Και ξαφνικά, πρόβλημα με το παζάρι

Πρόβλημα με το παζάρι στον Ποταμό προέκυψε ξαφνικά μετά την κατάθεση στην Οικονομική Επιτροπή του Δήμου σχεδίου κανονισμού λειτουργίας του. Ο κανονισμός αυτός βέβαια δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία, αφού ήταν σχετική υποχρέωση του Δήμου κατ’ επιταγήν του σχετικού νόμου του 2017, ο οποίος είχε εκδοθεί για να μπει μία τάξη σε ένα τομέα, στον οποίο όλα είχαν ξεφύγει. Μάλιστα η κατάρτιση του κανονισμού μάλλον είχε καθυστερήσει, αφού ο Δήμος είχε αναρτήσει τις θέσεις του από πέρσι φέρνοντας το σχέδιο σε διαβούλευση. Σε αυτήν υπήρξε ασήμαντη συμμετοχή και ελάχιστες προτάσεις και παρατηρήσεις, αυτό όμως δεν είναι κάτι ασυνήθιστο. Ξεκινώντας από το νόμο του 2017 (είχαμε γράψει τότε) είχε προταθεί κατάργηση όλων των παζαριών, όπως αυτό και τελικά είχε γίνει επιτυχής προσπάθεια διατήρησής του με πρόταση του Δήμου και ενίσχυση από τοπικούς και πολιτικούς παράγοντες. Τώρα, η πρόταση του Δήμου, που κινείτο κοντά στις πρόνοιες του νόμου, συνάντησε μερικές σφοδρές αντιδράσεις και σχόλια που έφθασαν μερικοί ακόμη να καταλογίζουν ακόμη πρόθεση κατάργησής του, κάτι που ήταν προφανώς εκτός των οιωνδήποτε προθέσεων των συντακτών του κανονισμού. Μετά από μία αρχική ένταση, πάντως και με την παρέμβαση πολλών ψύχραιμων φωνών, που κατέθεσαν εποικοδομητικές προτάσεις, βρέθηκαν τελικά οι αναγκαίες συγκλίσεις, δόθηκαν οι απαραίτητες διευκρινήσεις και προστέθηκαν μερικές αναδιατυπώσεις ασαφών σημείων και ο θόρυβος περιορίστηκε σε λίγες εστίες, αφού όλοι βγήκαν τελικά «νικητές» σε έναν «πόλεμο» που στην ουσία δεν έγινε ποτέ και μάλλον δεν είχε λόγο να κηρυχθεί! (Τις δικές μας θέσεις αναφέρουμε με σαφήνεια στο κύριο άρθρο μας). Εκείνο που έμεινε να συζητείται είναι τα είδη χειροτεχνίας, που δεν μπορεί να αποτελεί κύρια αιτία έντασης, τη στιγμή που αρκετά από τα θέματα καθορίζονται από το νόμο, ενώ οι συζητήσεις για το τι θα πρέπει να πωλούνται σε μία παρόμοια αγορά, δεν μπορούν παρά να λαμβάνουν υπ’ όψιν τη σημερινή κατάσταση. Ας μην ξεχνάμε ότι αντίστοιχες αγορές και πανηγύρια σε όλη την Ελλάδα εξελίχθηκαν σύντομα σε αγορές κινέζικων προϊόντων, διαφόρων ύποπτης προέλευσης ειδών που διακινούν κυρίως ρομά και αμφίβολης ποιότητος ακόμη και τροφίμων. Μερικά τα έχουμε ζήσει και στον Ποταμό και είναι απορίας άξιον πως δεν αναφέρθηκαν από κανέναν, καίτοι πολλοί μετείχαν στη συζήτηση με αγαθές μεν προθέσεις, αλλά με ελλιπή ενημέρωση.

