Για γέλια και για κλάματα ή προς γνώσιν και συμμόρφωσιν

Πολλά αξιοπαρατήρητα και άξια σχολιασμού είδαμε κι εφέτος το καλοκαίρι στο νησί και θα αναφέρουμε όσα είδαμε, όσα μας επεσήμαναν και διαπιστώσαμε ότι είναι άξια μνείας και όσα συνέλαβε ο, ιδιαίτερα «παράξενος», φακός της μηχανής μας.

Στο Καψάλι ξαναείδαμε σκάφη να εισέρχονται μέσα από την οριοθετημένη από σημαδούρες περιοχή για λουομένους και έμειναν εκεί μέχρι την επομένη να τους απομακρύνουν από το Λιμενικό, το οποίο όμως δεν έχει εδώ και χρόνια σταθερή παρουσία στο λιμάνι αυτό που προτιμούν τα σκάφη.

Το πρόβλημα της στάθμευσης ήταν, όπως κάθε χρόνο, έντονο με κύριες αιχμές τον Ποταμό, το Λειβάδι, το Καψάλι και την Καρβουνάδα, ενώ δεν έλειψε και από την Αγία Πελαγία και από άλλα χωριά. Τις Κυριακές στον Ποταμό γινόταν το αδιαχώρητο, αλλά μόνο μία φορά είδαμε άτομο να διευκολύνει την είσοδο και έξοδο στο ασφυκτικά γεμάτο πάρκινγκ. Τις υπόλοιπες όλα είχαν αφεθεί στην καλή διάθεση των οδηγών και όλοι μπορούμε να καταλάβουμε τι ακολούθησε. Ακόμη και τη γνωστή και πολύπαθη στροφή στη Νότια είσοδο την έκλειναν σταθερά ασυνείδητοι οδηγοί, ενώ οι πεζοί χόρευαν για να γλυτώσουν τα πόδια τους. Και η Αστυνομία; Εντελώς απούσα. Και δεν γνωρίζουμε, αν όσα μας ανέφερε ο Αντιπεριφερειάρχης κ Χατζηπέρος, ότι έφερε αστυνομικούς στο νησί, ήταν ακριβή. Πάντως στα επίμαχα σημεία δεν τους είδαμε ποτέ! (Και επί τη ευκαιρία. Δεν θέλουμε να πιστέψουμε όσα ακούστηκαν ότι η φετινή απουσία της Αστυνομίας οφειλόταν σε κακώς εννοούμενες «παραινέσεις» τοπικών παραγόντων και επιχειρηματιών για να μην «ενοχληθούν» οι τουρίστες. Θα ήταν τραγικό αν ήταν αλήθεια!) Πάνω στο θέμα αυτό όμως, όπως και στην «επιδημία» να κλείνουν χώρους για …λογαριασμό τους πολλοί, όπως γράφουμε παρακάτω, μεγάλη ευθύνη έχει ο Δήμος, ο οποίος οφείλει να λαμβάνει άμεσα μέτρα για αποτροπή παρόμοιων φαινομένων, τα οποία, με την αδιαφορία των αρχών θα ενταθούν και θα γίνουμε κάτι σαν κεντρικές πλατείες στην Αθήνα.

Στο Λειβάδι, αλλά και στον Ποταμό, έτυχε πολλές φορές να χρειασθούν γύρω στα 20΄ οι οδηγοί για να διασχίσουν το κέντρο σε μία διαδρομή που δεν χρειάζονταν πάνω από 3΄! Ειδικά τις ημέρες με το παζάρι διάφοροι οδηγοί σταματούσαν σε διπλές σειρές, έκλειναν διασταυρώσεις, στάθμευαν για ώρες πάνω σε αυτές και δημιουργούσαν μεγάλο πρόβλημα. Ακόμη και το δρόμο που οδηγεί στο Στραπόδι στη Νότια είσοδο του Λειβαδίου κατάφεραν να κλείσουν ασυνείδητοι οδηγοί κάποιες φορές, ενώ απαιτούσαν να μείνουν σταθμευμένοι σε διπλή σειρά και να κλείσουν ή να δυσχεράνουν την κίνηση. Απλά για να πάρουν ένα σουβλάκι χωρίς να βγουν από το αυτοκίνητο! Την Αστυνομία κι εδώ δεν την είδαμε ποτέ! (Για την ακρίβεια, πέρναγε που και που, αλλά δεν ασχολιόταν καθόλου με το πρόβλημα. Απλά τα περιπολικά εγκλωβίζονταν στην άναρχη κίνηση και έκαναν …..υπομονή). Και  μην αρχίσουν μερικοί να λένε ότι «καλλίτερα που δεν εμφανιζόταν», γιατί δεν είναι πάντα ανάγκη να εμφανίζεται και να «γράφει». Στις πλείστες των περιπτώσεων αρκεί να εμφανίζεται. Αλλά δεν την είδαμε ποτέ! (Αντίθετα έκανε κάπου-κάπου την εμφάνισή της σε …εύκολα σημεία κάνοντας ελέγχους για κράνη, ζώνες, ασφαλιστήρια κλπ. Σωστό, αλλά λίγο, γιατί εκεί που χρειαζόταν ήταν απούσα).

