Ακτοπλοΐα: πάλι φουρτούνιασε…

ΤΡΙΑΝΤΑΕΠΤΑ  και κάτι χρόνια βγάζουμε αυτή την εφημερίδα και από τα 410 φύλλα που τυπώθηκαν στα μισά περίπου έχουμε το θέμα της ακτοπλοϊκής συγκοινωνίας. Από τότε έχουμε αλλάξει 12 πρωθυπουργούς και πάνω από 20 κυβερνήσεις, αλλά ριζική λύση δεν είδαμε. Και, χωρίς να θεωρούμε ότι είμαστε «ιδιαίτεροι» η πάγια αξίωση για οριστική λύση σκοντάφτει πάντα κάπου και το θέμα μόνιμα μπαλλώνεται και σπάνια η συγκοινωνία  λειτουργεί κανονικά. Και δεν ήταν πάντα θέμα χρημάτων, για να μην πούμε ότι δεν ήταν σχεδόν ποτέ! Εμείς, εδώ στην εφημερίδα, ποτέ δεν είχαμε την αξίωση να μετατραπούν οι ακτοπλοϊκές εταιρείες σε φιλανθρωπικά ιδρύματα, έχουμε όμως δύο πάγιες θέσεις: το κράτος οφείλει να είναι συνεπές στις υποχρεώσεις του και να βρίσκει ριζικές λύσεις με μακρόπνοη προοπτική και οι ανάδοχοι να σέβονται το κρατικό χρήμα και τους νησιώτες που καλούν να εξυπηρετούν. Ψιλά γράμματα ασφαλώς, αν και δεν έλειψαν και οι σωστοί υπουργοί και οι ανάλογοι ακτοπλόοι. Ενδεικτικά, μόνον οι εταιρείες των Σταθάκη-Μανούσου και Τουρλομούση-Τσαϊλά ανήκαν στην πρώτη κατηγορία, ίσως και λίγοι ακόμη. Για υπουργούς δεν θα κάνουμε σήμερα ονομαστική αναφορά, αλλά δεν θα χρειάζονταν και όλα τα δάκτυλα της μίας χειρός στην απαρίθμηση….

Από πέρσι, με το ατύχημα του πλοίου στο Διακόφτι και την πολύμηνη απουσία του ήχησαν τα όργανα για να ξαναρχίσουν με τον κακό προγραμματισμό της ακινησίας, τον αιφνιδιασμό των νησιωτών, των επισκεπτών, των επαγγελματιών, των αρχών κλπ, κλπ για να φθάσουμε στην αιφνίδια διακοπή στο καταχείμωνο χωρίς άλλο πλοίο στη γραμμή! (Στους επιμελείς αναγνώστες θυμίζουμε το πρωτοσέλιδό μας τον Απρίλιο 2024 για την ιστορία και την κατάσταση του πλοίου της αγόνου, τη συμπεριφορά της εταιρείας και άλλα πολλά. Παραδόξως κανένας εκ των συνήθων σχολιαστών στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης δεν έδωσε τη δέουσα προσοχή στο αφιέρωμα αυτό. Ίσως γιατί δεν υπέκρυβε πολιτική αντιπαράθεση. Σημεία των καιρών;) Έτσι φτάσαμε στον κουτσοφλέβαρο με κουτσοσυγκοινωνία, κουτσοενημέρωση και τη συνήθη κατάληξη. Απειλές κινητοποιήσεων, από Δήμο, φορείς, παρατάξεις, επαγγελματίες κλπ. Αποτέλεσμα; Πάλι μία λύση ανάγκης  κάτω από τη «σαρδόνια» αδιαφορία των πλοιοκτητών στο στυλ (προς υπουργείο-νησιώτες) «κόψτε το λαιμό σας».

