Αναδρομική έκθεση του ζωγράφου Ιωάννη Σπηλιόπουλου – Δημοτική Πινακοθήκη Πειραιά 21 Ιουλίου – 3 Αυγούστου 2025

Με αφορμή τη συμπλήρωση 50 ετών από τον θάνατο του καλλιτέχνη, ο Εικαστικός Σύλλογος «Ιωάννης Σπηλιόπουλος 1906-1975»ς προχωρά, σε αναδρομική έκθεση των έργων του με τίτλο «Ταξίδι» στα Κύθηρα…Επιστροφή, με έργα του Ιωάννη Σπηλιόπουλου και με συμβολική συμμέτοχή με έργα τους μελών του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος (ΕΕΤΕ) και του ΥΠΠΟΑ στη Δημοτική Πινακοθήκη Πειραιά 21 Ιουλίου – 3 Αυγούστου 2025 .

Στα πλαίσια της έκθεσης εκδόθηκε εικαστικο λεύκωμα της εικαστικής διαδρομής του Ιωάννη Σπηλιόπουλου, στο οποίο παρουσιάζεται η ζωή και το έργο του από τα πρώιμα χρονια έως και το τέλος του Την έκδοση επιμελήθηκαν ο ζωγράφος Τάκης Βαρελάς ο φιλόλογος και Δρ Λαογραφίας Παναγιώτης Βελτανισιάν και η εκπαιδευτικός κ. Έλλη Κορρού, οι οποίοι επιμελούνται και την έκθεση στην Δημοτική Πινακοθήκη Πειραιά από 21 Ιουλίου – 3 Αυγούστου 2025 υπο την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού, και την υποστήριξη το ΕΕΤΕ, στην έκδοση του παρόντος εικαστικού λευκώματος.

Ανακαλύπτοντας τον Ιωάννη Σπηλιόπουλο

 

Ο ζωγράφος και καθηγητής εικαστικών Ιωάννης Σπηλιόπουλος γεννήθηκε στο χωριό Δούκα της Ηλείας, από οικογένεια αγωνιστών που προερχόταν από την Δημητσάνα και είχε προσφέρει τις υπηρεσίες της στον Αγώνα της Ανεξαρτησίας (1821).

Στα δέκα του χρόνια ορφάνεψε από πατέρα και μετακόμισε με την μητέρα του και τα αδέλφια του στον Πύργο, αρχίζοντας να εργάζεται βιοποριστικά, συνδυάζοντας σχολείο και εργασία,

Μεταβαίνει στην Αθήνα, ενώ είχε ήδη αρχίζει να ζωγραφίζει.

Το ταλέντο εντόπισε ο Γεώργιος Ροϊλός, καθηγητής  της Σχολής Καλών προτρέποντας τον να εγγραφεί στην ΑΣΚΤ το 1926.

Στην Σχολή αμέσως ξεχώρισε, τόσο για το έργο του όσο και για την δράση στο φοιτητικό κίνημα της ΑΣΚΤ, με αποτέλεσμα να εξοριστεί, με βάση το Ιδιώνυμου του Ελευθέριού Βενιζέλου (στην Γαύδο και στον Αί Στρατή).

Ο Ιωάννης Σπηλιόπουλος έμελλε να γίνει ο πρώτος εξόριστος εικαστικός!

Αποφυλακίζεται και συνεχίζει στην ΑΣΣΚ, από όπου αποφοιτά το 1933

Εμφανείς ή έμμεσες επιρροές του Ιωάννη Σπηλιόπουλου στα έργα τις πρώτης κυρίως περιόδου, από τους δασκάλους του, Γ. Ροϊλό, Γ. Ιακωβίδη, Σπ. Βικάτο, Στ. Λάντσα, Ουμβέρτο Αργυρό, Π. Θωμόπουλο, Κ. Δημητριάδη, Κ. Παρθένη και Π. Μαθιόπουλο .

Η εικαστική του δεινότητα αναγνωρίσθηκε από τους καλλιτέχνες της γενιάς του, σχέσεις, όπως π.χ με τον Φ. Ζαχαρίου, τον Κάνθο, τον Β. Τσούχλο, τον Μαγιάση, τον Παυλίδη, τον Βαρδακώστα και τον Τσαρούχη.

 

Το 1934 εκθέτη 70 έργα  στην «Μεγάλη Βρετανία», αποσπώντας ιδιαίτερα επαινετικές κριτικές, που πολλαπλασιάστηκαν στην επόμενη του εικαστική

Το 1937 εκθέτη 67 έργα στο «Grand Hotel»

Το 1936 διορίζεται καθηγητής εικαστικών στο Γυμνάσιο Αγίου Νικολάου Κρήτης

Το 1939 γνωρίστηκε με την Ελευθέρια Λαδουκάκη την οποία παντρεύτηκε με την οποία απέκτησε τέσσερεις κόρες.

Ωστόσο είχε επιβληθεί η δικτατορία του Μεταξά και ακολούθησαν τα πέτρινα χονια για το Ιωάννη Σπηλιόπουλο.

Το 1939 το Μεταξικό καθεστώς της 4^ης Αυγούστου τον εκτόπισε στα Κύθηρα με Βασιλικό διάταγμα της (26-09-1939), στο Μεικτό Γυμνάσιο για «υπηρεσιακούς λόγους» και με οδοιπορικά δικά του έξοδα.

Στα Κύθηρα, κυριολεκτικά, παρέμεινε απομονωμένος από τον καλλιτεχνικό κόσμο για δεκαεπτά ολόκληρα χρόνια, και μόνο με ειδική άδεια από τις υπηρεσίες ασφαλείας ταξίδευσε δύο φορές για λόγους υγείας στην Αθήνα.

Το1956 μετα από 17χρόνια εκτοπισμένος στα Κύθηρα, μετατίθεται στο Μεικτό Γυμνάσιο Σαλαμίνας. Δύσκολος  χώρος για ελευθέρα και ανήσυχα πνεύματα όπως του Ιωάννη Σπηλιόπουλου.

Συντηρητικό νησί η Σαλαμίνα μιας και ο Ναύσταθμος και Πολεμικό Ναυτικό  καθόριζε ουσιαστικά το κοινωνικο και πολιτικο πλαίσιο στο νησί.

Τα χρόνια στα Κύθηρα είχαν μια πλούσια εικαστική δουλειά και ο Σπηλιώπουλος απόφαση να την κοινωνήσει σε μεγαλύτερο κοινο.

Το 1957 παρουσιάζει την ατομική του έκθεση στο φουαγέ του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιώς, σημειώνοντας μεγάλη επιτυχία.

Το 1957-1960 διδάσκει εικαστικά στο 3ο Γυμνάσιο Θηλέων Πειραιά, και στο  Γυμνάσιο Σαλαμίνας.

Υπήρξε μέλος του Εικαστικού Επιμελητηρίου Τεχνών Ελλάδος (ΕΕΤΕ).

Συμμετέχει σε πολλές ομαδικές εκθέσεις, με τελευταία την έκθεση  στον Παρνασσό το 1971.

Το 1975, με κλονισμένη την υγεία του από τις κακουχίες και έχοντας χάσει την όραση του από το ένα μάτι, φεύγει από την ζωή, σε ηλικία (69)εξήντα εννέα ετών.

 

 

 

Ώρες λειτουργίας της έκθεσης,

Δευτέρα έως Παρασκευή

10:00 – 13:30 & 18:30 – 21:30

Φίλωνος 29, Πειραιάς

 

ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