Στη Χώρα παραδόξως τα πράγματα ήταν κάπως καλλίτερα, καθώς υπάρχει μεγάλος χώρος στάθμευσης. Παρά ταύτα, ειδικά τα βράδια, πολλοί στάθμευαν και από τις δύο πλευρές του δρόμου από και προς Καψάλι δυσκολεύοντας αφάνταστα τους διερχομένους. Μάλιστα εδώ παρατηρήσαμε και το εξής αμίμητο. Το βράδυ της 14^ης Αυγούστου στάθμευσαν στο δρόμο μετά το Γυμνάσιο και μέχρι το Δημοτικό πολλά αυτοκίνητα κλείνοντας εντελώς τη μία λωρίδα και αναγκάζοντας τους οδηγούς σε «ζογκλερικές» κινήσεις. Το παράδοξο. Την επομένη, έξι από αυτά τα οχήματα παρέμεναν εκεί μέχρι τις πρώτες μεταμεσημβρινές ώρες. Και το πλέον παράδοξο. Ήταν σε απόσταση λίγων δεκάδων μέτρων από το Αστυνομικό Τμήμα και δεν τους ενόχλησε κανένας. Δεν μπορείς να πεις. Η απόλυτη ευγένεια!

Στην Καρβουνάδα δεν χρειαζόταν Αστυνομία, αλλά η πρόσληψη ενός ραβδούχου! Ναι, καλά διαβάσατε. Δεν μπορούσαν να σταθμεύσουν στην πλατεία ή στα σημεία που δεν υπήρχε σοβαρό πρόβλημα, αλλά ήθελαν όλοι να μείνουν ακριβώς πάνω στη στενή στροφή για να μην …κουραστούν να περάσουν στα καταστήματα απέναντι. Τι να πεις. Για να πούμε την αλήθεια, σε μερικές περιπτώσεις, όπως αυτή, χρειαζόταν ένας αστυνομικός όλη την ημέρα, ίσως δε ένας αστυνομικός για τον καθέναν από μας, αφού, μόλις άφηνε ο ένας τη θέση πάνω στο πεζοδρόμιο, αμέσως έφθανε ένας άλλος. Και το έμαθαν και οι ξένοι και έκαναν το ίδιο! Τους …εκπαιδεύουμε γρήγορα!

