«Βολές» από το κανόνι των Αντικυθήρων!

την Νοέ 21, 2020

Τον Αύγουστο που πέρασε είχαμε την «έκρηξη» σε ένα θέμα, το οποίο σε άλλες εποχές ίσως να ήταν ένα απλό μονόστηλο. Ένας εφοπλιστής με πλούσια δράση στον τομέα του ευεργετισμού (επισκευές φάρων, ενίσχυση Πολεμικού ναυτικού, μεγάλη συμμετοχή στις έρευνες του ναυαγίου των Αντικυθήρων κ.α.) βρέθηκε στο μάτι του κυκλώνα, καθώς αποφάσισε να ανασύρει από το βυθό δύο αντικείμενα, τα οποία με βεβαιότητα υπάγονταν στον αρχαιολογικό νόμο, χωρίς προηγουμένως να ζητήσει την άδεια των αρχών. Το τι έγινε και ποία η εξέλιξη του θέματος θα διαβάσετε στη συνέχεια. (Το ρεπορτάζ που ακολουθεί βασίστηκε, εκτός από τις ανακοινώσεις που εκδόθηκαν, σε αντίστοιχα δημοσιεύματα της Εφημερίδας των Συντακτών, ΕΦΣΥΝ, η οποία ασχολήθηκε εκτενώς με την υπόθεση).

Στις 12 Αυγούστου το σκάφος ΓΛΑΡΟΣ του εφοπλιστή κ. Π. Λασκαρίδη, γιατί περί αυτού πρόκειται, επεχείρησε να ανασύρει ένα παλαιό κανόνι (17^ος ή 18^ος αι) το οποίο βρισκόταν σε βάθος 4μ περίπου στη θέση του αλιευτικού καταφυγίου στο λιμάνι των Αντικυθήρων. Προηγουμένως ανέσυρε και μία αρχαία λίθινη άγκυρα από σημείο στα Ν. του νησιού. Το πρώτο αντικείμενο ήταν γνωστό από πολλά χρόνια στους ψαράδες, στους δύτες και πολλούς Αντικυθήριους, πολλοί δε είχαν ζητήσει να ανελκυσθεί. Μάλιστα πριν από 20-25 χρόνια περίπου, δύο φίλοι των «Κ» ( ο ένας ήταν ο κ. Β. Δαπόντες) μας είχαν ζητήσει να γράψουμε κάτι μήπως και συγκινηθεί κανείς αρμόδιος. Τελικά και τα δύο αντικείμενα ανελκύστηκαν, το πρώτο δε υπό τα όμματα πολλών κατοίκων του νησιού που παρακολούθησαν την προσπάθεια. Προηγουμένως ο κ. Λασκαρίδης είχε αποστείλει μήνυμα στον ευρισκόμενο στο νησί Δήμαρχο Κυθήρων κ. Χαρχαλάκη αναφέροντάς του ότι θα επιχειρήσει την ανέλκυση. Για όσους δεν γνωρίζουν πώς ο κ. Λασκαρίδης βρέθηκε στα Αντικύθηρα, θυμίζουμε ότι ήταν από τους κύριους χορηγούς στην πολυετή προσπάθεια διερεύνησης του ναυαγίου των Αντικυθήρων, στην οποία είχε διαθέσει και το συγκεκριμένο σκάφος του. Κάθε χρόνο, λοιπόν, επισκέπτεται το νησί, καθώς έχει δεσμούς με πολλούς από τους κατοίκους και εξακολουθεί να είναι από τους κύριους υποστηρικτές της συνέχισης των ερευνών, οι οποίες έχουν διακοπεί εδώ και 2 χρόνια και πλέον εξ αιτίας της σφοδρής διαφωνίας μεταξύ μελών της ομάδας χορηγών και αρχαιολόγων της Εφορείας Εναλίων Αρχαιοτήτων. (Για το θέμα αυτό έχουμε γράψει αρκετά, με πλέον αναλυτικά στο φ. 338 Ιουλίου-Αυγούστου 2018).

