Πόσο ενημερωμένοι πολίτες είσαστε;

Όλοι έχουμε αντιληφθεί ότι η προεκλογική περίοδος έχει προ πολλού αρχίσει, δηλ. άρχισαν τα όργανα. Τα όργανα τα οποία επηρεάζουν τις “μουσικές”πολιτικές προτιμήσεις των πολιτών της τρισμέγιστης χώρας μας, δεν είναι πλέον τα παλιά κλασικά δηλ. οι συγκεντρώσεις, οι αφίσες, η πόρτα-πόρτα ενημέρωση-ψηστήρι, τα συνδικάτα, οι περιφερόμενοι πολιτευτές-κοράκια που “τεθλιμένοι” ακολουθούν κηδείες και μνημόσυνα και οι λοιποί γνωστοί παρατρεχάμενοι.

Τώρα η ενημέρωση , ήτοι, εν πολλοίς, το παραμύθιασμα  και η αποβλάκωση των δυνητικών ψηφοφόρων, γίνεται:  από τις εφημερίδες, οι οποίες (όχι όλες- λίγες) με πολύ ζόρι  και σε μικρή έκταση προσπαθούν να κρατήσουν κάποιο επίπεδο, από τα πολυμέσα κοινωνικής δικτύωσης (όπου η διαστρέβλωση, η ψευδολογία και τα διχαστικά μηνύματα κάνουν πάρτυ) και από την -τάχα- αθώα, αλλά δηλητηριώδη τηλεόραση, η οποία καταφανώς επηρεάζει την πλειοψηφία των πολιτών.

Και δεν αναφέρομαι στα περιθωριακά, γραφικά μεν αλλά επικίνδυνα για τη δημόσια πνευματική υγεία κανάλια (πότε θα κλείσουν άραγε:), αλλά στα κανονικά και με την κρατική βούλα .

Δεν θα σχολιάσω αναλυτικά τα προγράμματα όπως ψυχαγωγικά (π.χ. Πώς περνάς ένα ποτάμι με πλήθος κροκοδείλων πατώντας σε φουσκωμένες μπάλες:), επιμορφωτικά (π.χ. Πως μαγειρεύουμε βατραχοπόδαρα στη γάστρα:), ιστορικά (π.χ. Πότε η Ζήνα γνώρισε τον Ηρακλή όπου και οι δύο, μαζί με τον Μέγα Αλέξανδρο και τον Ούρσο, κατενίκησαν τις Αμαζόνες, αλλά χάθηκαν στη βύθιση της Ατλαντίδας;), γνώσεων (π.χ. Τα παιδιά του Ζεβεδαίου ποιόν είχανε πατέρα;) κλπ. Για όλα τα παραπάνω υπάρχει η εύκολη λύση. Παίρνεις το τηλεκοντρόλ και αλλάζεις κανάλι ή την κλείνεις ή ,στην έσχατη περίπτωση, την πετάς και ησυχάζεις.

Εάν όμως, ως ενεργός πολίτης, θέλεις να ενημερωθείς για τις πολιτικές, οικονομικές, γεωπολιτικές, διεθνείς εξελίξεις, τι κάνεις; Η πρώτη και ενδεδειγμένη πρόταση, είναι να ανοίξεις την κρατική τηλεόραση για να ενημερωθείς  αντικειμενικά και πλέρια, χωρίς φόβο και πάθος.  Αν δε θέλεις πιο πλήρη και σε βάθος (και πολύ βάθος) ενημέρωση, μπορείς να παρακολουθήσεις τις θεματικές εκπομπές “Πρώτη ακοή” , “ Δεύτερη ανάσα”, “Τρίτη αγκαλιά” κλπ. Εντάξει, το καταλάβατε, πάμε παρακάτω.