Εκείνο όμως που έκανε εντύπωση σε πολλούς είναι ότι αυξάνεται εκθετικά ο αριθμός των πολιτών που αποφασίζουν μόνοι τους τι θα κάνουν, όχι για να πεισθούν οι αρχές, Δήμος και Αστυνομία, να λάβουν τα ενδεικνυόμενα μέτρα, αλλά για να εξασφαλίσουν οι ίδιοι χώρους στάθμευσης για τους εαυτούς τους και τους πελάτες τους. Έτσι προμηθεύτηκαν τις γνωστές κορίνες και όσοι δεν διέθεσαν χρήματα γι’  αυτές έβαζαν γλάστρες, τσιμέντωναν ζάντες, ξάπλωναν παλιοκαρέκλες και εύρισκαν πλείστες άλλες μεθόδους για να αποτρέπουν τους …άλλους να σταθμεύσουν εμπρός από τα σπίτια τους ή τις επιχειρήσεις τους. Για να πούμε και του στραβού το δίκιο σε μερικές περιπτώσεις έπρεπε να είχε απαγορευθεί η στάθμευση, αλλά δεν έγινε. Όμως και σε αυτές που έγινε και έβαλαν σήματα (Ποταμός, Λειβάδι κλπ) δεν τα τηρούσε κανένας και καμία αρχή δεν ήταν εκεί για να επιβάλλει την εφαρμογή των όσων επιτάσσουν τα σήματα της τροχαίας. Άρα επικράτησε η …αυτοδικία και έκανε ο καθένας τον τροχονόμο και ό,τι του κατέβαινε στο κεφάλι. Φυσικά σε πολλές περιπτώσεις την ευθύνη την είχε ο Δήμος, που άφηνε ανενόχλητους όσους έκαναν τα παραπάνω. Θα πείτε δεν έχει Δημοτική Αστυνομία, την άλλη Αστυνομία δεν την βλέπαμε συχνά ή μάλλον καθόλου, οπότε βράστε τα. Γιατί ωραίες είναι οι γλάστρες, αλλά η τοποθέτησή τους εκεί που θέλει ο καθένας αποτελεί μία μορφή αυτοδικίας. Π.χ. στο Καψάλι, που οι θέσεις στάθμευσης στο παραλιακό μέτωπο, νόμιμες και μη, δεν είναι πάνω από 40, οι γλάστρες αντικαθιστούσαν τις ρυθμίσεις, ενώ είδαμε και το αμίμητο (που στην Αθήνα είναι συχνό) να βάζουν μηχανές και μηχανάκια για να «κρατούν θέση» στα αυτοκίνητα, άγνωστον δε αν υπήρχε και ….αντίτιμο! Άλλοι πάλι οριοθετούσαν με μπογιά το δρόμο ή το πεζοδρόμιο για να εξασφαλίζουν θέση και άλλοι έβαζαν ζάντες με …τσιμέντο για να κλείνουν θέσεις και να πουλάνε την πραμάτεια τους (Ποταμός). Εννοείται ότι δεν τους εμπόδισε κανείς και ποτέ. Τρελοκομείο. Ευτυχώς (ή δυστυχώς  για τους επαγγελματίες) αυτό γίνεται για 1-2 μήνες, πάντως δεν παύει να είναι τρελοκομείο και χωρίς κανείς να τολμά να βάλει και σ’ αυτό κανόνες, ενώ, παρά το ό,τι «βολεύει» μερικούς οι περισσότεροι δυσανασχετούν με αυτή τη μορφή ασυδοσίας..

Πάνω στο θέμα της κίνησης των αυτοκινήτων. Ειδικά τη νύχτα δύσκολα κυκλοφορούσε κανείς στους δρόμους χωρίς να τον τυφλώνουν φώτα ή να διακινδυνεύει από άσχετους οδηγούς, που κινούνταν στη μέση του δρόμου αφήνοντας τους άλλους να …ισορροπούν στα χαντάκια. Πολλές φορές επίσης, διερωτήθηκαν πολλοί αν όλοι αυτοί που κυκλοφορούσαν με πανάρχαια σαράβαλα ή χωρίς να ακολουθούν κανέναν κανόνα, είχαν άδεια οδήγησης. Για ασφάλεια, αν ρωτήσουμε μάλλον θα γελάσουν ακόμα και οι πέτρες! Μήπως όμως τους έκανε και κανείς έλεγχο ακόμη και γι΄ αυτό το αυτονόητο; Επίσης πλήρης ήταν η ασυδοσία στον τομέα της ταχύτητας, του θορύβου και πολλών άλλων. Αστυνομία πουθενά και σε δρόμους με όριο τα 30χλμ έβλεπες να τρέχουν με 80-90 μέσα σε οικισμούς, με θύματα κυρίως τις γάτες, ενώ σε χωριά με τα καταστήματα γεμάτα από κόσμο σού έσπαζαν τ΄ αυτιά οι θόρυβοι των εξατμίσεων. Να υποθέσουμε ότι η τοπική Αστυνομία δεν έχει συσκευές μέτρησης ταχύτητας, ντεσιμπελόμετρα και άλλα; Αλλά και πού να βρεις Αστυνομία! Και στον τομέα της οδικής ασφάλειας πάντως δεν έλειψαν τα ατυχήματα. Και καλά όσα αφορούσαν υλικές ζημιές. Στις 22 Αυγούστου είχαμε και ένα θανατηφόρο τροχαίο λίγο έξω από τα Πιτσινιάνικα, προς Μαραθέα. Ένα μηχανάκι με οδηγό ένα νεαρό 22 ετών Πολωνικής καταγωγής ξέφυγε από την πορεία του, έπεσε σε τοίχο με αποτέλεσμα το σοβαρό τραυματισμό των δύο επιβαινόντων εκ των οποίων ο οδηγός μία μέρα αργότερα έχασε τη μάχη με τη ζωή. Αξιοσημείωτη λεπτομέρεια ότι, την ίδια μέρα, πριν από 15 περίπου χρόνια, ο πατέρας του, οδηγώντας φορτηγό έπεσε σε γκρεμό στα Κύθηρα με αποτέλεσμα να σκοτωθεί, αλλά  ο γιος του, που επέβαινε στο αυτοκίνητο δεν έπαθε τίποτα για να χάσει τη ζωή του φέτος κατά παρόμοιο τρόπο.

