Δέκα τρομακτικές θεωρίες για το μέλλον της τεχνολογίας

Το Neurohacking είναι η διαδικασία διασύνδεσης και βελτίωσης του ανθρώπινου μυαλού.

Προς το παρόν, κυμαίνεται από απλές κατ’ οίκον προσπάθειες για γνωστική βελτίωση, όπως νοοτροπικά συμπληρώματα, μέχρι μεγάλης κλίμακας μελέτες διεπαφής εγκεφάλου-μηχανής.

Πολλά εργαστήρια σε όλο τον κόσμο έχουν ήδη σχεδιάσει μηχανές που ελέγχονται αποκλειστικά από την ανθρώπινη σκέψη, και έτσι τίθεται ένα ερώτημα: μπορούν επίσης να σχεδιάσουν μηχανές που να λειτουργούν αντίστροφα και να ελέγχουν την ανθρώπινη σκέψη;

Η εκπληκτική απάντηση είναι: σχεδόν σίγουρα ναι. Μερικά εργαστήρια έχουν αποκωδικοποιήσει την ηλεκτρική δραστηριότητα του εγκεφάλου αρκετά ώστε να επιτρέπουν σε κατά τα άλλα μη επικοινωνιακά άτομα να «μιλούν» μέσω μηχανών.

Καθώς η κατανόησή μας για τη γενετική βάση για τις ανθρώπινες ικανότητες και αναπηρίες βελτιώνεται, οι επιστήμονες και οι νομοθέτες αναγκάζονται να θέσουν το ερώτημα: είναι σκόπιμο να επεξεργαστούμε τα γονίδια των ανθρώπων πριν γεννηθούν;

Αυτή είναι η κεντρική ιδέα των “σχεδιασμένων ανθρώπων” και οι επιπτώσεις είναι τόσο πολλές όσο και τρομακτικές. Από τη μία πλευρά, αυτό θα μπορούσε να σημαίνει το τέλος πολλών ασθενειών, όπως η κυστική ίνωση, το Huntington, οι καρδιακές παθήσεις και πολλοί καρκίνοι. Όμως οι ανησυχητικές συνέπειες παραμένουν.

Ποιος θα έχει πρόσβαση σε αυτή την τεχνολογία; Ποιος όχι; Θα πρέπει να πάμε ένα βήμα παραπέρα από την πρόληψη και να αλλάξουμε τα γονίδια ώστε να γίνουμε πιο έξυπνοι, πιο γρήγοροι και πιο δυνατοί; Είναι κάτι από αυτά ηθικό εξαρχής;

Ο νόμος του Moore είναι μια πρόβλεψη που αναφέρει ότι οι υπολογιστές θα γίνονται ταχύτεροι και πιο αποτελεσματικοί ακόμα και όταν γίνονται μικρότεροι.

Πολλοί μελλοντολόγοι προβλέπουν ότι αυτή η τάση θα συνεχιστεί έως ότου δημιουργήσουμε αυτό που είναι γνωστό ως νοημοσύνη μηδενικού μεγέθους, έναν υπολογιστή πιο ισχυρό από οποιονδήποτε άλλο κατασκευασμένο και όμως με σχεδόν (ή και κυριολεκτικά) μηδενική μάζα.

Ένας φυσικός φόβος που προκύπτει από αυτό το σενάριο είναι η μάχη με στρατούς υπερυπολογιστών.

Έξυπνη σκόνη. Ένας όρος που επινοήθηκε για πρώτη φορά από τον φυσικό Kris Pister το 1990.

Η έξυπνη σκόνη αναφέρεται σε σύννεφα νανορομπότ που θα μπορούσαν να παράγουν άπειρη ποσότητα δεδομένων με εξίσου απαράμιλλη ποσότητα μυστικότητας. Ουσιαστικά, ο ίδιος ο αέρας γύρω μας θα μπορούσε να γίνει σμήνη από νανο-ρομπότ που μεταδίδουν κάθε μας ενέργεια και σκέψη σε όποιον υπηρετούν. Υπολογιστές σε μέγεθος εντόμου θα μπορούσαν να συρρέουν γύρω μας ακόμα και τώρα, τραβώντας ελάχιστη έως καθόλου προσοχή, και καταγράφοντας κάθε μας κίνηση.

Οι προβλέψεις για το μέλλον της τεχνολογίας τείνουν να επικεντρώνονται σε σενάρια για το τέλος του κόσμου, όμως τι θα μπορούσε να συμβεί με την ψυχαγωγία;

Τα αθλήματα, για παράδειγμα, έχουν αποτελέσει θέμα συζήτησης για τους μελλοντολόγους, με τους περισσότερους να πιστεύουν ότι θα είναι πολύ διαφορετικά στο εγγύς μέλλον.

