«Καρφώματα». Μία ενδημική βαριά νόσος

Η πρόσφατη αναφορά σε δύο «καρφώματα» από ανώνυμους, που έστειλαν αναφορές στις αρχές για δύο συγκεκριμένα θέματα, έκανε να ξαναφουντώσουν οι συζητήσεις σχετικά με την καταδικαστέα αυτή μέθοδο παρέμβασης. Ας δούμε λίγο το θέμα. Κατ’  αρχάς, την πρώτη από τις πρόσφατες περιπτώσεις, κατήγγειλε στο κοινό η Μείζων αντιπολίτευση στο Δ.Σ. και αναφέρεται σε αναφορά  με την υπογραφή «αγανακτισμένοι πολίτες» με την οποία καταγγέλλεται μη κατονομαζόμενος (στην ανακοίνωση) επιχειρηματίας για πολεοδομικές και άλλες παραβάσεις. Πριν μερικούς μήνες είχαν ακουστεί και τότε φήμες για τον ίδιο επιχειρηματία, αλλά δεν είναι βέβαιον αν πρόκειται για την ίδια περίπτωση ή έχουμε και άλλους «αγανακτισμένους» νεοτέρας κοπής. Η δεύτερη περίπτωση είναι πιο πρόσφατη και έχει σχέση με τη διοργάνωση αγώνων ποδηλάτου για όλες τις ηλικίες στα Φριλιγκιάνικα και η ανώνυμη καταγγελία αφορούσε, κυρίως, την έλλειψη αδείας από τις αρχές και την είσπραξη μικρής αξίας εισιτηρίου (5€) για κάθε έναν από τους συμμετέχοντες, το σύνολο των οποίων θα το έδιναν στο ΚΙΠΑ, το οποίο ήταν συνδιοργανωτής μαζί με ιδιώτες και συλλόγους.

Στην πρώτη των παραπάνω περιπτώσεων αναφέρεται στην ανακοίνωση ότι η ανώνυμη καταγγελία είναι μία κατάπτυστη ενέργεια  και αναφέρει: «Πίσω από τέτοιες απαράδεκτες ενέργειες, κρύβονται πάντα κίνητρα πονηρά, δεν έχουν καμία σχέση με την προστασία του κοινωνικού συνόλου και το μόνο που επιτυγχάνουν είναι να διχάζουν την κοινωνία μας, να την οδηγούν σε ένα συνεχές κυνήγι μαγισσών και σε ένα απόλυτο αδιέξοδο». Ως εδώ συμφωνούν όλοι, όμως το ερώτημα παραμένει, γιατί δεν αναφέρεται  ποία περίπτωση αφορά, αφού η ανακοίνωση γίνεται από μία δημοτική παράταξη που δικαιούται και υποχρεούται να αναφέρεται σε όσα στρεβλά υποπίπτουν στην αντίληψή της και με τον τρόπο αυτό να ενημερώνονται οι πολίτες.

Advertisement

Στη δεύτερη περίπτωση η καταγγελία δεν αναφερόταν αορίστως σε «κάποιους» αφού είχαν εκδοθεί ήδη ανακοινώσεις και ήταν γνωστοί οι διοργανωτές, ενώ και όσα αναφέρονταν ήταν γνωστά και ακριβή. Εδώ ενόχλησε άραγε η έλλειψη αδείας ή το ποσό της συμμετοχής; Το πρώτο ήταν όντως παράλειψη των διοργανωτών και υποσχέθηκαν να το διορθώσουν στην επόμενη διοργάνωση, ενώ το ποσό το έδιναν έναντι νομίμου αποδείξεως, άρα δεν ετίθετο θέμα, γιατί δεν ήταν «υποχρεωτική» η συμμετοχή. Το κακό είναι ότι έγινε και άλλη καταγγελία για αγώνα στη Χώρα στις 20 Φεβρουαρίου με τους ίδιους διοργανωτές.