Όσον αφορά τα σκουπίδια τώρα. Τον Αύγουστο έγινε πάλι το γνωστό, καθώς οι κάδοι γέμιζαν πριν προλάβουν τα απορριμματοφόρα  να τους αδειάσουν. Μετά τα άφηναν έξω να τα …πάρει ο αέρας. Φυσικά τα απορριμματοφόρα δεν επαρκούν και, με το πρόγραμμα της Περιφέρειας Αττικής, ο Δήμος παρέλαβε δύο ολοκαίνουργια, αλλά αυτά θα πάρουν πινακίδες αυτό το μήνα. Ως τότε έμειναν με τα δύο …αρχαία. Το ένα που δάνεισε ο Δήμος Καλλιθέας και ένα που είναι για το …Μουσείο, αφού λειτουργεί από το 1993!! Πάλι καλά. Εκεί που δεν υπήρχε …σωτηρία είναι με τους δίδυμους καδίσκους που τοποθέτησε πριν ένα-δύο χρόνια ο Δήμος κατά παράκλησιν τοπικών συλλόγων και επιχειρήσεων, που υποσχέθηκαν να τους αδειάζουν με δική τους φροντίδα. Δεν ξέρουμε με πόσους και ποίους ο Δήμος συμφώνησε αυτή την εργασία, όμως θα έπρεπε να γνωρίζει ότι όλοι είναι «καλοί» στις …υποσχέσεις, λίγοι όμως στην πράξη. Και παρά το γεγονός ότι είχε ξεκαθαρίσει εξ αρχής ότι δεν έχει προσωπικό για αποκομιδή των σκουπιδιών των καδίσκων, τους έβαλε και τώρα βρέθηκε να εξηγεί στο …facebook τις συμφωνίες. Άδικος κόπος. Αν είχε εξασφαλιστεί προσωπικό για τους καδίσκους αυτούς, καλά. Αν όχι –όπως και έγινε- οι καδίσκοι έμεναν γεμάτοι σκουπίδια για μέρες και ο κόσμος που τα έβλεπε δεν καταλάβαινε από …συμφωνίες κυρίων! Αφήστε που κι εδώ βρέθηκαν οι έξυπνοι που κρεμούσαν στους καδίσκους σακούλες με σκουπίδια γιατί βαριόντουσαν να τα πάνε λίγο παρακάτω στους κάδους. Εδώ είναι Βαλκάνια! Δεν το ήξερε κανείς;   Ο πολιτισμός, εκτός των άλλων, θέλει και Παιδεία. Σε όλους!

Αφήσαμε τελευταίο το θέμα του εντόπιου …. «Ρουβίκωνα», ο οποίος είχε εμφανιστεί και πέρσι και γράψαμε σχετικά, όταν είχαμε δολιοφθορές στη Χώρα στο δημοτικό φωτισμό, αλλά και σε ιδιωτικά αυτοκίνητα. Εννοείται ότι δεν έγινε τίποτε, είναι αμφίβολο δεν αν ερεύνησε κανείς. Φέτος το κακό επανήλθε, έγιναν αρκετές δολιοφθορές σε Ι.Χ. και σπίτια στη Χώρα, όπως πέρσι, αλλά πάλι όλα έμειναν στις κουβέντες, κανείς δεν προχώρησε παραπέρα περιμένοντας κάποιον άλλον να βγάλει το φίδι από την τρύπα ως συνήθως και με αποτέλεσμα να επωάζεται το ….αυγό που σίγουρα θα φέρει πολλά άλλα «φίδια». Και το κακό είναι ότι όλοι λένε μεταξύ τους ότι «ξέρουν ποίοι είναι στον εντόπιο Ρουβίκωνα». Αν δεν μιλάνε καλά να πάθουν κι αυτοί και όλοι μας. Όταν έρθουν τα πιο σοβαρά να δούμε τι θα λένε. Στον Ποταμό από την άλλη τα έβαλαν με τα τζάμια στο παλιό Νοσοκομείο και κάθε βράδυ σημάδευαν και τα έσπαγαν. Στην Αγία Πελαγία κάποια καλόπαιδα βάλθηκαν να μιμηθούν τους περσινούς δολιοφθορείς στην πλατεία της Χώρας και έσπασαν τα φωτιστικά σήματα του περιβόλου του ναού.

«Πρόοδο» σε όλα σύμφωνα με την ειδησεογραφία!

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ “ΚΥΘΗΡΑΪΚΑ” ΣΤΟ ΤΕΥΧΟΣ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2019