Κατά τη διάρκεια των προσπαθειών ανέλκυσης, ένας εκ των παρευρισκομένων, έκρινε σκόπιμο να ενημερώσει το Λιμεναρχείο Κυθήρων κάτι που έκανε στις 16 Αυγούστου και την επομένη κατατίθεται αναφορά για το θέμα στο Υπ. Πολιτισμού από τον συνταξιούχο αρχαιολόγο κ. Α. Τσαραβόπουλο, ο οποίος είχε δραστηριοποιηθεί επί σειρά ετών στις αρχαιολογικές έρευνες στο νησί (Β. Τζεβελέκου, ΕΦΣΥΝ). Την ίδια μέρα αποστέλλεται επιστολή του κ. Λασκαρίδη στο ΥΠΠΟ, στην οποία αναφέρεται ότι ανέλκυσε τα δύο αντικείμενα, το πρώτο στις 11 Αυγούστου, μετά την ανέλκυση του οποίου αντελήφθη ότι επρόκειτο για αρχαία άγκυρα και την επομένη το παλιό κανόνι με σκοπό να τα παραδώσει στο Υπουργείο και ειδοποίησε παράλληλα και το Λιμενικό στον Πειραιά για τη μεταφορά τους. Εδώ, πρέπει να αναφέρουμε ότι, σύμφωνα με τα δημοσιεύματα του τύπου, η εφορεία Εναλίων απέστειλε επιστολή στον κ. Λασκαρίδη στις 18 Αυγούστου, το περιεχόμενο της οποίας δεν είναι γνωστό, από άλλα όμως στοιχεία προκύπτει ότι του επισημαίνει το παράνομο των πράξεών του. Στην επιστολή αυτή απαντά ο κ. Λασκαρίδης με πολυσέλιδη αναφορά του, η οποία αποστέλλεται 3 μέρες αργότερα και στην οποία, σύμφωνα με πληροφορίες, οι οποίες μένει να επιβεβαιωθούν, αφού ούτε η επιστολή αυτή έχει δοθεί στη δημοσιότητα, επιτίθεται με σφοδρότητα στην Εφορεία Εναλίων, προφανώς εξ αιτίας όσων του είχαν καταμαρτυρήσει στην προαναφερθείσα επιστολή και αναφέρει, ανάμεσα σε άλλα, ότι η Εφορεία δεν γνώριζε για τα δύο αντικείμενα, ούτε είχε ενδιαφερθεί να τα προστατεύσει, κάτι που έκανε εκείνος με σκοπό να τα παραδώσει στην υπηρεσία, όπως και έκανε. Προφανώς, συμπεραίνουμε ότι η υπηρεσία είχε προηγουμένως επισημάνει ότι ο κ. Λασκαρίδης δεν ζήτησε άδεια για την ανέλκυση, όπως αναφέρει ο νόμος, η δε ενημέρωσή του έγινε εκ των υστέρων. Τα περισσότερα από αυτά προκύπτουν από το ρεπορτάζ στον τύπο, όπου αναφέρονται λεπτομέρειες, είναι δεν πιθανόν να έχουν γνώση του περιεχομένου των δύο επιστολών. Γεγονός είναι ότι το πρώτο δημοσίευμα (ΕΦΣΥΝ, 25 Αυγούστου) προκάλεσε σωρεία αντιδράσεων, με αποτέλεσμα να εκδοθεί ανακοίνωση από την Ένωση Ελλήνων Αρχαιολόγων, στην οποία επισημαίνεται το παράνομο των πράξεων του κ. Λασκαρίδη και να ακολουθήσουν δηλώσεις και ερωτήσεις στην υπουργό Πολιτισμού κυρία Μενδώνη. Από αυτές επισημαίνουμε την ενδιαφέρουσα και άριστα δομημένη τοποθέτηση του βουλευτή Πειραιά κ. Θ. Δρίτσα, ο οποίος, αφού επισημαίνει ότι, «…Αποσαφηνίζω ευθύς εξαρχής, ότι τιμώ τον κύριο Πάνο Λασκαρίδη, ανεξάρτητα από τις διαφορετικές από τις δικές του απόψεις που έχω σε πολλά και σημαντικά, κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα. Τον τιμώ, γιατί γνωρίζω και προσωπικά τη δημιουργική συμβολή του, στο χώρο του Πολιτισμού. Όπως επίσης, γνωρίζω τη διαρκή ενασχόλησή του για την ενίσχυση των ερευνών προς διάσωση και ανάδειξη των εναλίων αρχαιοτήτων, ιδιαίτερα στη θαλάσσια περιοχή των Αντικυθήρων. Γνωρίζω τέλος, τη διαρκή προσφορά του προς το Πολεμικό Ναυτικό και προς το Λιμενικό Σώμα.
Θέλω επίσης να είμαι έντιμος, κυρίως απέναντι στον εαυτό μου. Γι’ αυτό επιθυμώ να δηλώσω με ευθύτητα ότι, δεν μπορώ να πιστέψω ότι η καταγγελλόμενη εμπλοκή του κυρίου Πάνου Λασκαρίδη στην παράνομη και σε κάθε περίπτωση προφανώς αυθαίρετη πρωτοβουλία ανέλκυσης δύο αντικειμένων που προστατεύονται από τον αρχαιολογικό νόμο, από το βυθό των Αντικυθήρων, μπορεί να αποδώσει σε εκείνον, πρόθεση οικειοποίησης των αρχαιολογικών ευρημάτων. Η πολύχρονη δημόσια δραστηριότητά του, δεν μπορεί κατά τη γνώμη μου, να παραπέμπει σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο», συνεχίζει, «…..Πιστεύω όμως, ότι κανείς δεν μπορεί να παραβαίνει τις πρόνοιες του νόμου και εν προκειμένω της νομοθεσίας για την προστασία των αρχαιοτήτων, όποιος και αν είναι αυτός και όποια κι αν είναι τα κίνητρά του. Αυτήν τη δέσμευση, επίσης, δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να την καλύψει η προηγηθείσα ενημέρωση, τού -ούτως ή άλλως- αναρμόδιου, Δημάρχου Κυθήρων –Αντικυθήρων».

