Ας υπερβούμε τους εαυτούς μας

Γράφει ο Κοσμάς Μεγαλοκονόμος

την Μάι 21, 2025

Σε περιβάλλον παγκόσμιας αστάθειας, ενώ πριν από δεκαετίες κυριαρχούσαν οι προσπάθειες για αφοπλισμό και αποπυρηνικοποίηση και τώρα περισσεύει η ρητορική των εξοπλισμών και που στη χώρα μας οι πολιτικές δυνάμεις είναι ανίκανες να εξασφαλίσουν ευημερία, τα αγαπημένα μας Κύθηρα βρίσκονται βυθισμένα σε κρίση, που όμοια οι μεγαλύτεροι δεν θυμούνται. Οφείλουμε να αναγνωρίσουμε τα αίτια, να θέσουμε τα χέρια επί των πληγών των «ήλων» μας και να εκριζώσουμε τα «καρφιά» από τη σάρκα μας. Δεν εννοώ κάτι βίαιο. Η βία, ακόμα και λεκτική φέρνει αντίθετο αποτέλεσμα. Πυροδοτεί την «τοξικότητα» που μας ταλανίζει. Ως πρώτο βήμα προτείνω να πέσουν οι τόνοι, να σταματήσουν οι αντεγκλήσεις που οξύνουν τα σωρευμένα προβλήματα του νησιού μας. Το δεύτερο, αναγκαίο, είναι να αμβλυνθούν τα αίτια που συντηρούν την «τοξικότητα». Νομίζω πως είναι ωφέλιμο, αν κάποιος θεωρείται σε σημαντικό βαθμό από τους Κυθήριους ως τροφοδότης της τοξικότητας, να το συναισθανθεί και με κίνητρο το καλό του νησιού μας και μόνο, να υπερβεί τον εαυτόν του αποχωρώντας από το δημόσιο προσκήνιο. Η γενναιότητα που εμπεριέχει αυτή η πράξη, θα είναι η απόδειξη πως θέτει τα Κύθηρα πάνω από προσωπική προβολή μέσω αξιωμάτων.

Οι Δημοτικοί Σύμβουλοι των παρατάξεων, που αποτελούν τους άμεσους εκπρόσωπους των Κυθηρίων, είναι ανάγκη να δραστηριοποιηθούν για να ξεπεραστεί η αδυναμία των αρχηγών τους, λόγω ψυχοσύνθεσης ή μη επιδέξιας τακτικής, να κινήσουν ένα παραγωγικό διάλογο για την επίλυση των ζωτικών θεμάτων των Κυθήρων. Μεγάλη ευθύνη για την εξάλειψη αυτής της αδυναμίας και την άμβλυνση της στείρας αντιπαράθεσης, φέρουν τα μέλη της πλειοψηφίας του Δ. Σ. Τα ίδια πρόσωπα οφείλουν να επιλέγουν τους πιο κατάλληλους συμπολίτες μας για θέσεις ευθύνης, μα και να αίρουν την εμπιστοσύνη όταν το απαιτεί το κοινό καλό. Η εναρμόνιση των αποφάσεών τους με το λαϊκό αίσθημα αποτελεί υπέρτατο καθήκον.

Η δικαστική και όχι μόνο, αντίθεση της ηγεσίας της Μητρόπολης Κυθήρων με τις θεσμοθετημένες διοικητικές δομές των Κυθήρων ασφαλώς έχει ρίξει λάδι στη φωτιά. Με τη δικαστική ετοιμηγορία διαμορφώθηκαν οι συνθήκες για να λήξει η διαπάλη. Η συνέχισή της είναι άκρως επιζήμια και κατακριτέα. Οι ευθύνες βαρύνουν και τις δύο πλευρές. Θεωρώ πως είναι αντίθετη των αισθημάτων των πιστών η «επίδειξη δύναμης» εκ μέρους της κοσμικής εξουσίας με την τοποθέτηση των επίμαχων πινακίδων στα Ιερά μας Προσκυνήματα. Προσωπικά αισθάνθηκα άσχημα όταν είδα εντός του ναού των Μυρτιδίων στασίδια τοποθετημένα σε περίοπτη θέση, με επιγραφές που όριζαν τους αξιωματούχους που τα δικαιούνται. Δεν δύναμαι να μιλήσω με θεολογική επάρκεια, μπορώ, όμως, ως απλός Κυθήριος, θεωρώντας πως πολλοί συμπατριώτες μας έχουν όμοιες απόψεις που πρέπει να κοινοποιούνται. Η ευσέβεια των Κυθηρίων είναι αποδεδειγμένη, όμως συγκροτούν κοσμική κοινωνία και επιθυμούν ανάλογη ποιμαντορία. Περισσή αυστηρότητα, που διαφοροποιεί το νησί μας από την υπόλοιπη Ελλάδα, δεν ωφελεί, αντίθετα προκαλεί οξύτητες. Η αγάπη και η συνεννόηση ας αποτελούν τους οδηγούς, ώστε να γεφυρώνονται οι διαφορές. Η πρωτοβουλία αλλαγής του κλήματος ανήκει στον Μητροπολίτη και οι διοικητικοί υπεύθυνοι οφείλουν να ακολουθήσουν.