Επί της ουσίας. Τι έκανε τους καταγγέλλοντες να καταφύγουν στην ανωνυμία, κάτι που μετά βδελυγμίας απορρίπτει η συντριπτική πλειοψηφία του κοινού;  Και ποίο ήταν το κίνητρο; Η ανωνυμία ασφαλώς αφορά την κατακραυγή, κάτι που είναι σίγουρο, ενώ το κίνητρο ανάλογων ενεργειών ποικίλλει κατά περίπτωσιν και δεν είναι εύκολο να προσδιοριστεί με ασφάλεια. Μπορεί να πρόκειται για επαγγελματική αντιζηλία, για προσωπικές διαφορές, για εκδικητική συμπεριφορά εξ αιτίας παλαιοτέρων αντιδικιών, για χίλιους δύο λόγους. Όπως έχουμε τονίσει και σε παλαιότερα άρθρα μας, τότε που είχαμε 1-2 καταγγελίες ημερησίως και η εκδικητική ανωνυμογραφία ήταν στο φόρτε της, υπάρχει και μία κατηγορία καταγγελιών, η οποία δεν έχει ποταπά κίνητρα, αλλά καταλήγει ανώνυμη, από το φόβο «μήπως μπλέξω» αν εμφανισθώ επωνύμως. Αυτό δεν ενέχει λιγότερη απαξία από τις άλλες, αλλά αποτελεί ξεχωριστή περίπτωση, όπως αναφέρεται και στην κατακλείδα της ανακοίνωσης της αντιπολίτευσης («….καλούμε τους «Αγανακτισμένους Κυθήριους» να αποκαλύψουν δημόσια την ταυτότητά τους, ώστε όλοι μαζί να προστατεύσουμε τον τόπο μας»). Σωστό, αλλά γνωρίζοντας όλοι με τι τρόπο και ρυθμό κινούνται οι κρατικές υπηρεσίες, ποίος θα προχωρούσε σε ορθόδοξες μεθόδους; Φυσικά όλα αυτά επ’ ουδενί δικαιολογούν την ανωνυμία και εδώ θέλουμε να δώσουμε μία ερμηνεία του φαινομένου και όχι να δικαιολογήσουμε απαράδεκτες συμπεριφορές.

Εν κατακλείδι. Ακόμη και το πλέον ευγενές (;) κίνητρο να υπήρχε, εδώ έχουμε αναβίωση επικίνδυνων φαινομένων, τα οποία όχι μόνο δεν θα προσφέρουν το παραμικρό, αλλά θα κάνουν μεγάλο κακό στον τόπο. Ποίος θα έρθει να δουλέψει, να προσφέρει εθελοντικά, να δημιουργήσει κίνητρα παραμονής εδώ, εάν έχει να αντιμετωπίσει παρόμοια φαινόμενα; Από την ανάποδη τώρα. Οι κρατικές υπηρεσίες πρέπει να μην έχουν ποτέ δύο μέτρα και δύο σταθμά, να ενισχύουν τους ισχυρούς, να κάνουν «τα στραβά μάτια» ή να περιμένουν δεκαετίες για να επιληφθούν δικαίων αναφορών και καταγγελιών, είτε αναφέρονται στην προστασία του περιβάλλοντος, είτε στην αδιαφορία εμπρός στην ανομία, είτε σε παρόμοιες στρεβλώσεις. Αλλιώς και όσοι έμειναν θα «πάρουν των ομματιών τους» κάποια στιγμή. Και θα μείνουν εδώ όσοι ρέπουν στο σπορ αυτό για να συνεχίσουν να κάνουν «πρωταθλητισμό» στην ανωνυμογραφία και να καταγγέλλουν υπαρκτές και ανύπαρκτες παρανομίες πάντα κρυπτόμενοι και ποτέ εμφανιζόμενοι.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΚΥΘΗΡΑΪΚΑ ΣΤΟ ΦΥΛΛΟ ΜΑΡΤΙΟΥ 2022