Η ντροπή της πολιτικής τάξης

Το βράδυ του Σαββάτου 7 Δεκεμβρίου 2008, όταν η Αθήνα είχε ήδη αρχίσει να καίγεται από κουκουλοφόρους, ο τότε υπουργός Παιδείας κ. Ευριπίδης Στυλιανίδης (Ν.Δ.) εφωράθη να διασκεδάζει σε πολιτιστικό ίδρυμα, κοινώς μπουζουκτσίδικο. Στην αισθητική ένδεια που προδίδει η στάση του ανδρός, ας προσθέσουμε και την πολιτική ανικανότητα ενός υπουργού να αντιληφθεί τη σημασία του γεγονότος που αφορούσε το τμήμα του πληθυσμού που ενέπιπτε στα πλαίσια των αρμοδιοτήτων του. Eνα χρόνο πριν, όταν καιγόταν η Πελοπόννησος και κινδύνευε η Αρχαία Ολυμπία, είδαμε τον τότε γ.γ. του ΥΠΠΟ Χρήστο Ζαχόπουλο (Ν.Δ.) να απολαμβάνει σουβλάκια, χοιρινά αν δεν κάνω λάθος. Ο άνθρωπος είχε ήσυχη τη συνείδησή του προφανώς και η ήσυχη συνείδηση ανοίγει την όρεξη. Δέκα χρόνια μετά, το βράδυ της 23ης Ιουλίου 2018 ο τότε πρωθυπουργός κ. Τσίπρας βρισκόταν εκτός Ελλάδος όταν τον πληροφόρησαν, όπως τον πληροφόρησαν, για την τραγωδία στο Μάτι και την ύπαρξη των πρώτων νεκρών. Επέστρεψε εσπευσμένως στην Αθήνα όχι για να διορθώσει τα λάθη και να αποτρέψει την επέκταση της τραγωδίας, αλλά για να οργανώσει μια συνέντευξη Τύπου, όπου, με τους επιτελείς του, προσπάθησε να παραπλανήσει την κοινή γνώμη. Ο κοινός παρονομαστής σε όλες αυτές τις υποθέσεις είναι ότι η πολιτική ηγεσία απεδείχθη κατώτερη των περιστάσεων, με τα γνωστά καταστροφικά αποτελέσματα.

Advertisement

Τσακωνόμαστε για το αν ο Τσίπρας έπρεπε να πάει στο θέατρο την ημέρα εκείνη. Αδιάφορο. Αν θέλει η πολιτική τάξη να μην αποδεικνύεται μονίμως κατώτερη των περιστάσεων ας ασχοληθεί μαζί τους όσο είναι εν ζωή και όχι μόνον όταν τους πενθούμε.