Σημειώνεται εν προκειμένω ότι ο κ. Δρίτσας, ως υπουργός είχε δείξει ενδιαφέρον για τις έρευνες, ενώ είχε συνεργασθεί στενά με το Δήμαρχο Κυθήρων για πολλά σημαντικά θέματα, που απασχολούσαν το νησί με ανάλογες παρεμβάσεις. Η «εμπλοκή» του Δημάρχου Κυθήρων στην όλη υπόθεση, σύμφωνα με όσα δηλώνει ο ίδιος και ο κ. Λασκαρίδης, ήταν ένα μήνυμα του δεύτερου με το οποία ενημερωνόταν για τις προθέσεις του. Αυτό τελικά θεωρήθηκε και ως ευκαιρία για επιθέσεις εναντίον του μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και η αμοιβαία ανταλλαγή βολών με πολλούς εξ όσων είχαν εμπλακεί στην κριτική της υπόθεσης. Μάλιστα, θα πρέπει να επισημανθεί, ότι, ναι μεν δεν αναφέρεται σε καμία ανακοίνωση, ούτε καν σε αυτή του Συλλόγου Αρχαιολόγων, ότι επρόκειτο για «αρχαιοκαπηλία», η λέξη όμως αυτή φαίνεται να έφθασε ακόμη και σε γραπτή ενημέρωση προς κάποια εκ των παραπάνω δικτύων, κάτι που έκανε το Δήμαρχο να απειλήσει με δικαστικές ενέργειες, ενώ το ίδιο φέρεται να έχει κάνει και ο κ. Λασκαρίδης στη μοναδική γραπτή αναφορά του προς την Εφορεία Εναλίων.

Τελικά η υπόθεση αυτή έφθασε στον Εισαγγελέα, καθώς η Εφορεία Εναλίων απέστειλε όλα τα στοιχεία στη Δικαιοσύνη για διερεύνηση και ενδεχόμενο καταλογισμό ευθυνών. Άρα, θα έχουμε και συνέχεια (ΕΦΣΥΝ, 13/9/2020).

Και ολίγη …προϊστορία.

