Ένας απειλητικός στόλος στα νερά μας…

Έχουν γραφτεί πολλά για τις «μεταγγίσεις» πετρελαίου στο Λακωνικό Κόλπο και Δυτικά των Κυθήρων, έχουν προσκομιστεί και πολλά ντοκουμέντα από Ελληνικές και ξένες εφημερίδες και μέσα, έχουμε γράψει και εμείς εδώ λίγα, αλλά η τεράστια απειλή που κρέμεται πάνω από το νησί μας και τη Ν. Πελοπόννησο φαίνεται να μην απασχολεί κανέναν. Δύο πρόσφατα γεγονότα όμως χτύπησαν δυνατά καμπανάκια και τα αναφέρουμε, γιατί ουδείς συγκινείται από την Ε.Ε. τον Ο.Η.Ε., τις χώρες που κινδυνεύουν, με τη δική μας ανάμεσά τους και όσους άλλους κλείνουν τα μάτια και δεν λένε καν το όνομα των υπευθύνων. Φυσικά αναφερόμαστε στα πλοία-σαπάκια, που βγήκαν λίγο πριν πάνε στα διαλυτήρια και μεταφέρουν πετρέλαιο με παράνομο και επικίνδυνο τρόπο κάτω από τη σιωπή της διεθνούς κοινότητας. Λένε ότι τα περισσότερα ναυλώνονται από Ρωσικά συμφέροντα και ίσως γι΄αυτό ονομάζονται από το διεθνή τύπο «σκοτεινός στόλος του Πούτιν» Φυσικά στην αναμπουμπούλα βρίσκουν ευκαιρία πολλοί να κερδοσκοπήσουν, άρα μόνο μόνος του δεν θα είναι ο αναφερόμενος! Και πάμε στην πρώτη είδηση.

«Ο διευθύνων σύμβουλος της μεγαλύτερης στον κόσμο εισηγμένης εταιρείας πετρελαιοφόρων Frontline, Λαρς Μπάρσταντ, δηλώνει ότι οι ρυθμιστικές αρχές, όπως ο Διεθνής Ναυτιλιακός Οργανισμός (ΙΜΟ, International Maritime Organization) αλλά και κυβερνήσεις ανά την υφήλιο «κοιμούνται πάνω στο τιμόνι» καθώς οι διαχειριστές δεξαμενόπλοιων του λεγόμενου σκιώδους στόλου αποκομίζουν τεράστια οφέλη. Mε δηλώσεις του στους Financial Times, o Μπάρσταντ αναφέρεται χωρίς να την κατονομάζει (κυρίως) στη Ρωσία και στον στόλο-φάντασμα που οργώνει τους θάλασσες χωρίς ασφαλιστική προστασία. Αριθμεί πλέον περισσότερα πλοία (τα περισσότερα «σαπάκια») από πολλές μεγάλες ναυτιλιακές εταιρείες. Από τότε που η Ρωσία εισέβαλε στην Ουκρανία, ένα σταθερό ρεύμα γερασμένων πλοίων αυγατίζει τον «σκοτεινό» αυτόν στόλο. Τα περισσότερα μεταφέρουν ένα πολύτιμο αγαθό: το πετρέλαιο του Πούτιν.» (Πηγή: Protagon.gr)

Advertisement

Από τα παραπάνω και πολλά ακόμη προκύπτει ότι στις μεταφορές αυτές και στις «μεταγγίσεις» δεν τηρούνται τα μέτρα και οι διεθνείς κανόνες αποτροπής της ρύπανσης. Γιατί,  τα οικονομικά συμφέροντα εδώ δεν μας απασχολούν, ούτε θα τα λύσουμε… Αυτό που μάς καίει είναι το παρακάτω: «Ο κίνδυνος μιας μεγάλης οικολογικής καταστροφής φάνηκε, σύμφωνα με τους FT, τον Ιούλιο, όταν το Hafnia Nile, ένα δεξαμενόπλοιο που διαχειρίζεται η εταιρεία Hafnia με έδρα τη Σιγκαπούρη, συγκρούστηκε με το Ceres I, ένα πλοίο του σκιώδους στόλου που μετέφερε ιρανικό πετρέλαιο, στα νερά ανοικτά της Μαλαισίας. Σύμφωνα με τις αμερικανικές αρχές, τη στιγμή της σύγκρουσης το σύστημα ραντάρ του πλοίου Ceres I εξέπεμπε ανακριβή θέση —μια συνήθης τακτική για τα πλοία του είδους στόλου που προσπαθούν να αποκρύψουν τις δραστηριότητές τους». (Πηγή: Protagon.gr) Και πριν αλέκτωρ φωνήσαι ήρθε η είδηση για την τεράστια ρύπανση στις Βόρειες ακτές της Μαύρης θάλασσας από δύο πλοία που αναφέρεται να ανήκουν στο «σκοτεινό στόλο», τα οποία έπεσαν σε καταιγίδα και βυθίστηκαν με αποτέλεσμα 2.500 τόνοι πετρελαιοειδών να μαυρίσουν τις ακτές και να απαιτούνται εκατοντάδες εκατομμύρια για να καθαριστούν, αν αυτό γίνει ποτέ. Για το θέμα αυτό «Μέλη της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών επέκριναν την αντίδραση των Αρχών στην περιβαλλοντική καταστροφή, λέγοντας ότι οι εθελοντές δεν διαθέτουν τον κατάλληλο εξοπλισμό για να αντιμετωπίσουν μια τέτοια καταστροφή. Ο δε Βλαντιμίρ Πούτιν αναγνώρισε τον περασμένο μήνα ότι η πετρελαιοκηλίδα έχει προκαλέσει «οικολογική καταστροφή» και ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου, Ντμίτρι Πεσκόφ, τόνισε ότι η έκταση της περιβαλλοντικής ζημίας είναι «προς το παρόν αδύνατο να υπολογιστεί».(ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)

Και η ουσία: έχουμε αντιληφθεί το μέγεθος του κινδύνου που απειλεί τη γειτονιά μας; Θυμόμαστε τι είχε γίνει πριν χρόνια με το ατύχημα που έφερε μερικούς τόνους μαζούτ στο Διακόφτι και όχι μόνον και τι γράφτηκε τότε; Μπορούμε να λάβουμε μέτρα; Μάλλον δύσκολο. Αν και η χώρα μας όφειλε να επισημάνει το πρόβλημα στους διεθνείς οργανισμούς, καθώς όλες αυτές οι μεταγγίσεις γίνονται σε διεθνή ύδατα, κινδυνεύουν όμως οι δικές μας ακτές και ο ισχνός τουρισμός μας μαζί με το ήδη ταλαιπωρημένο περιβάλλον μας.

Δημοσιεύθηκε στην έντυπη έκδοση της εφημερίδας Κυθηραϊκά στο φύλλο Φεβρουαρίου 2025