι Μαρία στην Καρβουνάδα. Το λόρδα σημαίνει την πείνα και στη φράση «τον έκοψε λόρδα» αυτόν που πεινάει πολύ και κατ’ επέκτασιν τον πολύ φτωχό. Δεν γνωρίζουμε το επώνυμο της γυναίκας αυτής.

ΛΟΡΕΝΤΖΟΣ ή ΛΟΥΡΕΝΤΖΟΣ: Παρωνύμιο κλάδου των Μουλών στα Λογοθετιάνικα. Πιθανότερη προέλευση από το βαφτιστικό Λαυρέντιος στην ιταλική απόδοσή του. Υπάρχει και τοπωνύμιο στα Κύθηρα, αλλά το παρωνύμιο έχει χαθεί.

ΛΟΥΚΑΝΙΚΟΣ: Το παράξενο αυτό παρωνύμιο αναφέρεται σε Ζερβό στο Μυλοπόταμο και αναφέρεται ελάχιστα. Πιθανόν για κάποιον που έφτιαχνε Λουκάνικα ή τα κατανάλωνε αρκετά…..

ΛΟΥΚΑΣ: Ένα ακόμη παρωνύμιο, πολύ περιορισμένο χρονικά στα σχετικά πρόσφατα χρόνια, που χάθηκε στο τέλος του 20ού αι. Το Λούκας (από Λουκάς) προφανώς, ήταν παρωνύμιο κλάδου των Μασσέλων της Χώρας.

ΛΟΥΤΖΗΣ: Πολύ γνωστό παρωνύμιο στα Κύθηρα που πάει πολύ πίσω στο χρόνο, ίσως και πριν το 18^ο αι. με αρχικές αναφορές στο Κεραμουτό. Αναφέρεται σήμερα σε σχέση με κλάδους της οικογένειας Κασιμάτη σε Καρβουνάδες και Καλοκαιρινές. Προέρχεται από γνωστό από το 16^ο αι επώνυμο στα Επτάνησα, το οποίο ίσως με τη σειρά του να προέρχεται από οικογένεια ιταλικής καταγωγής στη Μεθώνη, ενώ υπάρχει πιθανότητα  να έχει τη ρίζα του στο γνωστό πολυτελές κυπριακό φαγητό λούντζα που είναι καπνιστό αλλαντικό από χοιρινό,  ως λέξη δε μάλλον καταλήγουμε στην ιταλική  lonza=μέρος σώματος. Δεν είναι γνωστό πώς προσκτήθηκε από αυτόν τον κλάδο των Κασιμάτη. Αναφέρεται και στα Μητάτα σε σχέση με το επώνυμο Πρινέας.

ΛΥΣΣΑΙΟΣ: Από τα πλέον παράξενα παρωνύμια, αν και ως επώνυμο είναι ευρύτατα διαδεδομένο στην Ελλάδα, ειδικά στην Πελοπόννησο. Και για την ακριβή σημασία του δεν έχουμε πολλές ερμηνείες. Ασφαλώς έχει σχέση με τη λύσσα και λυσσαίος πιθανόν αυτός που εμφορείται από λύσσα, μανία για κάτι, αν και έχουμε εντοπίσει στο ίδιο επώνυμο και πάλι στον Ποταμό και τη μορφή Ελισαίος κάτι που μπορεί να οδηγεί και σε βαφτιστικό. Στα Κύθηρα είναι παρωνύμιο Μεγαλοκονόμου στον Ποταμό που αναφέρεται μέχρι το β΄ μισό του 20ού αι.

ΛΥΧΝΟΣ: Με κλάδο της παλαιάς οικογένειας Στρατηγών στο Μυλοπόταμο  σχετίζεται το παρωνύμιο αυτό, το οποίο αναφέρεται και συγκεκριμένα κατά την εποχή των πειρατικών επιδρομών στο νησί ότι ενεπλάκη σε επεισόδιο με πειρατές στο Λιμνιώνα, αλλά σώθηκε χάρις στην ψυχραιμία και την εφευρετικότητά του. Το ίδιο παρωνύμιο αναφέρεται και σε Καστρίσιο στα Καστρισιάνικα, αλλά και στα Λογοθετιάνικα ίσως σε Λογοθέτη.

Δημοσιεύθηκε στην έντυπη έκδοση της εφημερίδας Κυθηραϊκά στο φύλλο Ιουνίου 2025