Και τι πρέπει να γίνει;. Απληροφόρητοι θα μείνουμε; Όχι βέβαια. Το κάθε κανάλι που σέβεται τον εαυτό του, έχει πάντοτε τουλάχιστον δύο φορές την ημέρα, ένα στρογγυλό ή ημικύκλιο ή ίσιο τραπέζι (ελληνιστί πάνελ), όπου και οι πιο δημιουργικές συζητήσεις. Εκεί, πράγματι( που έλεγε και ο αλήστου μνήμης και επαναλαμβάνεται πρόσφατα) ακούς όλες τις απόψεις από τους εκπροσώπους κομμάτων, υπολειμμάτων κομμάτων, γνωστών φορέων και αγνώστων υποφορέων, συνδικαλιστών, “καταξιωμένων” αλλά παροπλισμένων πολιτικών, περισπούδαστων καθηγητών, των οποίων ο λόγος είναι καθηλωτικός αλλά ταυτόχρονα και μη κατανοητός, ερευνητών, αντιστρατήγων, αντιναυάρχων, αντιπτεράρχων, παπάδων και μητροπολιτών.

Όλες οι απόψεις στο τραπέζι. Πρέπει να  διαμαρτυρόμαστε; Όχι βέβαια. Υπάρχει άπλετη πληροφόρηση. Υπάρχει όμως και ένα θεματάκι. Για να μπορείς να αντέξεις και να βγάλεις άκρη από μία , επί πάνελ, συζήτηση, πρέπει να έχεις κάνει, πρίν την εκπομπή, ένα ή μερικά από τα παρακάτω, ή όλα (καλύτερα).

α) να έχεις κάνει γιόγκα επί μία ώρα τουλάχιστον πριν (την εκπομπή). β) να έχεις γνώσεις ψυχιατρικής, έστω από το Ανοιχτό Πανεπιστήμιο γ) αν είσαι χριστιανός ορθόδοξος, να έχεις κοινωνήσει την προηγούμενη δ) να έχεις απορρίψει μετά βδελυγμίας όλα τα έργα αλλά -κυρίως- τα “καλιαρντά” του Η.Πετρόπουλου,  ε) να έχεις πάρει ένα Lexotanil, δύο ώρες πριν (την εκπομπή). στ) να μην είναι κοντά σου  η/ο σύζυγος , και προς θεού, τα παιδιά.

Υπερβολές; Για να δούμε μιά συζήτηση, εν τάχει, και αποφασίζουμε,

Στο τραπέζι, που λέγαμε. Ο παρουσιαστής-συντονιστής της συζήτησης, δήθεν σοβαρός, γλυκανάλατος, πολύξερος, με ή χωρίς γραβάτα (εξαρτάται από το κανάλι). Ο καλεσμένος, εκ μέρους της κυβερνώντος κόμματος (συνήθως χωρίς γραβάτα), ήρεμος και υπομειδιών (εμείς τώρα κυβερνάμε), με βλέμμα αυτοπεποίθησης και συμπόνοιας προς τους υπολοίπους. Ο εκπρόσωπος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, πάντα με γραβάτα χρώματος, συνήθως, μπλε σκούρο με θαλασσί πουκάμισο, κουρεμένος άψογα και ξυρισμένος κόντρα, πολύ σοβαρός και καλά στημένος (θα έλεγα κορδωμένος)

Υπάρχουν ακόμα τρείς προσκεκλημένοι από την ελάσσονα (ωραία, αλλά άγνωστη πλέον λέξη) αντιπολίτευση. Ο πρώτος εκπροσωπεί παλαιό κραταιό κόμμα το οποίο ευρίσκεται σε κώμα, ο δεύτερος παραδοσιακό (πιο παραδοσιακό δεν γίνεται) κόμμα του αγωνιζόμενου λαού και ο τρίτος το κόμμα το αποκοπέν από διάττοντα αστέρα.

Θέμα:  Οι τρέχουσες πολιτικές εξελίξεις και το μέλλον αυτού τούτου του, τέτοιου που κατάντησε, τόπου.