Και τώρα να προσθέσουμε και ένα συμπλήρωμα προσπαθώντας να απαντήσουμε στο ερώτημα, πώς ξαφνικά ξέσπασε αυτή η «καταιγίδα»; Χωρίς να μπορεί να είναι κανείς βέβαιος, όταν δεν έχει στα χέρια του όλα τα στοιχεία της υπόθεσης, είμαστε υποχρεωμένοι να ανατρέξουμε στο παρελθόν, από το οποίο μπορεί να έρχονται οι απαντήσεις στα ερωτήματά μας. Φαίνεται ότι όλη αυτή η ιστορία έχει τις απαρχές της στις διαμάχες που ξέσπασαν το 2017 και 2018 ανάμεσα στην ομάδα που είχε αναλάβει το έργο των ερευνών στο περίφημο ναυάγιο των Αντικυθήρων. Τότε (2012;) είχε συσταθεί η ΜΚΟ «Αργώ» με διαχειριστή τον Αμερικανό κ. Μπέρτραντ Φόλευ, ο οποίος ήρθε 5 χρόνια μετά σε ρήξη με άλλα μέλη της ομάδας, ενώ είχαν ακουστεί και φήμες σχετικές με κακοδιαχείριση, οι οποίες δεν έχει γίνει γνωστό αν προχώρησαν και σε έρευνα. Εκείνο που είναι βέβαιο είναι ότι ο κ. Φόλευ ετέθη εκτός της ομάδας, μαζί και με άλλα πρόσωπα, τα οποία είχαν πάρει τότε το μέρος του, ενώ το ΥΠΠΟ είχε προχωρήσει τότε σε αντικατάσταση της διευθύντριας της Εφορείας Εναλίων κυρίας Α. Σίμωση με την κυρία Π. Καλαμαρά, η οποία παραμένει μέχρι σήμερα. Τότε, στην πλευρά που είχαν ζητήσει την αποπομπή του κ. Φόλευ και όσων είχαν συνταχθεί μαζί του, είχαν βρεθεί ο κ. Λασκαρίδης και ο Δήμαρχος Κυθήρων κ. Χαρχαλάκης, ενώ η κυρία Σίμωση φέρεται να έχασε τη θέση της εξ αιτίας της θέσης που είχε λάβει στη διαμάχη αυτήν. Υπάρχουν πληροφορίες ότι το θέμα αυτό αναφέρεται λεπτομερώς στην επίμαχη επιστολή του κ. Λασκαρίδη, όπως και οι ενέργειές του και τα προσωπικά του έξοδα για να επιστραφούν τα αρχεία των ερευνών στην Εφορεία Εναλίων. Επομένως, δεν αποκλείεται καθόλου και η σημερινή σφοδρή επίθεση με τις σκληρές εκφράσεις εκατέρωθεν να έλκει την καταγωγή της στη θέση που είχαν λάβει το 2018 οι δύο πλευρές σχετικά με την ΜΚΟ «Αργώ» και όσα ακολούθησαν έκτοτε και στην ουσία δεν έχουν ερευνηθεί ακόμη, ενώ ήταν και η αιτία της διακοπής των ερευνών. Η διακοπή αυτή ελπίζεται ότι δεν θα είναι μόνιμη, καθώς δεν έγινε δεκτό αίτημα που φέρεται να είχε διατυπωθεί από την Εφορεία τότε για οριστική διακοπή. Και αυτό λέγεται ότι είχε γίνει έπειτα από παρέμβαση του τότε Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Πρ. Παυλόπουλου υπό την αιγίδα του οποίου είχαν τεθεί οι έρευνες.(Σχετικά μπορείτε να διαβάσετε εις τα φύλλα μας του 2018).

Έξω από τα δόντια

Αρχαιολάτρες, «αρχαιοκάπηλοι», αρχαιολόγοι και οι …ουρές τους.

