Τιμητική εκδήλωση για Π. Φύλλη και Γ. Δρυμωνιάτη

Στις 11 Αυγούστου οργανώθηκε τιμητική εκδήλωση από τον νεοϊδρυθέντα Πολιτιστικό Σύλλογο στα Πιτσινιάνικα για τους λογοτέχνες, Πάνο Φύλλη και Γ. Δρυμωνιάτη.

Ο πρόεδρος του Συλλόγου κ. Κ. Καλλίγερος παρουσίασε την εκδήλωση με τη βοήθεια της Φρόσως Κασιμάτη, την οποία οργάνωσε όσον αφορά την παρουσίαση του έργου των δύο λογοτεχνών,  η Ελένη Χάρου-Κορωναίου.

Στην εκδήλωση έλαβε μέρος η παιδική χορωδία με τη βοήθεια και λίγων χορωδών της χορωδίας ΚΕΥΘΟΣ, τραγούδησαν η Φρόσω Κασιμάτη και η Ειρήνη Μαρσέλου και παρουσίασαν αποσπάσματα του έργου των δύο τιμωμένων και αναμνήσεις από τη ζωή τους οι, Γ. Λουράντος, Μ. Συρίγος, Μαρία Καλλιγέρου, Κ.Νοταρά, Μαν. Κασιμάτης, Κ. Καλλίγερος, Μ. Δαπόντες, Γ.Ι.Κασιμάτης και Α. Λουράντος-Κονταράτος.

Για τον αείμνηστο Π. Φύλλη μίλησε για λίγο ο γιος του Αντ. Τριφύλλης και για το δικό του έργο ο Γ. Δρυμωνιάτης, ενώ μίλησαν ο Δήμαρχος κ. Χαρχαλάκης και ο Μητροπολίτης κκ. Σεραφείμ.

Στην εκδήλωση συμμετείχε μεγάλος αριθμός Κυθηρίων που απόλαυσε ένα μικρό μέρος από το έργο των δύο γνωστών λογοτεχνών.

ΚΑΙ ΜΙΑ ΠΡΟΣΘΗΚΗ-ΥΠΕΝΘΥΜΙΣΗ

Το πρώτο σατιρικό ποίημα του Γ. Δρυμωνιάτη δημοσιεύθηκε τον Απρίλιο του 1990 στην εφημερίδα ΚΥΘΗΡΑΪΚΑ και το παραθέτουμε στη συνέχεια. Επίσης το πρώτο διήγημά του στη σειρά Κουριόζικες Τσιριγώτικες Διηγήσεις, με την Κυθηραϊκή ντοπιολαλιά, δημοσιεύθηκε επίσης στην ίδια εφημερίδα. Και όλα τα διηγήματα της σειράς εκδόθηκαν σε βιβλίο με τον ίδιο τίτλο από την εφημερίδα και ήταν το πρώτο βιβλίο του Δρυμωνιάτη. Μία απλή υπενθύμιση για να μην ξεχνάμε και μία ευχή να βγάλει πολλά βιβλία και να γράψει άπειρα ωραία ποιήματα. Και τώρα το ποίημα.

Υπεράνω ποταμών

Τρύπα ‘δω και τρύπα ‘κει,

τρύπησαν όλη τη γη

για να βρουν νεράκι.

Μα στο κατακαλόκαιρο,

στο δικό μου το χωριό

γίναμε κοράκοι.

 

Είπαν πως εκεί ψηλά

το νεράκι δεν τσουλά,

δεν μπορεί να φτάσει.

Κι έτσι μένει το νερό

και μας στέρνουν τον αφρό

να μας ξεδιψάσει.

 

Ξεφυσά ολημερίς,

σα γουρούνα ευτραφής,

η δική μου βρύση.

Κι ο αέρας που περνά

το ρολόι μου σβουρνά

και μ’ έχει μαδήσει.

 

Μα ελπίζω προσεχώς

θα φανεί επιτυχώς

ο πολύς Περάτης.

Και θα γίνει ο Δρυμών,

υπεράνω ποταμών,

ποταμός Ευφράτης.

Γ. Δρυμωνιάτης.

 

Και σ’ άλλα με υγεία και να μην ξεχνάμε ότι η σατιρική δουλειά του Γιώργη είναι ισάξια της λυρικής και πλησιάζει τους μεγάλους του είδους και πρώτα τον δικό μας Γεώργιο Σουρή. Ίσως να μην ζούμε τότε, όμως αυτό θ’  αναγνωρισθεί σίγουρα και θα τον εντάξει εκεί που αξίζει.

«Κ»