Ο πρώτος λόγος, φυσικά, στον της κυβέρνησης ο οποίος πολύ σύντομα εκθέτει τα επιτεύγματα της κυβέρνησης με τα γνωστά επιχειρήματα-τσιτάτα των NON-PAPERS  (NON PAPERS στα Ελληνικά σημαίνει, μεθοδευμένη πλύση εγκεφάλου με προσεκτικά αόρατα βέλη), και στη συνέχεια εξαπολύει δριμύτατη προσωπική επίθεση στον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, κατηγορώντας ότι είναι ο μελλοντικός καταστροφέας της χώρας, ότι είναι εθνικά επικίνδυνος, ότι είναι απόγονος κοτζαμπάσηδων, κλπ, κλπ, κλπ. Χρόνος ομιλίας 5 λεπτά. 1 λεπτό για τα κατορθώματα της κυβέρνησης, 4 λεπτά για τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Άρα νίκη στα σημεία 4:1.

Ο επόμενος της αξιωματικής αντιπολίτευσης ακολουθεί ακριβώς την ίδια τακτική, εξυμνώντας τις θέσεις του κόμματός του για το μέλλον της χώρας και κατηγορώντας τον πρωθυπουργό για την καταστροφή της, την οποία παρομοιάζει με αυτήν της Χίου και των Ψαρών. Χρόνος ομιλίας 5 λεπτά, 1 για το κόμμα 4 για την κυβέρνηση. Νίκη.

Στο ίδιο μοτίβο και οι υπόλοιποι 2 της αντιπολίτευσης, με τη διαφορά ότι υπάρχει καταγγελία και των θέσεων της κυβέρνησης και της αξιωματικής αντιπολίτευσης, υποστηρίζοντας ότι τα προγράμματά τους υπερτερούν όλων. Η ουσία ίδια, Ελάχιστη παράθεση επιχειρημάτων και θέσεων, μέγιστος καταγγελτικός λόγος. Ο πέμπτος της παρέας, λόγω της ταχύτητας του διάττοντα αστέρα, έχει καταπιεί πολύ αστρική σκόνη και η ομιλία του είναι ακατανόητη από όλους.

Εδώ ανοίγουμε μια μικρή παρένθεση. Μεγάλα και μικρά κόμματα υποστηρίζουν ότι το πρόγραμμά τους είναι ρηξικέλευθο και ότι, εάν εκλεγούν, θα το τηρούν απαρέγκλιτα (χα! χά!). Εάν όμως κάποιος έχει την υπομονή και τα διαβάσει όλα, του δημιουργείται η εντύπωση, ότι από κάποιο κοινό προμηθευτή τα έχουν πάρει όλοι και απλώς έχουν αλλάξει διάφορα θέματα ή παραγράφους για να διαφοροποιούνται, διατηρώντας -φυσικά- όλες τις πιασάρικες λέξεις όπως δημοκρατία, ισότητα, δικαιοσύνη, ελευθερία, διάφορα δωρεάν, αξιοκρατία (κυρίως!!) και άλλα ανέξοδα. Εμένα προσωπικά, μου θυμίζουν έντυπα με τίτλο “Συμβόλαιο ενοικιάσεως ακινήτου” τα οποία κυκλοφορούσαν στα περίπτερα πριν αρκετά χρόνια  και τα οποία με τη συμπλήρωση κάποιων στοιχείων, είχαν λύσει το πρόβλημα του κοσμάκη, για να γλυτώσουν τα συμβολαιογραφεία. (Τι σου είναι η τυποποίηση λοιπόν!). Κλείνει η παρένθεση.