Advertisement

Όσον αφορά τα όσα κωμικοτραγικά ζήσαμε το Φεβρουάριο. Μετά την αιφνιδιαστική κίνηση του πλοιοκτήτη της τακτικής γραμμής Πειραιά να βγάλει το πλοίο σε ακινησία, ενώ το τοπικό ήταν ήδη, και έπειτα από κινητοποιήσεις Δήμου, επιχειρηματιών και βουλευτών εδέησε να βρεθεί πλοίο, που ανταποκρίθηκε στην πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος (πάγια αυτή ακολουθεί την ακινησία) και έτσι το «ΚΕΦΑΛΟΝΙΑ» της LEVANTΕ Ferries  ξεκίνησε για Πειραιά να κάνει τα δρομολόγια του …ακίνητου. Είχαν «ξεχάσει» όμως οι αρμόδιοι ότι το πλοίο είναι Ro-Ro που έχει άλλες υποχρεώσεις πιστοποίησης σε μικρούς πλόες και άλλες από Πειραιά-Κρήτη. Έτσι, χωρίς πιστοποιητικά έμεινε το νησί 10 μέρες χωρίς συγκοινωνία. Τα ράφια άδειασαν κι ο κόσμος …μάζευε ραδίκια στον 21^ο αι.! Μέχρι που στις 12/2 ξεκίνησε μόνο με φορτηγά και τοπικά δρομολόγια από Νεάπολη, για να λυθεί η πολιορκία και να βρουν καμία μπουκιά τροφής οι αποκλεισμένοι. Τι να πούμε; Κράτος «αρλούμπα» στο οποίο οι πλοιοκτήτες, ταυτόχρονα ιδιοκτήτες ομάδων ή και καναλιών μπορούν και κάνουν ό,τι θέλουν και μπράβο τους. Μάλιστα στις 12/2 η πλοιοκτήτρια του AQUA JEWEL εξέδωσε ανακοίνωση με την οποία καταλογίζει στο υπουργείο όλη την αναστάτωση και το θόρυβο από την αιφνίδια κίνηση της ίδιας. Και ναι μεν έχει δίκιο στο ό,τι το κράτος οφείλει …μύρια στους ακτοπλόους για τις άγονες, παραλείπει όμως να πει ότι το υπουργείο, τουλάχιστον στο θέμα του αιφνιδιασμού, έπραξε αυτό που ήταν δυνατόν και όριζε ο νόμος, προκήρυξε άμεσα τη γραμμή την 31/1 πριν  την γνωστοποίηση της ακινησίας (1/2). Σε αυτό, λοιπόν, ας μην ζητούν συνενόχους, αφού έχουμε καθαρή εικόνα των «ενόχων». Τα υπόλοιπα είναι απλά για κατανάλωση. Εδώ και 5 χρόνια έχουμε ζήσει κανονικά τη συνέπεια της εταιρείας αυτής.

Και το συνηθισμένο μας επιμύθιον: μία σταθερή, σύγχρονη, αποτελεσματική, καλά δομημένη νομοθεσία για το θέμα δεν μπορεί να υπάρξει; Κάθε φορά οι μεν θυμούνται τα λάθη των δε και τούμπαλιν, αλλά και οι προτάσεις για τοπικές λύσεις, ούτε απέδωσαν, ούτε πρόκειται. Στη σωστή κατεύθυνση είναι η πρόταση για ΣΔΙΤ, κοινοτική χρηματοδότηση και μεγάλης χρονικής διάρκειας συμβάσεις που θα σέβονται και τους επιχειρηματίες στην ακτοπλοΐα απομακρύνοντας τους τυχάρπαστους, δημιουργώντας συγχρόνως σταθερούς όρους για επενδύσεις σε κατάλληλα και ει δυνατόν νεότευκτα πλοία και  πάνω απ΄ όλα να βάζουν τους πολίτες στα νησιά των αγόνων. Τελεία και παύλα! Παρά το ό,τι, όλα αυτά τα ωραία, σπάνια συμβαίνει να εφαρμοστούν στην χώρα που επιβιώνει κατά τύχη!

Ελληνική ακτοπλοΐα (αριθμοί)

Στην Ελλάδα δραστηριοποιούνται 33 ακτοπλοϊκές εταιρείες, με 155 πλοία, που χρησιμοποιούν 115 λιμάνια. Για εκσυγχρονισμό/ανανέωση  αυτού του στόλου έχει υπολογισθεί ένα συνολικό κόστος που πλησιάζει τα 4δις! (Πηγή: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)

Δημοσιεύθηκε στην έντυπη έκδοση της εφημερίδας ΚΥΘΗΡΑΪΚΑ στο φύλλο Μαρτίου 2025