ΚΑΘΕ μήνα φαίνεται δεν θα μας λείπει ένα θέμα που θα ανεβάζει το θερμόμετρο και τις εντάσεις. Τον περασμένο μήνα, αυτό που μας απασχόλησε ήταν το Παζάρι του Ποταμού. Το θέμα ανέβασε στα ύψη την αντιπαράθεση με κορύφωση τους  «ξύλινους» τίτλους στο διαδίκτυο, όπως «Καταργείται το παζάρι του Ποταμού» κ.α. Όμως, με μία νηφάλια και από απόσταση ματιά, τι πράγματι συνέβη; Σε άλλες στήλες θα διαβάσετε το σχετικό ρεπορτάζ. Εδώ να τονίσουμε απλά τρία πράγματα. Πρώτον. Κινδύνευσε πράγματι το παζάρι; ΝΑΙ, αλλά όχι τώρα, αλλά το 2017 με το σχετικό νόμο. Και τότε η παρέμβαση του Δήμου, αλλά και πολιτικών παραγόντων, απέτρεψαν τον κίνδυνο. Ο σχετικός Νόμος, όμως,  ήταν αναγκαίος, καθώς είχε καθυστερήσει πολύ να μπει μία τάξη σε πανηγύρια-γιουσουρούμ, με κινέζικα προϊόντα, πλαστικά κιτς, ληγμένα που πούλαγαν Ρομά και όλο αυτό το χάος που συναντούσαμε σε όλη τη χώρα  και είχε κάνει σποραδικά την εμφάνισή του κι εδώ. Δεύτερον. Ο κανονισμός λειτουργίας ήταν αναγκαίος όρος για να μην υπάρξουν προβλήματα στη λειτουργία του παζαριού του Ποταμού. Και μην πει κανείς ότι δεν γνώριζε ότι κι εδώ διαπρέπουμε στα «καρφώματα», έστω και αν κάποια θεωρείται ότι δικαιολογούνται; Πέρσι, ήταν ανοιχτή μία διαβούλευση για το θέμα στην οποία συμμετείχαν ελάχιστοι και ακόμα λιγότεροι με σαφείς προτάσεις και όχι ευχολόγια. Άρα, δεν μπορούν να διαμαρτύρονται όσοι σνομπάρουν τις διαδικασίες. Τρίτον. Επιμέρους θέματα του κανονισμού μπορούσαν να λυθούν ένθεν και ένθεν, χωρίς εντάσεις και «τρομοκρατικούς» αφορισμούς, εάν οι τόνοι ήταν χαμηλότεροι, παραμερίζονταν τα πείσματα και έλειπαν στοιχεία λαϊκίστικης εκμετάλλευσης ενός όντως σοβαρού θέματος για τον τόπο.

Advertisement

Συμφωνούμε ότι το Παζάρι είναι θεσμός, όμως οι συνθήκες αλλάζουν και όλα προχωρούν στις κατευθύνσεις που επιτάσσουν. Και δεχόμαστε άνευ οιασδήποτε αμφιβολίας ότι ουδέποτε υπήρξε σκέψη από κανέναν για κατάργηση, μεταφορά ή υποβάθμιση. Το τι ακριβώς θα διατίθεται εκεί και πώς θα λειτουργεί η αγορά είναι θέματα που λύνονται εύκολα με την εφαρμογή τριών κριτηρίων. Του νόμου (πρωτίστως), της συνεννόησης και της λογικής. Όλα τα άλλα ήταν περιττές «πολυτέλειες» έντασης σε μία εποχή που αυτό είναι το μόνο που δεν έχει ανάγκη ο τόπος. Και μάλιστα που τη στιγμή αυτή δεν συνέτρεχε ουσιαστικά κανένας σοβαρός λόγος. Ίσως και για το λόγο αυτόν επικράτησε γρήγορα η λογική, ελάχιστοι έπεσαν στην παγίδα της έντασης και της παράπλευρης εκμετάλλευσης που επιχειρήθηκε από λίγους ευτυχώς και τελικά  είδαμε και πολλές σοβαρές τοποθετήσεις που δεν αφορούσαν μόνο το τι μπιχλιμπίδια θα βρίσκουμε εκεί, αλλά την ουσία του θέματος. Έτσι, μπορούμε να καταλήξουμε ότι, όπως μας ξένισε το άνοιγμα του θέματος στην αρχή, μας εξέπληξε θετικά η ωριμότητα πολλών στη συνέχεια, που δεν έπεσαν στις παγίδες που στήθηκαν γρήγορα και πρόχειρα, ευτυχώς από λίγους. Είτε από άγνοια ήταν αυτές, είτε από σκοπιμότητα…

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ “ΚΥΘΗΡΑΪΚΑ” ΣΤΟ ΦΥΛΛΟ ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2021