Τα προβλήματα, που σωρευμένα απειλούν το νησί μας, καθιστούν τη σύμπνοια μονόδρομο, γιατί οι ομόψυχοι αγώνες καταλήγουν σε λύσεις. Οι διάλογοι να γίνουν παραγωγικοί, οι προτάσεις να εξετάζονται και όχι αβασάνιστα να απορρίπτονται, συχνά με προσβλητικό τρόπο. Η συνεννόηση μεταξύ πολιτών και Δημοτικής αρχής θα πρέπει να αποκατασταθεί και όχι να παραμένουν επί έτη αναπάντητα έγγραφα αιτήματα των Δημοτών. Κάθε αλαζονική συμπεριφορά πυροδοτεί τοξικότητα. Φτάσαμε στο σημείο να αποτελεί επιτακτική ανάγκη η εξάλειψη κάθε έκφρασης που δυναμιτίζει την ομόνοια. Τα σωματεία μας και οι επαγγελματικές ενώσεις του νησιού μας, πρέπει να ενεργοποιηθούν για την επίλυση σωρευμένων προβλημάτων. Ενωμένοι να τα αναγνωρίσουμε και προγραμματισμένα να επιδιώξουμε λύσεις.

AthensFarmakeio.com

Υπενθυμίζω τα πιο σοβαρά προβλήματα, γιατί οι κοινές ανάγκες ενώνουν. Αρχίζω με τον ομφάλιο λώρο που συνδέει τον τόπο μας με τη ζωή. Δεν είναι άλλος από τη γέφυρα που συνδέει το νησί μας με το λιμάνι του. Όταν κατασκευαζόταν θαυμάσαμε το περίτεχνο και στιβαρό «σιδέρωμά» της. Οι παλιότεροι, όμως, θυμόμαστε ότι τα σίδερα έμειναν μήνες στη βροχή και στη θάλασσα πριν καλουπωθούν και πέσει το μπετό. Προκλήθηκε οξείδωση του σκελετού και σκουριασμένο μέταλλο περιβλήθηκε με μπετό. Πριν δεχτώ την ειρωνεία ότι εκτός από «λιμενολόγος» είμαι και «γεφυροποιός» ας σκύψουμε να δούμε κάτω από τη γέφυρα πόσο οδυνηρά είναι τα αποτελέσματα της οξείδωσης για κάθε κατασκευή. Επισημαίνω και πάλι πως πρέπει να αποκτήσουμε ασφαλή λιμάνι. Όποιος έχει διαφορετική άποψη, ας ανατρέξει στο πρωτοσέλιδο του Οκτωβρίου του 2000 (φύλλο 141) αυτής της εφημερίδας για να καταλάβει από πότε έπρεπε να είχε τεθεί το θέμα. Και όποιος ενδιαφέρεται για την ιστορία των λιμανιών μας, θα τη βρει στα παλιότερα φύλλα, 88, 89, 90, μα και σε βιβλία. Ζωτική η επέκταση του διαδρόμου του αεροδρομίου, καθώς και η υγεία, παιδεία, οδικό δίκτυο, ύδρευση, επάρκεια νερού, αποχέτευση, πολιτισμός, για να καταλήξω στη σταθερή ηλεκτρική ενέργεια. Από αυτήν εξαρτώνται οι επικοινωνίες, το ίντερνετ, η ενημέρωση, η παροχή τροφής, νερού και οι επιχειρήσεις. Το σύστημα σύνδεσής μας είναι απαρχαιωμένο και προβληματικό και δυστυχώς μάς απασχολεί μόνο όταν έχουμε διακοπές, αδιαφορώντας που δεν υπάρχει προγραμματισμός αντικατάστασής του, ή παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας στο νησί μας.

Ύστατη ώρα για αυτοκριτική. Ας υπερβούμε τους εαυτούς μας. Ας δεχτούμε ότι μεμονωμένοι αδυνατούμε και μόνο ενωμένοι και αγωνιζόμενοι θα βοηθήσουμε τους εαυτούς μας. Ας αναλογιστούμε πως στο περασμένο φύλλο της εφημερίδας, για πρώτη φορά διαβάσαμε στα «κοινωνικά» μόνο θανάτους… ούτε μία γέννα, ούτε μια βάφτιση, ούτε ένας γάμος. Μόνο πεθαίνουμε πια… και τούτο μελετήθηκε από το 1893 που εκδόθηκε το πρώτο φύλλο Κυθηραϊκής εφημερίδας.

Δημοσιεύθηκε στην έντυπη έκδοση της εφημερίδας ΚΥΘΗΡΑΪΚΑ στο φύλλο Απριλίου 2025