ΤΟ ΘΕΜΑ της παράτυπης ανέλκυσης από το βυθό του αλιευτικού καταφυγίου στο λιμάνι των Αντικυθήρων και της Απολυτάρας δύο αντικειμένων, τα οποία υπόκεινται στον αρχαιολογικό νόμο, απασχόλησε για αρκετές μέρες το νησί στο β’ 15ήμερο Αυγούστου. Τις σχετικές πληροφορίες θα διαβάσετε στο ρεπορτάζ αυτού του φύλλου. Εδώ θα αναφέρουμε τη δική μας άποψη πάνω στο θέμα προσπαθώντας να βάλουμε μερικά πράγματα στη θέση τους, όπως τα έχουμε αντιληφθεί εδώ.

Κατ’ αρχήν να κάνουμε μία κατηγορηματική τοποθέτηση. Οποιαδήποτε απόκλιση από τις προβλέψεις των Νόμων θεωρείται παρανομία, σύμφωνα με το σύστημα δικαίου που έχουμε, επομένως και η ανέλκυση αρχαιοτήτων, ανεξάρτητα πώς και με ποίες συνθήκες έγινε δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί διαφορετικά από μία πράξη μη νόμιμη. Τελεία και παύλα.

Από εδώ όμως ξεκινούν πολλές παραφυάδες της υπόθεσης, το δε παράνομο της πράξεως δεν αλλάζει ανεξαρτήτως ποίος ήταν αυτός που προέβη σε αυτή την πράξη και ανεξάρτητα αν είναι εφοπλιστής ή οιοσδήποτε άλλος. Οι παραφυάδες είναι αλλού. Ουδείς –ακόμη και οι πλέον ακραίοι επικριτές του κ. Λασκαρίδη, γιατί περί αυτού πρόκειται- πίστεψε ποτέ ότι ο ίδιος ανέσυρε το κανόνι και τη λίθινη άγκυρα για να τα ιδιοποιηθεί! (Την άποψη αυτή δέχεται και ο τοπικός βουλευτής κ Δρίτσας, μέρος των απόψεων του οποίου παραθέτουμε στο ρεπορτάζ). Εδώ, σύμφωνα και με άρθρα αρχαιολόγων, έχουμε μία παρατυπία, καθώς η ανέλκυση χωρίς άδεια και η εν συνεχεία παράδοση εξομοιώνεται με αυτήν που τυχαία βρίσκει κάποιος ένα αρχαίο αντικείμενο σε μία κατάδυση ή σε γεωργικές εργασίες και παραδίδει αυτά που βρήκε στις αρχές εν συνεχεία. Σίγουρα δεν είναι το ίδιο, αλλά κάτι παρόμοιο. Απλά, εδώ έδρασαν άλλα αντανακλαστικά. «Ο Λ. είναι εφοπλιστής, άρα κακός». Και ευκαιρίας δοθείσης μία ομάδα ξεσήκωσε το σύμπαν, που λέει ο λόγος, για την παρανομία, τη «συμμετοχή» του Δημάρχου Κυθήρων, την οποία είδαν ως μεγάλη ευκαιρία άσκησης αντιπολίτευσης και επετέθησαν με σφοδρότητα εις αμφοτέρους. Οι «επιτιθέμενοι» μπορούν να καταγραφούν σε τρεις κατηγορίες. Όσοι υποστηρίζουν πάντα ότι όλα πρέπει να γίνονται με το γράμμα του Νόμου. Όσοι βρήκαν την ευκαιρία να τα βάλουν με όλους όσους έχουν συνήθως στο στόχο. Και, τέλος όσοι ξημεροβραδιάζονται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και νομίζουν ότι έχουν κάποιο ρόλο μέσα σε κάθε αναταραχή και νταβαντούρι. Για τους πρώτους δεν έχουμε κανένα σχόλιο. Αυτά που λένε τα πιστεύουν και τα εννοούν και καλά κάνουν. Μακάρι να ήταν όλοι έτσι. Οι δεύτεροι ανήκουν σε αυτούς που ελάχιστα προσφέρουν στις κοινωνίες και οι τρίτοι απλά έχουν προκύψει ως μαϊντανοί του διαδικτύου. Αν δούμε όμως την ουσία της υπόθεσης. Ήταν αρχαιοκαπηλία εντός ή εκτός εισαγωγικών αυτό που έγινε; Κατά τη γνώμη μας όχι. Ένας άνθρωπος που έχει προσφέρει τα μέγιστα, τόσο στην ίδια την υπόθεση της ανέλκυσης των ναυαγίων του μηχανισμού, όσο και σε πλείστα έργα ενίσχυσης του στόλου, έχει ιδρύσει Μουσείο, βιβλιοθήκες και έχει διασώσει με δικά του έξοδα πολλούς φάρους ανά την Ελλάδα, για να αναφέρουμε μόνο μερικά, δικαιούται μίας άλλης αντιμετώπισης με το δεδομένο που προαναφέραμε. Όταν κάνεις κάτι για το οποίο πολλοί παρακαλούσαν να γίνει εδώ και χρόνια, εμπρός στα μάτια δεκάδων ανθρώπων, σίγουρα δεν ανήκεις στην κατηγορία των εντός ή εκτός εισαγωγικών αρχαιοκαπήλων, όπως υπόγεια εννοούσαν όσοι με τόσο μένος επιτέθηκαν στον κ. Λ. για την εντός ή εκτός εισαγωγικών παρανομία του. Και αυτό γιατί ίσως να θεωρούσαν ότι επιτιθέμενοι σε έναν εφοπλιστή πολεμούν το κατεστημένο, την κυβέρνηση, το Δήμαρχο και όποιον άλλον θεωρούσαν στόχο. Ήταν όμως όλοι ειλικρινείς στις επιθέσεις τους, ειδικά όσοι δεν ανήκαν στην πρώτη κατηγορία που αναφέραμε στην αρχή;

