Έρχεται νόμος για τους δημοτικούς δρόμους

Το θέμα της διάνοιξης δρόμων από ιδιώτες, αλλά πολλές φορές και από τους Δήμους, όχι για την εξυπηρέτηση συγκοινωνιακών αναγκών, αλλά μόνο για να μπορούν κάποιοι με οικόπεδα εκεί να χτίζουν εκτός σχεδίου, έρχεται να αντιμετωπίσει ένας νόμος που κατατίθεται προσεχώς στη Βουλή.

Είναι γνωστό ότι η σχετική νομοθεσία που προβλέπει τις ρυθμίσεις για προϋφιστάμενους του 1923 οικισμούς έχει θεωρηθεί ότι απαιτεί επικαιροποίηση και αναμόρφωση καθώς το ΣΤΕ, στο οποίο καταλήγουν οι σχετικές προσφυγές έχει ακυρώσει δεκάδες οικοδομικές άδειες λόγω του ό,τι είχαν δοθεί για δρόμους που δεν είχαν διανοιχθεί νόμιμα. Το θέμα ήταν γνωστό εδώ και πολλά χρόνια και είχε σχέση με τη δόμηση εκτός σχεδίου και τις ειδικές παρεκκλίσεις που είχαν θεσπισθεί ειδικά με τις αρτιότητες και παρέκαμπταν την αρχή της δόμησης σε οικόπεδα 4 στρ. εάν βρίσκονταν σε δρόμους που είχαν κάποια χαρακτηριστικά.

Advertisement

Αυτό συχνά οδηγούσε σε καταστρατήγηση του νόμου, διαφορές ανάμεσα σε ιδιοκτήτες και Δήμος και προσφυγές. Φυσικά αυτό ήταν γνωστό στο κράτος, αλλά κανείς δεν τολμούσε να κάνει το αυτονόητο, δηλαδή να καταργήσει τις παρεκκλίσεις, καθώς υπήρχε το άτιμο το πολιτικό κόστος. Τώρα, θέλουν, λένε, να βάλουν τάξη στο σχετικό χάος, αλλά και να επιλύσουν χρονίζοντα προβλήματα, όπως λέει ο αρμόδιος υφυπουργός, ο οποίος τονίζει ότι «Θα υπάρχουν δύο κατηγορίες δημοτικών οδών: εκείνες που θα δίνουν τη δυνατότητα δόμησης και εκείνες που μόνο θα συνδέουν δύο περιοχές, χωρίς οι παρόδιοι να μπορούν να χτίσουν.

Παράλληλα, θα τεθούν κριτήρια για τη διάνοιξη νέων δρόμων, τα οποία σήμερα βρίσκονται υπό συζήτηση: ποίος θα είναι υπεύθυνος για τη διαδικασία και πώς θα αποδεικνύεται η ανάγκη δημιουργίας μιας νέας οδού. Επίσης εξετάζουμε αν η διαδικασία θα χρειάζεται στρατηγική μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων. Το ζητούμενο είναι να αντιμετωπίσουμε γρήγορα τη διάνοιξη νέων δρόμων και μέσω αυτού να περιορίσουμε σταδιακά και την εκτός σχεδίου δόμηση.

Ταυτόχρονα, όμως, πρέπει να υφίσταται μια διαδικασία, προκειμένου να διανοιχθεί μια νέα πρόσβαση όποτε υπάρχει μια ανάγκη ή κρίνεται απαραίτητο. Προφανώς η σημασία της “απόληξης” του δρόμου θα πρέπει να παίζει ρόλο: αν θα εξυπηρετεί την πρόσβαση σε μια παραλία ή έναν αρχαιολογικό χώρο, ή αν θα εξυπηρετεί μια νέα μεγάλη επένδυση. Σήμερα έχουμε ΕΣΧΑΔΑ υπό έγκριση (σ.σ. μεγάλες ιδιωτικές τουριστικές πολεοδομήσεις) και δεν μπορούμε με την υφιστάμενη νομοθεσία να τους δώσουμε πρόσβαση. Δεν θα πρέπει πια να διανοίγονται δρόμοι απλά και μόνο για να χτίσει ένας άνθρωπος στην ιδιοκτησία του. Θα δώσουμε λοιπόν συγκεκριμένα κριτήρια».

Περιμένουμε, λοιπόν, να δούμε με τι τρόπο θα επιχειρήσει η πολιτεία να βάλει τάξη σε ένα μέρος του απερίγραπτου πολεοδομικού χάους που επικρατεί στη χώρα.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ ΣΤΟ ΤΕΥΧΟΣ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2020