Υπάρχουν ήδη ρομπότ που μπορούν να βάλουν καλάθι σε έναν αγώνα μπάσκετ, να χτυπήσουν γκολ και να τρέξουν γύρους. Αν και μπορεί να καταλήξουν να αντικαταστήσουν ανθρώπους αθλητές, υπάρχει μια ακόμη πιο περίεργη πρόβλεψη. Ο εφευρέτης και μελλοντολόγος Dean Kamen σημειώνει ότι οι πρώτοι Ολυμπιακοί αγώνες δημιουργήθηκαν γύρω από δεξιότητες χρήσιμες για εκείνη τη χρονική περίοδο, όπως η αρματοδρομία και η πάλη. Οι μελλοντικοί Ολυμπιακοί Αγώνες θα μπορούσαν να διεξάγουν αγώνες σχετικούς με τις ανάγκες της χρονικής τους περίοδου, όπως κωδικοποίηση και καλωδίωση.

Διαδεδομένη από ταινίες όπως το The Matrix, η ιδέα μιας προσομοιωμένης πραγματικότητας είναι μια από τις πιο κοινές προβλέψεις για το μέλλον της ανθρωπότητας.

Στο The Matrix, οι άνθρωποι καλλιεργούνται και διατηρούνται υπάκουοι στην προσομοιωμένη πραγματικότητα. Στον πραγματικό κόσμο, ωστόσο, η ανθρωπότητα θα μπορούσε ηθελημένα να υποχωρήσει σε έναν προσομοιωμένο κόσμο απλώς για να ξεφύγει από τη διαρκώς επιδεινούμενη «πραγματική» Γη. Ακόμη και χωρίς τις τρομακτικές μηχανές αράχνης να μας αναγκάζουν στην ψευδαίσθηση, η ιδέα μιας πλήρους υποχώρησης από την πραγματικότητα είναι τρομακτική.

Η ιδέα της αντιγραφής της ανθρώπινης συνείδησης σε ένα ψηφιακό άβαταρ εγείρει μια άλλη ακραία πρόβλεψη: ο καθένας θα μπορούσε να αποθηκευτεί για πάντα, και έτσι ο θάνατος δεν θα σήμαινε τίποτα. Οι λεγόμενες «νεκρές» συνειδήσεις θα μπορούσαν να αποθηκευτούν σε πορτρέτα βίντεο, όπως τα μαγικά διαδραστικά πορτρέτα του σύμπαντος του Χάρι Πότερ.

Θα μπορούσαν επίσης να αποθηκευτούν σε ρομπότ που μοιάζουν ρεαλιστικά, και αν τα ρομπότ γίνουν αρκετά ζωντανά, ο θάνατος δεν θα σήμαινε ουσιαστικά τίποτα, απλά μια γρήγορη αλλαγή από το ένα σώμα στο άλλο.

Τελικά, τα ρομπότ που περιέχουν “μεταφορτωμένες” συνειδήσεις θα μπορούσαν να αντικαταστήσουν τις βιολογικές συνειδήσεις και, εάν το σώμα τους ήταν αρκετά ανθεκτικό, να τερματίσουν λειτουργικά τον κύκλο γέννησης και θανάτου.

Αυτή η πρόβλεψη είναι στην πραγματικότητα δύο διαφορετικές προβλέψεις, που και οι δύο είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα πραγματοποιηθούν.

Πρώτον, ο μπλε ουρανός της ατμόσφαιράς μας θα αρχίσει να εξαφανίζεται λόγω περισσότερων drones.

Δεύτερον, το σκοτάδι του διαστήματος τη νύχτα θα αρχίσει να λάμπει όλο και περισσότερο καθώς ο πλανήτης μας αρχίζει να περιφέρεται από ολοένα και περισσότερους -και μεγαλύτερους – δορυφόρους.

Καθώς τα drones αρχίζουν να κυριαρχούν σε βιομηχανίες, και καθώς οι δορυφόροι αρχίζουν να δημιουργούν ανταγωνιστικά δίκτυα επικοινωνίας και άμυνας, οι ουρανοί μας όπως τους ξέρουμε θα εξαφανιστούν. Αν και στην αρχή, αυτό σημαίνει την εμφάνιση μόνο μιας κηλίδας στον κατά τα άλλα καθαρό ουρανό, τελικά θα μπορούσε να καλυφθεί το μεγαλύτερο μέρος του.

Επί του παρόντος, βιώνουμε την εξαφάνιση εκατομμυρίων ειδών στη Γη με εκατοντάδες έως χιλιάδες φορές ταχύτερο από το φυσικό ρυθμό, και είναι απολύτως πιθανό το εγγύς μέλλον να είναι εντελώς απαλλαγμένο από άγρια ​​ζώα και φυτά.

Αυτό αφήνει έναν κόσμο με ελάχιστη έως καθόλου μη μικροβιακή ζωή, κάτι που μπορεί να θυμίζει τον κόσμο που απεικονίζεται στο Blade Runner, στον οποίο τα ζώα (όπως τα αντίγραφα) είναι βιολογικές οντότητες που έχουν σχεδιαστεί από την αρχή και για συγκεκριμένους λόγους. Μετά την εξαφάνιση του αρχικού είδους, τα “σχεδιασμένα” ζώα μπορεί να είναι ο νέος κανόνας.