Πρώτον, η μακροσκελής ανακοίνωση της Ένωσης των αρχαιολόγων, όσο και αν ήταν στο τυπικό της μέρος σωστή, είχε δύο ενδιαφέροντα χαρακτηριστικά. Το μένος εναντίον του στόχου, που δικαιολογείται μόνο εξ αιτίας των γνωστών πολιτικών πεποιθήσεων της πλειοψηφίας του σωματείου, που βρίσκονται αριστερότερα και της αξιωματικής αντιπολίτευσης και πλησίον εξωκοινοβουλευτικού κόμματος. Το άλλο δεν έχει σχέση με την παρούσα ηγεσία του συλλόγου, αλλά με τη διαχρονική υποκρισία στις ευαισθησίες που δείχνει. Γιατί, όταν πριν 15 χρόνια έφθαναν στα δικαστήρια οι αρχαιολογικές αναζητήσεις κάποιων ρασοφόρων στα Κύθηρα, κανένας σύλλογος αρχαιολόγων, ούτε καν μεμονωμένα μέλη του, έγραψαν μία κουβέντα για όσα είχαν γίνει στο νησί με παράνομες ανασκαφές, οι οποίες ουδέποτε ελέγχθηκαν από τις αρχές. Και όχι μόνον αυτό. Ειδικοί αρχαιολόγοι απεφάνθησαν για τη …μηδαμινή αξία των ευρημάτων και έβγαλαν «λάδι» τους τότε καραμπινάτα παράνομους ανασκαφείς με τη μετατροπή των χαρακτηρισμένων κακουργημάτων σε πλημμελήματα και την συνακόλουθη παραγραφή τους! Και μάλιστα όταν οι ανασκαφείς δήλωναν αρχικά ότι βρήκαν «2-3 κομμάτια άχρηστα μάρμαρα» για να καταλήξουν στο τέλος στην παράδοση 24 αντικειμένων υποκείμενων στον αρχαιολογικό νόμο. Τότε όλοι είχαν πάθει μουγκαμάρα, ακόμη και κάποιοι που σήμερα γέμισαν το διαδίκτυο με «απόψεις». Και μουγκοί ήταν και παρέμειναν και όσοι ήταν τότε στις αρχές του τόπου και κρυφοχαμογελούσαν και συναγελάζονταν με τις μαύρες συμφορές της εποχής. Για τις ανασκαφές δίπλα στα χωριά τους, μούγκα! Και μην πουν τώρα, μερικοί από αυτούς που ξεσπάθωσαν για να προστατέψουν θεσμικά τις …αρχαιότητες ότι τότε δεν ήξεραν ή ότι ήταν μικροί στην ηλικία. Κι αν δεν διάβαζαν τον τοπικό τύπο, όπως κάνουν και σήμερα συστηματικά, δεν είχαν δει στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ και σε πλήθος προοδευτικών και συντηρητικών εντύπων, τα δημοσιεύματα για «παπάδες αρχαιολόγους»; Δύο μέτρα και δύο σταθμά και όχι μόνον από διαφορετικούς ανθρώπους, πάντα!!! Και κάτι ακόμη. Και κλείνουμε με τους ευαίσθητους των δύο τελευταίων κατηγοριών που προαναφέραμε. Πόσοι και ποίοι από τις δύο αυτές κατηγορίες έχουν επισκεφθεί το Μουσείο Κυθήρων; Αυτό που με μεράκι και γνώση έστησαν αρχαιολόγοι χωρίς εισαγωγικά; Ελάχιστοι έως κανένας. Εδώ πολλοί δεν ξέρουν να σου αναφέρουν τα χωριά των Κυθήρων, ποία είναι η ιστορία τους, πού υπάρχουν αρχαιότητες, πιστεύει κανείς ότι τους έπιασε «κόψιμο» για το κανόνι του Λασκαρίδη; Αλλού στόχευαν. Ξεκάθαρα. Και αν κάποιους από αυτούς τους πήγαν σε καμία σχολική εκδρομή στην Παλιόχωρα, στην Παλιόπολη ή σε κανένα άλλο χώρο αρχαιολογικού ενδιαφέροντος, τι απεκόμισαν εκτός από κανένα «πεσμένο εκκλησάκι, σπασμένο μάρμαρο ή κάποια εικόνα που σε κοιτάζει από γκρεμισμένους τοίχους, τη στιγμή που κάνεις καλαμπούρια στους διπλανούς σου και χαζολογάς με τους δασκάλους σου προσφωνώντας τους με το μικρό τους όνομα»;

