Tο 1987 η Εταιρεία Κυθ. Μελετών οργάνωσε εκδήλωση για τον ποιητή Γεώργιο Σουρή με ομιλητή το Μανώλη Καλλίγερο, εκδότη της εφημερίδας «Κυθηραϊκά». Στόχος να αποδειχθεί η Κυθηραϊκή καταγωγή του ποιητή. Ύστερα από την επιτυχημένη εκδήλωση, ο αείμνηστος Δημ. Κόμης, Πρόεδρος της Εταιρείας τότε, μου έγραψε και με παρεκάλεσε, αν μπορούσα να ερευνήσω στο Αρχείο μας για τυχόν ανεύρεση στοιχείων σχετικών με τους προγόνους του ποιητή. Πράγματι με καθυστέρηση πολλών ετών δημοσιεύω τα στοιχεία που συγκέντρωσα και τα συμπεράσματα, στα οποία κατέληξα.
Δυστυχώς η οικογένεια αυτή με την τόσο γνήσια Κυθηραϊκή καταγωγή δεν διατήρησε τους δεσμούς με το νησί, όμως ο ποιητής λέγεται ότι πήρε την ευστροφία του πατέρα του και τη φιλοπαίγμονα διάθεση των Κυθηρίων. Στο «ημερολόγιο του Ρωμηού» με υπερηφάνεια αναφέρει τα δύο νησιά της καταγωγής των γονιών του. «Και ο Σουρής Γεώργιος Κυθήριος και Χιώτης απορριφθείς φιλόλογος και του σταυρού ιππότης».
Advertisement
Στις απογραφές του 18ου αι. του πληθυσμού των Κυθήρων, στην ενορία του Αγίου Δημητρίου στη Γουρία, που ανήκε στο διαμέρισμα Ποταμού, είναι εγκατεστημένη η οικογένεια Σουρή, η οποία απογράφεται με το όνομα Λογοθέτης – Σουρής ή Μαυρίγιαννης – Σουρής ή απλώς Μαυρίγιαννης. Η οικογένεια απλώθηκε με τα άρρενα μέλη της και κατά το 19ο αι. διακρίνεται με τα παρωνύμια Σουρής – Μοσκοβίτης, Σουρής – Κοτσιφός, Σουρής – Μπέτος, Σουρής – Πεντάνουσος, Σουρής – Τσιτσίλιος. Αυτά τα 3 τελευταία είναι μητρωνυμικά, δηλ. προέρχονται από ονόματα γυναικών Μπέτα, Παντάνασσα και Τσιτσίλια αντίστοιχα. Από την οικογένεια Μαυρίγιαννη της Γουρίας προέρχεται ο Παναγιώτης (γεν. 1712) ο οποίος αναφέρεται με το παρωνύμιο Πικιόγιαννης. Γιος του Παναγιώτη είναι ο Γιάννης Μαυρίγιαννης (γεν. 1750) που παντρεύτηκε την Καικιλία (Τσιτσίλια) Σταμ. Βενάρδου, από τον οποίο προέρχεται ο κλάδος Σουρή- Τσιτσίλιου. Ο Γιάννης με την Τσιτσίλια απέκτησαν πολλά παιδιά, μεταξύ αυτών το Χριστόφαλο, το Γιώργη και το Σταμάτη. Αυτά τα 3 αγόρια, γύρω στα 1800 μετακινήθησαν στον Καραβά. Ο Χριστόφαλος έγινε παπάς και στην απογραφή του 1814 είναι εφημέριος στον Αγιο Χαράλαμπο του Καραβά με 4 παιδιά, το Γεώργιο, το Νικόλαο, τον Ιωάννη και οπωσδήποτε το Χαράλαμπο, κατά τη συνήθεια των Καραβιτών να ονομάζει κάθε οικογένεια ένα παιδί Χαράλαμπο, προς τιμήν του Αγίου. Ο παπα Χριστόφαλος πέθανε νέος 43 ετών, το 1819. Ο γιος του Γιώργης παντρεύτηκε τη Μαρία Βενάρδου και απέκτησε 6 παιδιά. Το μεγαλύτερο, ο Χριστόφαλος, γεννημένος το 1822 έφυγε από τα Κύθηρα γύρω στο 1845 και πήγε στη Σύρο για να αναζητήσει καλύτερη τύχη. Η συνέχεια είναι γνωστή. Ο Χριστόφαλος από το Τσιρίγο ασχολήθηκε με το εμπόριο και παντρεύτηκε τη Χιώτισσα Μαρία Παρπαρία. Από το γάμο αυτό γεννήθηκε ο ποιητής. Στο δημοτολόγιο της Ερμούπολης Σύρου αναγράφεται ο ποιητής με έτος γέννησης το 1853. Δυστυχώς μια οικονομική καταστροφή ανάγκασε το Χριστόφαλο τα μετακομίσει στην Αθήνα με την οικογένειά του και έτσι ο ποιητής μεγάλωσε εκεί. Τον διεκδικούν λοιπόν τα Κύθηρα από την πλευρά του πατέρα του, η Χίος από την πλευρά της μητέρας του, η Σύρος όπου γεννήθηκε και η Αθήνα όπου έζησε.
Δυστυχώς η οικογένεια αυτή με την τόσο γνήσια Κυθηραϊκή καταγωγή δεν διατήρησε τους δεσμούς με το νησί, όμως ο ποιητής λέγεται ότι πήρε την ευστροφία του πατέρα του και τη φιλοπαίγμονα διάθεση των Κυθηρίων. Στο «ημερολόγιο του Ρωμηού» με υπερηφάνεια αναφέρει τα δύο νησιά της καταγωγής των γονιών του. «Και ο Σουρής Γεώργιος Κυθήριος και Χιώτης απορριφθείς φιλόλογος και του σταυρού ιππότης».
Σαν ελάχιστο δείγμα τιμής στη μνήμη του μεγάλου ποιητή οφείλομε να ονομάσομε τουλάχιστον ένα δρόμο στα Κύθηρα έστω και με καθυστέρηση 90 ετών!
Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη έκδοση Φ. 212 – Μάρτιος 2007