Σημειώνεται πάντως, ότι κατά τη διάρκεια της (τρόπος του λέγειν) συζήτησης, ο παρουσιαστής έχει καταβάλει σοβαρότατες προσπάθειες να αποτρέπει διακοπές των ομιλούντων (εννοείται αυτών που συμπαθεί πολιτικά) αλλά και να επιτρέπει  διακοπές  των ομιλούντων (εκείνων που αντιπαθεί πολιτικά). Εν τούτοις, θεωρείται μεγάλη επιτυχία, εάν μπορέσει κάποιος παρουσιαστής να ολοκληρώσει μία χαβρο-συζήτηση, κατορθώνοντας να επιβληθεί στους συμμετέχοντας και επιτρέποντας να ομιλούν ταυτόχρονα μόνο δύο εξ΄ αυτών και όχι όλοι μαζί. Φυσικά, υπάρχει και ένα πανίσχυρο όπλο στα χέρια του. Όποτε στριμώχνεται κάποιος δικός του, πάει σε διαφημιστικό διάλειμμα, πολλές φορές κάνοντας και χιουμοράκι και καλά, εάν δεν πέσει η διαφήμιση θα μείνει χωρίς δουλειά.

Συμπέρασμα. Δεν βγαίνει ουσιαστικό συμπέρασμα. Δυστυχώς, οι συζητήσεις αυτές, δεν προσφέρουν τίποτα στους πολίτες , παρά μιά άνοστη και κρύα σούπα. Άρα; Ξάρα που έλεγε ο Γιατρομανωλάκης. Άρα, ερευνάτε τας γραφάς, φιλτράρετε τας φωνάς και συγκρατηθείτε για τας αράς (κατάρες).

Και για να νομίζετε ότι γκρινιάζω συνεχώς, αυτές οι εκπομπές δίνουν κάτι το οποίο, ίσως, δεν έχει εντοπισθεί και εκτιμηθεί από τους τηλεθεατές. Κατά τη διάρκεια αυτών (εκπομπών), δεν χάνεται η επικαιρότητα, αφού όπως σίγουρα έχετε προσέξει, στο κάτω μέρος της οθόνης μας, σύρονται συνοπτικά μηνύματα (τα λεγόμενα trailers)  τα οποία ενημερώνουν αυτούς που παρακολουθούν τι συμβαίνει στην Ελλάδα και στον κόσμο. Τώρα, αν αυτά τα μηνύματα, τα οποία περνάνε στα γρήγορα και προπαγανδιστικά γεγονότα , βρίθουν ορθογραφικών και συντακτικών λαθών, δεν νομίζω ότι έχει ιδιαίτερη σημασία, διότι στόχος  είναι να υπάρχει “ενημερωμένος πολίτης” και όχι “φυτούκλα πολίτης”.

Υπομονή. Θα δούμε και θα ακούσουμε πολλά τρελά μέχρι τις εκλογές αλλά έχουμε περάσει και χειρότερα. Και ευτυχώς που το αίσθημα της πλάκας είναι ριζωμένο στη φυλή μας, αλλιώς θα είχαμε εξαφανισθεί ως έθνος από τις αλλεπάλληλες αυτοκτονίες.

Καλή χρονιά.

Υ.Γ. Τελικά, αυτός ο γέρο Πλάτωνας έχει κάνει μεγάλη ζημιά στη σύγχρονη Ελλάδα. Τι τόθελε ο σοφός να γράψει τόσα βιβλία σε μορφή διαλόγων; Διάλογος για την πολιτική, διάλογος για την ηθική, διάλογος για τον έρωτα, για, για, για κολλήσαμε και εμείς στους διαλόγους. Όποιον πολιτικό ακούσεις την σήμερον ημέρα, επιδιώκει τον διάλογο. Και γίνεται. Μόνο που , όπως ένας ο οποίος δεν γνωρίζει αρχαία Ελληνικά, προσπαθεί να διαβάσει από το αρχείο κείμενο δεν καταλαβαίνει τίποτα, έτσι και όποιος προσπαθεί να καταλάβει το σύγχρονο διάλογο , νομίζει ότι βρίσκεται κάπου στη Μεσοποταμία κατά Βαβέλ μεριά.