Καταλήγοντας. Ο θόρυβος που δημιουργήθηκε ήταν πέρα για πέρα υπερβολικός και είχε άλλο στόχο, εκτός από την προστασία των αρχαίων. Και, όσον αφορά τη δήθεν ευαισθησία διαφόρων κονδυλοφόρων του διαδικτύου, έχουμε ακόμη πολλά. Ειδικά όσα αφορούν τις προ δεκαπενταετίας στάσεις τους και τη μουγκαμάρα τους στις τότε πραγματικές επιβουλές για τις οποίες ουδέποτε υπήρξε κάθαρση. Αλλά και την ειρωνεία μερικών στον ευεργετισμό. Μήπως θέλουν να καταργήσουν και αυτόν από τη χώρα μας, γιατί αυτό ενοχλεί έντονα τον κάθε έναν που απεχθάνεται την ιδιωτική πρωτοβουλία ακόμη και όταν προδήλως προσφέρει; Και πότε αλήθεια, αυτοί οι μόνιμοι σχολιαστές των κοινωνικών δικτύων έγραψαν μία καλή κουβέντα για την πολυετή και πολύτιμη προσφορά του κ. Λασκαρίδη στις ενάλιες ανασκαφές των Αντικυθήρων ή οποιαδήποτε άλλη προσφορά του. Αλλά και για οποιονδήποτε Λασκαρίδη δεν βρίσκουν ποτέ τίποτε να πουν. Αντίθετα με κάθε ευκαιρία πέφτουν τόνοι το δηλητήριο. Και αν δεν το πάμε παραπέρα, με ονόματα και συμπεριφορές, είναι γιατί έχουμε σταθερή επιλογή μας τη σύνθεση και τη συνδιαλλαγή για το καλό του τόπου και όχι να ρίχνουμε λάδι στη φωτιά για να γίνουν όλα στάχτη και μπούρμπερη, όπως είναι ο προφανής στόχος πολλών εκ των μαχομένων από τις επάλξεις του διαδικτύου όψιμων αρχαιοφίλων.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ ΚΥΘΗΡΑΪΚΑ ΣΤΟ ΤΕΥΧΟΣ ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2020